248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen s3
427 Compleet
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Diversen
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

Voor de misschien wel twintigste keer klonk de klassieke zin door de uitgestrekte hal, al veel vlotter en soepeler dan de eerste keren maar nog altijd zonder het infinitiefteken. Gabriëlle keek, luisterde en voelde intens geconcentreerd mee hoe Lidhia al die lijnen en puntjes in klanken omzette: misschien zou zij het wel kunnen onthouden! Als ze nòg eens zouden wisselen — ze hoopte van niet maar eerder behaalde resultaten boden geen garantie voor de toekomst — dan zou zij misschien dit onderzoek kunnen voortzetten. Stel je voor dat zij het als eerste voor elkaar kreeg om die zin volledig uit te spreken!
Dàt zou mooi zijn, dagdroomde Gabriëlle, al was het haar niet helemaal duidelijk waaròm dat dan wel mooi zou zijn. Ze legde de realiteit er even naast en besefte dat zij volledig hulpeloos was met Lidhia’s pantserplaten — en die zou ze toch ècht moeten kunnen aansturen, wilde zij die klanken vormen!
Geduldig zette Lidhia intussen door, waarbij steeds het bescheiden infinitiefteken onuitgesproken voorbijgleed. De prinses negeerde het nu gewoon. Blijkbaar wilde ze éérst de rest van de zin onder de knie krijgen, zodat ze de ontbrekende schakel later zó zou kunnen invoegen.
Een geluid waarvan de oorsprong ergens achter haar lag, leidde haar aandacht plotseling af. Ze draaide zich om en ontdekte dat haar lijfwachten hetzelfde gedaan hadden: al hun aandacht was gericht op twee lichtende figuurtjes ergens ver boven en rechts van hen.
„Medica!” herkende Lidhia het wit met lichtblauwe patroon in de verte. Die andere was natuurlijk haar lijfwacht.
De bekende vrouwenstem klonk, in wollige echo’s gehuld. Er viel op deze afstand niets van te maken.
„Ik kan die zin bijna uitspreken!” riep de enthousiaste Lidhia, vanwege haar positie met beduidend minder echo’s, maar aan het ophalen van Ishtarans schouders te oordelen reikten Lidhia’s woorden evenmin tot aan het plafond. Het volgende moment keken de drie lijfwachten geamuseerd toe hoe de medica en de prinses elkaar wenkten — aan beide kanten zonder enig resultaat.
De medica gaf als eerste toe en kwam naar beneden gezwommen.
Even later kon er dan eindelijk met klanken en woorden gecommuniceerd worden.
„Medica? Ik kan die zin al bijna compleet uitspreken, hoor maar!” riep Lidhia, waarop ze een enkele demonstratie inzette. Ishtaran wachtte met reageren tot ze de prinses bereikt had en zei: „Het klinkt inderdaad heel aardig, Hoogheid. Maar er gebeurt niets?” Bij die vraag keek ze eens ongemerkt opzij naar Vertoc en Kamisec. Lidhia antwoordde al: „Nee, ik heb de uitspraak van dat ene boogje — het infinitiefteken — nog niet door…”
„Gelukkig maar,” wisselde Ishtaran een begrijpende glimlach met Lidhia’s lijfwachten. „Ik kan mij namelijk niet voorstellen, Hoogheid, dat uw huidige actie zou worden goedgekeurd door uw ouders. Niemand weet immers wat er allemaal zou kunnen gebeuren!?”
Oprecht verrast keek Lidhia de medica aan en vroeg met een vanzelfsprekendheid die Ishtaran na àl die jaren nog steeds verbaasde: „Maar ik heb die zin niet compleet, dan kàn er toch niks gebeuren!?”
„Nee, dat is ook zo,” antwoordde Ishtaran, die zich gewonnen gaf. „Toch meen ik mij te herinneren dat u uw vader een belofte hebt gedaan om niet meer alleen de gangen in te gaan.” Lidhia haalde al verontwaardigd water maar de medica was haar voor: „Ja, ik wéét het: uw lijfwachten waren er dit keer bij. En daarom zal ik er verder niets van zeggen.”
„Dank u,” vond Lidhia, waarop haar nieuwsgierigheid het overnam. „Hoe wist u dat ik hierheen was gegaan?”
Een kort glimlachje van de medica ging vooraf aan haar antwoord.
„Een jonge prinses die enkele uren lang de besturing over haar lichaam grotendeels kwijt was geweest, verliet de bibliotheek zodra ze de positieve betekenis van de lichtende zin compleet gehoord had. Heel moeilijk was het niet om het doel van uw zelfopgelegde missie te beredeneren, Hoogheid.”
Lidhia gaf een verlegen glimlachje ter bevestiging. De medica vervolgde: „Uw vader had mij gevraagd in uw directe omgeving te blijven ter medische ondersteuning. Vandaar mijn aanwezigheid alhier. Maar het is zo aanstonds tijd voor het diner. Ik kwam u eigenlijk halen.”

Flauw glinsterden de lichtgrijze wanden onder het kleurenschijnsel van hun verlichting terwijl prinses Lidhia en medica Ishtaran naast elkaar door de oostelijke gang zwommen.
Zwijgend.
Voor hen uit zwom Ishtarans lijfwacht, vaandrig Harvoc met zijn rood-witte uitstraling; van achter en boven hen werd de gang scherp in de gaten gehouden door Vertoc en Kamisec.
„Denkt u óók niet dat het fantastisch zou zijn als we de tunnel naar dat àndere Liliaño open zouden krijgen?” vroeg Lidhia, toen ze de cilinder onderaan de paleisschacht naderden.
„U denkt dat het de toegang tot een tunnel is?” concludeerde de medica.
Lidhia knikte.
„Misschien wel,” aarzelde Ishtaran. „Waarom zou ú het zo fantastisch vinden, als ik zo vrij mag zijn daarnaar te informeren?” Ze keek opzij naar het profieltje van de prinses, maar Lidhia wendde haar gezichtje af; slikte eens moeilijk.
„Omdat het volgens mij het uiteindelijke doel is van onze zoektocht,” zei de prinses toen.
„Het uiteindelijke — of een tussenfase?” probeerde Ishtaran te nuanceren.
„Dàt kan óók, ja,” overwoog Lidhia die aangereikte optie.
Ze kwamen bij het hoekpunt onderaan de schacht. Hier hield Lidhia even stil om met een trillende zucht water om zich heen te kijken — en vooral naar de hoek. Na een paar tellen kruiste haar blik heel even die van Ishtaran. Direct keek ze weg; zette ze zich met haar flippers af op de bodem, om vlak boven de medica de laatste etappe van hun terugkeer naar de oppervlakte aan te vangen. De matte klank in haar stem paste volgens Ishtaran precies bij de verbeten uitdrukking die van haar gezichtje gestraald had. Lidhia zei: „De zoektocht is in ieder geval nog niet voorbij, medica.”

Gepost op 01-04-2012 om 21:53 uur
87 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Yanaika
Hopen dat ze de klank van het ene boogje achterhalen. En hopen dat er dan iets gebeurd al er iets er mee te maken heeft!
Heel erg leuk Quizzi
Gepost op 01-04-2012 Om 22:06

Dank je, Yanaika!

=)

Gepost op 02-04-2012 Om 04:31

Door: Rapunzel
Missen de Waterlingen van nu niet juist datgene wat nodig is om dat infinitiefteken uit te kunnen spreken/te kunnen produceren als klank? Staat me zoiets van bij namelijk

Nice post, Quizzy!! Zitten volgens mij wel weer een paar echte “nadenkertjes” in
Gepost op 01-04-2012 Om 22:09

O ja? Welke dan? =)

Gepost op 01-04-2012 Om 22:12

Door: Rapunzel
Morgen, Quizzy, morgen. Ik duik nu eerst m`n bedje in... maareh... de "duidelijkste": tunnel, zoektocht, àndere Liliaño.

Truste!!!
Gepost op 01-04-2012 Om 22:15

Vandaag, Rapunzel, vandaag.

=)

Gepost op 02-04-2012 Om 21:34

Door: Rapunzel
Hahaha Thanks for the reminder, Quizzy…
Moest eerst ff wat anders doen hier in huis voordat ik er goed voor kon gaan zitten…, leek me wel verstandig, aangezien ik me met dit soort dingen altijd lekker diep ingraaf

Okay, here we go, de nadenkertjes zònder verdere uitleg:

1. Gabriëlle`s gedachtegang over t uit(kunnen)spreken v dè zin…

2. t afgewende gezichtje v Lidhia en t moeilijke slikken, alvorens antwoord te geven op de vraag…

3. De genoemde tussenfase vd medica, daar kan ik ook weer v alles bij “verzinnen”, maar…: zie mijn opmerking onderaan…`

4. t kijken v Lidhia naar t hoekpunt vd schacht…

5. Eigenlijk wat ik gister al aangaf: tunnel, àndere Liliaño, zoektocht. En dat zorgt er weer voor dat m`n fantasie met me op de loop gaat, maar dat gebeurt wel vaker, dus dat is eigenlijk niks bijzonders, hahaha

En t uiteindelijke doel… v “dè zoektocht”… ik heb zo`n vermoeden, maar dat wil ik hier liever niet uiten, en ik denk dat jij dat wel oké vindt
Gepost op 02-04-2012 Om 22:10

Ja, dat vind ik wel oké, ja. =)

Leuk, dit!

Gepost op 02-04-2012 Om 22:33

Door: lady vi
Ben heel benieuwd hoe het verder gaat! Als je in recordtempo het hele verhaal doorgelezen hebt, is het wel even slikken om vervolgens steeds te moeten wachten op een nieuw stukje ;)
Gepost op 03-04-2012 Om 09:48

Een mooi compliment, dank je wel! =)

Ik doe mijn best...

=D

Gepost op 03-04-2012 Om 16:34

Door: EsQuizzy
Vanwege onverwachts verschoven prioriteiten (moeder met een gebroken been) zal Kd de komende tijd minder regelmatig verschijnen dan jullie van mij gewend zijn. Ik doe mijn best om regelmatig te blijven posten, maar zal jullie om een beetje geduld moeten vragen.



Gepost op 05-04-2012 Om 00:25

Door: Rapunzel
Gepost op 05-04-2012 Om 05:38

Door: lady vi
Beterschap voor je moeder, en sterkte. Verwen haar maar goed!
Gepost op 05-04-2012 Om 07:56

Door: Tines
Ahw Beterschap en sterkte toegewenst!
Gepost op 07-04-2012 Om 14:18

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.