248817
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
299 Initiatief
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Goed, meisje, ga maar rustig op je rug op bed liggen en ontspan je, coachte Quevra. Lidhia deed nieuwsgierig maar gehoorzaam wat er van haar gevraagd werd. Haar moeder kwam op een halve meter boven haar zwemmen en zei kalm: Dit kn even vreemd aanvoelen in je hoofd, het hangt een beetje af van de toonhoogte waarvoor jij gevoelig bent. Maar ik heb Tirashyas impuls ook opgevangen, dus ik weet in ieder geval waar ik moet beginnen. Dat scheelt alvast. Ze glimlachte: Ben je er klaar voor?
Lidhia knikte aarzelend.
Goedzo, vond de koningin. Lekker slapen dan maar, meisje van me! Ze sloot haar ogen Lidhia hield de hare open, tot Gabrilles opluchting. Bijna meteen klonk er echter een zachte, zingende toon in haar hoofd, die langzaam in hoogte steeg. Het vreemde was, dat ze de toon wel hoorde, maar niet met haar oren: het ws er, maar toch ook weer niet slechts in haar hoofd bestond dit geluid, zoals een bijzonder levendige herinnering of een zuivere reflectie. Het deed Gabrille onmiddellijk aan het zingen van een kristallen glas denken, wanneer je met een natte wijsvinger over de rand wrijft. Dze klank miste alleen het langzame golven van die draaibeweging.
Met het geleidelijke klimmen van de toonhoogte nam het geluid ook in sterkte toe tot Lidhia voelde hoe haar oogleden ineens onvoorstelbaar zwaar werden. Ze deed een halve poging ze open te houden terwijl ze nog gauw een boodschap fluisterde: Gabrille, vergf Tirashya alsje
Het onhoorbare geluid viel weg.
Natrlijk vergeef ik Tirashya, dacht Gabrille vol warmte bij deze nieuwe uiting van Lidhias zorgzame karaktertje.
Hnnnnnn, kreunde ze met dichtgeknepen ogen bij de stekende hoofdpijn die ze voelde opkomen. De hoofdpijn beperkte zich tot die ene steek en trok weer weg als een nevel voor de klimmende zomerzon.
Langzaam werd ze zich bewust van haar omgeving. Ze had het koud en rilde, maar in tegenstelling tot wat ze verwachtte lag ze zacht en comfortabel.
Geen koude wind.
Geen gras dat in haar gezicht kriebelde.
Geen steentjes en geen bevroren ondergrond.
Ze meende vers gezette koffie te ruiken: een aroma dat een prettige sfeer met zich meebracht, al kon ze de flauwe geuren die zich met de koffielucht vermengden niet thuisbrengen.
Er was iets dat van bovenaf zacht op haar drukte. Iets warms.
Ze bewoog een arm.
Het materiaal voelde ruw maar tegelijk toch ook zacht aan tegen de rug van haar hand.
Een deken? dacht ze verward. Ik lig met mijn kleren aan in een bed!?
Die ontdekking beschouwde ze als voldoende aanleiding om haar ogen te openen.
Langs de donkerbruine rugleuning van een leren bankstel keek ze recht omhoog, waar een vreemd palet aan warmrode, oranje en roze kleuren via de wand een kleurzweem aan het witgestucte, hoge plafond meegaf.
Zonder twijfel zonlicht, registreerde ze onbewust al deed het heldere licht met de vrolijke kleuren haar merkbaar goed. Ze draaide haar hoofd naar rechts om de haar onbekende kamer eens rustig verder in zich op te nemen, maar schrok toen haar blik gevangen werd door de ogen van twee kinderen een jongen en een meisje, die naast elkaar op een zwaargebouwd salontafeltje zaten en ijverig terugstaarden. Gabrille schatte dat het tweetal zo rond de negen jaar oud was. Allebei hadden ze steil zwart haar het meisje lang en bruine ogen. Hij droeg een donkerblauwe spijkerbroek en een lichtblauw overhemdje onder een grijze sweater; zij ging gekleed in een chique aandoende combinatie van een grijs rokje, een bijpassende maillot en een evenzo grijs vestje over een warmroze bloesje.
Gabrille trok een verlegen glimlachje en zei blozend: Hoi!
Plotseling kwam er leven in het jongetje: hij sprintte de kamer uit terwijl hij riep: Mamm! Ze is wakker!
Blijkbaar was mamm niet in de aangrenzende kamer, want even later sloeg er een deur dicht en rommelden snelle voetstappen de trap op. Gabrilles blik werd onweerstaanbaar aangetrokken door de niet minder nieuwsgierige blik van het meisje. Ze besloot dat het misschien het ijs zou breken als zij het initiatief zou nemen om iets te zeggen, maar ze wist zo gauw niets te bedenken.
Het meisje was haar vr en vroeg: Ben jij Tiersja?

Gepost op 14-11-2010 om 20:58 uur
202 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door:
Nog een antwoord. Hehe.
Mooie overgang van Lidhia naar Gabrielle.
Gepost op 14-11-2010 Om 22:15

Ik ben benieuwd: wat is het antwoord en wat was de vrg!? =)

Gepost op 14-11-2010 Om 23:12

Door:
Hoe krijgt Quevera Lidhia in slaap. Nou, dat weet ik nu dus ongeveer. En ik vermoed dat het wakker maken het omgekeerde proces is.
Gepost op 15-11-2010 Om 08:53

Door: Tines
Ja, nog een antwoord. Maar ook nog een vraag! Hoe en waar heeft het meisje de naam Tirashya opgepikt?
Gepost op 15-11-2010 Om 09:43

Heeft iemand daar een idee over?

=)

Gepost op 16-11-2010 Om 15:06

Door: wies
alweer bijna post 300!

Gepost op 16-11-2010 Om 11:53

Ja! =D

En het gemiddelde blijft bijna gelijk met bijna honderd per jaar.

=)

Gepost op 16-11-2010 Om 15:08

Door:
Feestje dus! Maar hoe vier je een digitaal feestje?
Gepost op 16-11-2010 Om 12:10

...digitaal, denk ik?

;)

Gepost op 16-11-2010 Om 15:09

Door:
slim! Zelf bedacht?



Over waar het meisje de naam Tirashya heeft opgepikt: Ik denk dat Gabrielle die naam genoemt heeft tijdens het wakker worden. Quote: Natuurlijk vergeef ik je Tirashya, dacht Gabrielle...enz.
Gepost op 16-11-2010 Om 18:21

Zelf bedacht? Nee, zo creatief ben ik niet. Ik heb het opgezocht op internet.

=)

En ik vermoed dat je er een goede theorie op nahoudt wat betreft Gabrilles wakker worden/bijkomen.

Gepost op 16-11-2010 Om 21:42

Door: wies
eindelijk weer helemaal bij. (duurde 3 dagen...)
erg mooi verhaal, houd je helemaal in zijn greep.
je houd volgens mij erg van cliffhanger(s?), want die zijn hier genoeg, maar niet zoveel dat je er gek van wordt.
al met al, ga door met schrijven!

ik weet nog mijn reactie een paar afleveringen terug (zo n 150 geloof ik) over een snel einde. dat is er nu nog lang niet geloof ik...

Wies
Gepost op 18-11-2010 Om 20:42

Euhm... misschien niet.
Ik werk er wl naartoe.

Maar ja, dat deed ik bij Kd1 al...

=D

Dank je wel voor het grote compliment en de tijd die je erin gestoken hebt, Wies!

Gepost op 18-11-2010 Om 20:52

Door: hope
Ik wil even zeggen dat ik nog steeds met veel plezier meelees.
Gepost op 18-11-2010 Om 21:47

Fijn om dat te lezen, hope! Dank je wel!

=)

Gepost op 18-11-2010 Om 22:26

Door: Levanda
haha, kom er nu pas achter dat ik mn hoofd Tirashya dehele tijd verkeer uitsprak Ik sprak het uit als: Tarischja... ongeveer.

Mooie post
Gepost op 07-04-2011 Om 21:05

Door:
bijna 300 de heledag door gelezen leuk joh
haha morgen vroeg ga ik te winkelen dus ik lees nu 300 en nog wat andere posten en lees morgemmiddagweer veder
Gepost op 14-07-2011 Om 22:35

Gisteravond zei je k zoiets. Daar hield je jezelf k niet aan. =)

Dus laat eerst maar zien dat je er vanaf kunt blijven! =)

Gepost op 14-07-2011 Om 22:57

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.