248817
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
280 Aanwezigheid
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

De garderobe van het Vivaldi College was inmiddels druk met inkomend verkeer. De gebruikelijke opstopping rond de monitors met de roosterwijzigingen liet de bedrijvigheid zien van een vroege winterochtend in de gevorderde herfst. Kleurrijke handschoenen, mutsen, jassen, sjaals het werd allemaal van en over hoofden en handen getrokken, in elkaar gestoken en opgehangen aan n van de nog vrije haakjes. De scholieren die een gehuurd kluisje op hun naam hadden staan, dumpten de voor het kunstmatige binnenklimaat overbodige kledingstukken daarin. Het gekraak van deurtjes die nodig aan een drupje olie toe waren en het geklepper van dichtslaande kluisjes mengden zich in het geroezemoes van de honderden binnenstromende leerlingen, die blij waren de natuurlijke vrieskou achter zich te kunnen laten. Rode neuzen, wangen en oren zouden al gauw weer hun normale tint terugkrijgen in de aangenaam verwarmde klaslokalen.
En tenger meisje met lang, blond haar was blij met de kou terwijl ze zich tussen de rusteloze horde begaf. De ijskoude blos op ieder gezicht camoufleerde haar eigen gloeiende kleur bij de duidelijke gewaarwording dat ze hoe dan ook opviel. Ze was zich opgelaten bewust van enkele vreemd starende blikken. Vanuit haar ooghoeken zag ze hoe een haar verder onbekende jongen uit de bovenbouw een kameraad aanstootte en op hr wees terwijl hij iets zei wat in de onrustige ruis verloren ging behalve voor de aangesprokene, die grijnsde en haar nastaarde.
Ze schonk hen geen zichtbare aandacht.
Dat was ook niet nodig: ze voelde het tch wel, die blikken in haar rug en dat gefluister om haar heen. Ze kon niet vaststellen of het allemaal over hr ging of niet, maar zo voelde het.
Tussen de kluisjes liep ze nu, waar ze nog meer opviel omdat het er minder druk was. Ze keek naar de grond, een paar meter voor zich uit, terwijl ze in de richting van haar eigen vertrouwde kluisje liep, aan het eind van dat pad. Ze herkende een paar klasgenootjes en deed alsof die er niet waren, al nam ze heel duidelijk notie van hun aanwezigheid.
Brenda en Karina, samen.
Ze vielen stil bij haar nadering. Zij liep hen zwijgend voorbij.
En Heidi, alleen.
Hoi, groette de laatstgenoemde haar kalm, voordat ze haar kluisje op slot draaide en wegliep in de richting van de grootste drukte.
Amber registreerde de begroeting nauwelijks. Ze negeerde het gebrilde meisje met de fijne, blonde krulletjes die altijd speels om haar hoofd dansten wanneer ze bewoog of liep.
Werktuiglijk liet Amber haar schoudertas op de grond glijden en opende ze haar kluisje. Snel stopte ze haar jas, muts en handschoenen erin. De sjaal zat in haar schoudertas al vanaf thuis. Ze had hoopvol gerekend op het verhullende kleureffect in haar gezicht.
Drie tellen later verdween ze richting de aula, uit het zicht van de twee meisjes die haar zwijgend stonden te observeren.
Op de vijfde tel sloeg, achter hen, Brendas kluisje onverwacht en hard dicht.
Ze gilden van de schrik.
Na die geschokte reflex keken ze tegelijk om recht in de gevaarlijk vriendelijke blik die hen vanachter ronde brillenglazen tussen lichte krulletjes werd toegezonden.
Heidi trok haar linkerhand rustig terug van het kluisdeurtje.
Last van een slecht geweten?

Gepost op 11-09-2010 om 10:46 uur
115 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door:
Haha! Hup Heidi! Nice!
Gepost op 11-09-2010 Om 18:00

Door:
Die Heidi heeft wel lef. En een scherpe blik.
We zijn zo lang in het water geweest, dat ik even opnieuw moet orienteren boven water. Was ik Brenda en Karina eerder tegengekomen? Misschien in die scene met de pen? Welke post was dat ook al weer?
En nou gauw de volgende post, Esquizzy. Ik wil verder lezen.
Gepost op 11-09-2010 Om 23:06
Ter orintatie:

In de scne met de pen (KdInstabiel) zagen we Elizes vriendinnen, allebei vierdeklassers: Willemijn en Loanne.

Brenda en Karina zijn klasgenootjes van Amber (en Rosa en Heidi, dus). Hen kwamen we voor het eerst tegen in Kd207 Natuurlijk.

=)

Gepost op 12-09-2010 Om 09:25

Door: inem
Aha, Heidi! Ben benieuwd...hoe dat verder gaat!

Verder EsQz!
Gepost op 13-09-2010 Om 11:21

...ben bezig.

=)

Gepost op 13-09-2010 Om 14:50

Door:
Kd 207 herlezen. It is all coming back to me now
Gepost op 13-09-2010 Om 14:09

...nu daagt het in het oosten.

=)

Gepost op 13-09-2010 Om 14:49

Door: kiezel
Het gekraak (...) en het geklepper (...) mengden zich...:

Even een n-etje toevoegen.

Mooi weer trouwens! (in de zin van `again`, en niet `weather`, want mooi weer is het hier op dit moment not at all ).
Gepost op 14-09-2010 Om 12:29

Ennetje: bedankt!

Mi weer: dank je.

Mooi wr: het zou mi zijn!

=D

Gepost op 14-09-2010 Om 13:21

Door:
leuk !!!!!!!!
Gepost op 14-07-2011 Om 20:06

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.