248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
274 Helder
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

Lidhia was weer terug waar ze die ochtend begonnen was: in de bibliotheek. Het onderzoek kon haar even niet meer interesseren. Ze had te veel te verwerken. Nadat ze onplezierig zwijgend met Rehinor naar huis was gezwommen had ze zich eerst teruggetrokken in haar kamer, maar ‘op bed liggen’ bleek haar verstand te veel mogelijkheden te bieden om te gaan malen. In de bibliotheek zou ze óók de rust vinden die ze zocht, maar dan met de nodige afleiding.
En afleiding wàs er: de chaos van die morgen lag nog in volle grilligheid tussen het nieuwe, regelmatig onregelmatige patroon dat door de scheefhangende boekenkasten gevormd werd.
„En daartussen zou mijn dagboek kunnen liggen,” verzuchtte de prinses. „Of niet.” Ze bedacht dat het eigenlijk onbegonnen werk was om haar schat hier onder deze omstandigheden te gaan zoeken. Ten eerste wist ze niet eens zeker of het dagboek wel in de bibliotheek aanwezig was! Ten tweede: als het hier was toen ze er vanmorgen naar zocht, was het misschien alweer weggehaald na de afleidingsmanoeuvre die de bibliotheek in deze trieste toestand had achtergelaten…
Maar ze wilde iets met haar handen doen, waarbij ze haar aandacht nodig had.
Even iets anders.
Het zoeken naar één bepaald boek tussen een compleet onoverzichtelijke berg àndere boeken leek haar daar wel geschikt voor. En dus begon ze maar opnieuw, terwijl ze bedacht dat die hele geschiedenis met de boekenkasten net zo goed totaal niets met haar dagboek te maken kon hebben.
In ieder geval maak ik zo mooi een begin met het opruimen van deze rotzooi, vond ze.
Maar het werkte niet zoals ze gehoopt had.
Haar gedachten bleven terugkeren naar het gesprek dat ze met Rehinor gehad had, in die kleine grot. En ze bleef zich afvragen of Rehinor ècht niets met de dood van die luchtlingen te maken had. Was hij niet begonnen over ‘rijksveiligheid’? Jawel, vanuit een andere invalshoek, maar tòch… Wat had hij daarmee bedoeld — met dat wóórd, niet de zin?
Een volgend boek ging door haar handen. Ze zag het nauwelijks, zo was ze in gedachten verzonken. Achteloos legde ze het op een stapel neer om direct een ander boek uit het puin te vissen.
Ze had heus wel in de gaten dat Rehinor haar overtuiging, dat hij schuldig was aan het ongeluk van die mensen, aan het wankelen had gebracht. En ze voelde ook heel goed aan dat hij haar in de klem had — haar vaste probleem met dit soort situaties.
Maar wat als hij ècht onschuldig was?
Maar wat als hij wèl schuldig was!?
Ze wist het echt niet.
De deur schoof open. Ze keek op om te zien wie daar binnenkwam.
„U hier te treffen doet mij deugd, prinses Lidhia,” glimlachte de oude magister haar vriendelijk toe. „Vloeit uw aanwezigheid alhier voort uit een verlangen om solitair enige momenten door te brengen, of mag uw magister de hypothese onderhouden dat uw dagboek de aanleiding vormt tot de door u ontplooide huidige activiteit?”
Lidhia glimlachte zwakjes en antwoordde: „Beide, magister.” Toenak knikte goedkeurend en zei: „Laat ik er dan verder het zwijgen toe doen om u niet in uw overpeinzingen te storen, al moet ik u vriendelijk verzoeken mij toe te staan mijn navorsingen in deze zelfde ruimte uit te voeren.”
„Blijft u gerust, hoor!” nodige Lidhia haar bejaarde vriend hartelijk uit. „Ik zal u ook niet tot last zijn, dat beloof ik.”
Toenak bedankte haar met een ondiepe buiging, waarop hij het studiemateriaal dat hij bij zich droeg op de grote tafel legde en op één van de stoelen plaatsnam, zijn rug naar Lidhia toegewend.
Twee minuten hield Lidhia de daaropvolgende stilte uit. Toen vroeg ze: „Zijn de anderen weer naar beneden?”
De magister keek op van zijn boek, draaide zich om op zijn stoel en zei: „Nee, hoogheid. Uw vader heeft de verdere onderzoekingen voor het restant van deze dag opgeschort teneinde ons allen de kans te geven de emotionele belasting van de afgelopen dagen de kans tot bezinking te gunnen.”
„Waarom gaat ú dan verder?” vroeg Lidhia nieuwsgierig.
„Met evenveel recht zou ik u dezelfde woorden als wedervraag kunnen voorleggen, prinses,” antwoordde de magister geamuseerd.
Lidhia dacht daar een moment over na, maar vond dat ze niet in de stemming en vooral de gelegenheid was om te praten over dat, wat haar gedachten zo onaangenaam bezighield.
„Ik zal u op uw vraag van een passend antwoord voorzien,” kondigde Toenak al aan. „De studie die ik hier op dit ogenblik wil gaan uitvoeren vormt een wezenlijk onderdeel van mijn persoonlijke zoektocht — de queeste die wij reeds eerder bespraken.”
Nadenkend keek Lidhia hem aan. Ze vroeg: „Maar uw persoonlijke speurtocht en ons huidige onderzoek in de gangen zijn toch al met elkaar verbonden gebleken?”
„De blik van de prinses is helder vandaag,” merkte Toenak goedkeurend op, waarop hij zich weer naar zijn boeken keerde. De prinses besloot zijn voorbeeld te volgen.
Zacht genoeg om niet verstaan te worden door haar meest vertrouwde vriend in het paleis, verzuchtte ze droevig: „Wàs mijn blik maar helder…”
Ze raapte een boek van de bodem — dit exemplaar was half onder de middelste boekenkast terechtgekomen. Haar luminescentie wierp een vreemde schaduw in de prismavormige ruimte onder de gekantelde kast.
Het boek belandde weer op de bodem terwijl Lidhia haar gezichtje dichter voor de holte bracht en probeerde wijs te worden uit wat ze de schaduwen daar zag doen…

Gepost op 25-08-2010 om 21:52 uur
195 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Tines
Wat voor schaduwen? Wat doen ze? Leuk is dit. Trouwens, ik hoop niet dat ze nu net in al haar achteloosheid haar dagboek al in handen heeft gehad!
Gepost op 26-08-2010 Om 14:54

Tjaaaaa...

=)

Gepost op 26-08-2010 Om 15:31

Door:
Geen commentaar. Mooi stukje schrijfwerk weer. Het regelmatig onregelmatige patroon. Leuk gevonden. Dat is net zoiets als een rechte bocht.
Gepost op 26-08-2010 Om 14:57

Dank u!

...net zoiets als een rechte bocht...

Heel in de verte, misschien.

=)

Gepost op 26-08-2010 Om 15:19

Door: inem
Hm...spannend...
Ben benieuwd naar die schaduwen.

Gepost op 27-08-2010 Om 21:59

Door:
Darkness and most of all shadows-
so hideously innocent...
as the hidden softly flows,
on account of the water vent-
accumulating fear and sorrow
how will we face tomorrow?

Je wou graag een reactie.
Gepost op 30-08-2010 Om 14:41

Tja, die heb ik dan bij dezen.

*zucht*

Gepost op 30-08-2010 Om 14:46

Door:
Stank voor dank. Nou graag gedaan hoor.
Gepost op 30-08-2010 Om 14:49

Stank voor dank? Hoezo?

*puzzled*

Gepost op 30-08-2010 Om 14:54

Door:
Die zucht was duidelijk genoeg hoor! Ga maar lekker onschuldig doen!


Gepost op 30-08-2010 Om 14:56

Door: EsQuizzy

Oké. Ho. Stop. Time out.

Wat jij wilt zeggen is dat je een enthousiastere reactie op je gedichtje had willen krijgen.

Mijn excuus, dan, want ik had in eerste instantie helemaal niet door wat je ermee bedoelde. *bloos*

My bad.



Ik vind het een mooi gedichtje.

Dank je wel, Eclipse!



Gepost op 30-08-2010 Om 14:56

...dat krijg je als je eronder zet: "Je wou graag een reactie."

Dat leidt ertoe dat mensen (nou ja, ikke dan) het bovenstaande niet helemaal meer serieus gaan bekijken.

=)

Gepost op 30-08-2010 Om 14:59

Door:
Ik wist niet in hoeverre je een/dit gedichtje zou waarderen, en het was niet helemaal een ‘normale’ reactie (reacties bestaan meestal toch niet uit gedichtjes). Daar doelde ik eigenlijk op.

Gepost op 30-08-2010 Om 15:06

Ik waardeer het gedichtje in heel verre.

=)

Gepost op 30-08-2010 Om 15:07

Door:
Ik zal onthouden nooit "Je wou een reactie" of iets dergelijks onder een reactie te zetten.

Gepost op 30-08-2010 Om 15:08
Verstandig. En ik verwachtte een reactie in de trant van je eerdere Inboxje.

Misschien was het contrast wat aan de grote kant om het gedichtje meteen helder te krijgen.

=)

Gepost op 30-08-2010 Om 15:09

Door:
Ach. Ja. Kan ik me voorstellen.

~~
Gepost op 30-08-2010 Om 15:19

Door: inem
Gepost op 30-08-2010 Om 19:43

Door:
Deze post heb je de 25ste gepost, dus, je drie-dagen schema volgend...
...kan ik vandaag twee posts verwachten?
Gepost op 31-08-2010 Om 11:51

=D

Gepost op 31-08-2010 Om 13:05

Door: EsQuizzy
Het is bij één post gebleven, Eclipse.



Gepost op 31-08-2010 Om 21:01

Door:
hhm erg leuk ik moet gwn verder lezen ben zo benieuwd hoe het verderloopt met die broer van lidhia ik hoop dat ze de dader vindn die het schip heeft laten zinken rehinor dus en laten ze hem maar een grote straf geven
Gepost op 14-07-2011 Om 19:22

Ah. Rechtvaardigheidsgevoel!

=)

Gepost op 15-07-2011 Om 20:18

Door:
haha
Gepost op 15-07-2011 Om 20:20

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.