248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
248 Luchtkasteel
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Zoals aan sommigen beloofd: op mijn verjaardag een post Kd!
16 mei 2010 gewijzigd.
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 5 minuten

Het kostte Lidhia moeite de snelle waterling vóór haar een beetje bij te houden: haar nog steeds verbonden pantserplaten remden de prinses af, terwijl de toch al goed getrainde jongeman bij het zwemmen goed gebruik maakte van de zijne. Ze waren het voertuig van de luchtlingen al aardig genaderd. Ze besloot te roepen: inhalen kon ze hem tòch niet meer voor hij het gevaarte zou hebben bereikt.
„Rehinor!? Ben jij dat!?”
De schim ver vóór haar hield de snelheid in en draaide zich om, om te zien wie daar riep.
„Lidhia? Wat doe jij nou?”
Het was Rehinor inderdaad. Die liet meteen zijn kwaliteit als grote broer gelden en zei vanuit de hoogte: „Ga jij eens héél snel terug naar het paleis! Dit is veel te gevaarlijk voor jou!”
Hij draaide zich weer terug zonder af te wachten of zijn zusje hem zou gehoorzamen. Lidhia riep: „Wacht, Rehinor! Pappa wil niet dat we achter dat ding aan gaan! Ik stelde het hem voor maar hij verbood het mij!”
Mij heeft hij het niet verboden,” kaatste Rehinor over zijn schouder terug, waarop hij stug verder zwom. „Zeg maar tegen hem dat ik even alleen wilde zijn wanneer hij vraagt waar ik ben — dat is nog de waarheid ook!”
Lidhia grimaste verongelijkt bij die overduidelijke mededeling aan haar adres dat haar aanwezigheid niet gewenst was. Even stug als haar broer zwom ze verder om nog iets dichterbij te komen. Voor zich uit zag ze Rehinor door de donkere schaduw onder het drijvende luchtkasteel opgeslokt worden.
„Rehinor!?” riep ze weer. „Jij hebt het pappa dan ook niet gevráágd, of wèl?”
„Ga naar huis, Lidhia!” kwam Rehinors stem dof vanuit het duister. „Ik wil meer te weten komen over dit uitheemse ding — en daar kan ik géén kleine zusjes bij gebruiken!”
„Ik bèn niet klein!” sputterde zij.
Even was het stil, terwijl Lidhia direct onder de beroering in het kielzog van het schip terechtkwam en tot haar aangename verrassing merkte dat daar een zuigende stroming hing die het eenvoudiger voor haar maakte om het vreemde geval bij te houden dat aan de andere kant van de waterspiegel boven haar uit torende.
„Lidhia,” klonk Rehinor vermoeid. „Ik wil dit ècht even op mijzèlf bekijken. Zeg thuis gewoon dat ik even alleen wilde zijn na de bijzetting.”
„Maar Gabriëlle zou misschien iets kunnen vertellen wat wij niet weten,” probeerde Lidhia, en ze voegde eraan toe: „…of iets zien wat wij over het hoofd zien!”
„Dáár moest je nu eindelijk maar eens over ophouden,” hoorde ze Rehinor wrevelig zeggen.
„Nóú!” was alles wat Lidhia daarop wist te reageren, maar Rehinor negeerde haar protest en vervolgde: „En waag het niet om tegen vader te zeggen dat ik achter dat vaartuig aan ben, want dan zal ik vertellen dat jij achter mij aan bent gekomen.”
Lidhia incasseerde die opmerking met het nare gevoel dat het haar gaf om opnieuw het onderspit te moeten delven: in dergelijke tactieken waren zowel Tirashya als Rehinor haar duidelijk de baas — Tirashya had het zo voor elkaar gekregen om met háár mee te kunnen; Rehinor kreeg het zo voor elkaar dat zij juist niet met hem mee kon…
Ze vond het niet eerlijk, en dat zei ze dan ook. Maar ze gaf zich gewonnen en liet zich ontspannen drijven, waarbij ze er echter wèl voor zorgde dat haar hoofd half boven water uitkwam.
Wat Lidhia zag, kon zij niet plaatsen. Het beangstigde haar en daarom was ze blij dat het enorme, drijvende bouwwerk bij haar vandaan gleed. Ze nam zo veel mogelijk details in zich op om Gabriëlle de gelegenheid te geven er later op terug te komen. Halverwege de hoog boven het water uit torenende achterkant, die overwegend wit, bruin en goudkleurig beschilderd was met accenten in groen, rood en blauw, merkte ze een tekst op. Grote letters prijkten daar — letters uit Gabriëlles alfabet!!!
Opeens schrok ze hevig: er stonden een paar luchtlingen naar haar te kijken!!!
Hals over kop dook ze terug onder het beschermende water.
Op het moment dat Lidhia zich wezenloos schrok en onderdook, had Gabriëlle echt even medelijden met haar vriendin, die er geen idee van had dat ze zo geschrokken was van een paar levenloze standbeelden, die als versiering van het schip dienden.
Wat Gabriëlle tijdens die korte ogenblikken boven water had gezien, was zelfs zonder de inhoud van het imponerende kleurenbeeld meer dan genoeg om haar intellect flink uit te dagen. Ze had niet direct een verklaring voor de onnatuurlijk rijke kleurenpalet dat haar bewustzijn binnenstraalde alsof er een lichtende waas van op meerdere manieren onverantwoord toegevoegde tinten over alles om haar heen was getrokken. In de halfbewolkte lucht mengde zich een onverklaarbaar noorderlicht, dat zich echter niet tot de openingen in het wolkendek beperkte. De acute inhoudelijke indruk die ze opdeed had ze echter via de prinses meegekregen. Dat beeld drong zich door haar waterlingse emoties naar de voorgrond: het was de achtersteven van een reusachtig zeilschip — en helemáál vanuit Lidhia’s perspectief, zo vlak boven het water, leek het gigantisch.
De grootste Nederlandse vlag die ze ooit gezien had, wapperde door de zon gebleekt vanaf het achterdek tegen de achtergrond van de bolle zeilen, die voluit gehesen waren en nu trots een lange schaduw over het water naar achteren wierpen. Ze besefte dat dat maar goed was ook, omdat Lidhia anders veel te duidelijk zichtbaar zou zijn geweest vanaf het achterdek, waar op dat moment gelukkig niemand te zien was.
Met Lidhia’s blik viel de hare op de letters die de achtersteven sierden.
Het was een helder gekleurd wapen met een logo dat uit drie letters bestond: een hoofdletter V, met om de linkerpoot een O en om de rechter een C. Op het moment dat Gabriëlle zich herinnerde waar dat logo voor stond, had Lidhia de beelden voor mensen aangezien.
Lidhia zwom zo snel ze kon terug naar het paleis, tot grote opluchting van haar meelevende vriendin, die zich intussen voornam om eens op internet te gaan zoeken naar nagebouwde V.O.C.-schepen. Daar zou vast wel iets over te vinden zijn, net als over de ‘Prins Willem’, die uitgebrand was, de ‘Amsterdam’ en… dat àndere schip — dat met die vreemde naam.
‘Bavaria’ of zo.
Ze moest toegeven dat oude schepen haar nooit echt hadden geïnteresseerd en vroeg zich af welk schip dit zou zijn. Lidhia’s ogen hadden geen naam op de achterkant van het schip gezien — maar die lag ook in de schaduw, en het V.O.C.-logo was ook niet echt heel opvallend geweest…
Lidhia keerde vanuit de beschutting van een paar grote koraalpartijen door dezelfde ruwe opening in de paleistuin terug. Maar intussen ving een verontrustende gedachte Gabriëlles aandacht: wat was Rehinor bij dat zeilschip van plan!? Het was heel duidelijk dat Lidhia haar broer vertrouwde, maar Gabriëlle had die restrictie niet, en zij had een bijzonder onplezierig gevoel bij Rehinors uitdrukkelijke wens om alleengelaten te worden bij dat schip. Helemaal omdat hij Lidhia bewust in een positie manipuleerde die haar onbewust dwong om informatie, die misschien van groot belang was, voor haar vader te verbergen…
En die les van koning Silvaeo zou Gabriëlle niet snel vergeten.
Kon ze Lidhia maar bereiken — dan zou ze haar vriendin ertoe over proberen te halen om alles eerlijk aan haar ouders of de magister op te biechten. Want al schaamde ze zich tegenover haar vriendin voor haar wantrouwende gevoelens, ze kon zich niet aan de sinistere indruk onttrekken dat de bemanning van het schip dat ze achter zich lieten in groot gevaar verkeerde…

Gepost op 13-05-2010 om 20:01 uur
219 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: EsQuizzy
Ik moet eerlijk toegeven dat de naam van het schip nog even voorlopig is, in afwachting van wat verdere research.

Voor zover ik het nu weet, is dit wel de definitieve versie, maar nieuwe informatie kan er nog toe leiden dat de naam van het schip zou gaan veranderen.



Gepost op 13-05-2010 Om 20:08

Zoals ik eigenlijk wel verwachtte, een kleine wijziging aan de naam van het schip doorgevoerd. Het draagt nu de originele naam.

Bronvermelding komt nog. =)

Gepost op 16-05-2010 Om 14:54

Door:
Nog gefeliciteerd, trouwens!


Dwaas joch... die Rehinor is ook wel altijd tegendraads hè... >_> Lidhia is ook wel erg goedgelovig... daar zou ik nou niet toe in staat zijn

Ergens wel goed dat er zoveel vertrouwen is binnen de familie, maar in dit geval lijkt het helaas wat misplaatst...

Ik ben benieuwd wie nu in gevaar is, de bemanning of Rehinor...

Snel verder! Hoewel, doe maar even rustig aan, het is tenslotte wél je verjaardag. Maar niettemin. Ik ben benieuwd.
Gepost op 13-05-2010 Om 21:57

Er zijn mogelijkheden om je benieuwdheid te bevredigen, Eclipse.

=)

Gepost op 14-05-2010 Om 10:27

Door: luus
Ha Christiaan, nog gefeliciteerd met je 35ste verjaardag! Leuk dat je ons trakteert met een aflevering van Kd. Ik vind het een spannend verhaal, reageer niet vaak, maar kijk regelmatig of er een nieuwe aflevering staat op Blocnoot.
Ik kijk uit naar de volgende afleveringen! Ga je het boek trouwens uitgeven?!
Gepost op 14-05-2010 Om 09:23

Hoi Luus, dank je wel voor je reacties! Ik vind het altijd bijzonder om te horen dat iemand graag Kd leest.

Het is wel mijn plan om het t.z.t. uit te geven. Waarschijnlijk zal ik dat wel in eigen beheer doen. Maar als er interesse is zal ik het zeker gaan verspreiden, ook via de stichting die aan bloCnoot gelieerd is.

www.stichtingzilt.nl

=)

Gepost op 14-05-2010 Om 10:20

Door: EsQuizzy
Goed. Dankzij de beheerder van mijn op dit moment meest nuttige research-site (www.vocsite.nl) ben ik er achter gekomen dat, vanwege de locatie, de naam die ik dit schip gegeven had, voorlopig niet haalbaar is.
Ik heb de naam eruit geschreven. Misschien komt het nog, als ik een ander schip vind dat binnen dit verhaal past. Zo niet, dan blijft het een anoniem schip. Er zijn er genoeg om uit te kiezen.

Gepost op 16-05-2010 Om 17:02

Door: Levanda
Even snel Kaneelboom op de vocsite opgezocht, vervolgens Kaneelboom en Caneelboom even door Google gehaald waardoor ik nu de conclusie trek: dit schip vaart in het verleden.
Of heb ik iets gemist waardoor ik deze conclusie niet kan trekken?

Ik vind echt dat Lidhia het aan haar vader moet vertellen, of Rehinor het nou leuk vindt of niet. Wat als er nou iets gebeurt?

Gepost op 16-05-2010 Om 17:47
Je conclusie was direct toen je het de eerste keer noemde al goed, Levanda. =)

Het feit dat ik deze ijziging moest doorvoeren vanwege nieuwe feiten betekende, dat ik het er wel bovenop moest leggen zonder dat het verderop uit het verhaal zou blijken (wat mijn bedoeling was).

Scherp van je, hoor!
Complimenten!

Even om verwarring te voorkomen: dit is dus voorlopig *niet* de Caneelboom maar een ander schip. Ik ben weer op zoek gegaan naar een kandidaat, maar je hebt grote kans dat ik het schip anoniem laat om de ruimte te creëren om over een historisch iets te schrijven zonder tegen de bekende feiten in te gaan.

Bij de Caneelboom dreigde dat te gaan gebeuren. Eén van de risico’s van een online vervolgverhaal...

=)

Gepost op 16-05-2010 Om 18:39

Door: kiezel
Zo... Nu eerst een Batavia!
Gepost op 17-05-2010 Om 10:53

*grinnik*

=D

Gepost op 17-05-2010 Om 12:07

Door:
Van harte!
Gepost op 17-08-2010 Om 23:58

Door: Levanda
Haha, weer begonnen met lezen. Kon het niet laten om het begin van Slagingskans te lezen (dat krijg je ervan als je bezig bent met examens ) Ben ik maar heel snel mee gestopt, want ik kon het absoluut niet plaatsten. Dus nu aan het inhalen begonnen, iets eerder dan ik geeindigd was om weer in te komen.

Wilde even zeggen: als Lelystedelinge doet het me heel raar aan dat ze juist de Batavia niet kent, maar wel de Amsterdammer, waar ik nog nooit van gehoord heb . Maarja zoals ik zei: ik woon dan ook vlak bij Bataviastad
Gepost op 06-04-2011 Om 19:01

De ‘Amsterdam’ kent ze meest van Suske en Wiske: Angst op de Amsterdam.

Een Amsterdammer is een paaltje. =)

Het is mij een eer om je hier weer terug te zien, Levanda! Je hebt inderdaad flink wat inhaalwerk.

Veel plezier ermee en succes met je examens!

Gepost op 06-04-2011 Om 20:23

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.