248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
228 Bang
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Timmy ik ben zo bang! Ik wil niet dood! Ik wil hier nog zo graag blijven!
Tim wist niets te zeggen. Hij staarde slechts hulpeloos in de smekende bruine ogen van zijn lieve zus met wie hij zijn hele leventje alles had gedeeld.
Hij wilde k niet, dat zij dood zou gaan. Hij wilde alleen maar dat God alles weer zo zou maken zoals het altijd was geweest!
Maar de woorden bleven in zijn keel steken en zijn geloof liet het afweten
Hij kn niet geloven dat deze ziekte over zou gaan. En al helemaal niet sinds hij dat visioen had gehad, waarvan zijn vader niet geloofde dat het van God afkomstig was.
Tim wist wel beter.
Een zilveren draad, zo dun en scherp als de hoge E-snaar van een elektrische gitaar, recht naar beneden gespannen.
Hij mcht daar niet met zijn zusje over praten, had zijn vader hem bezworen. Dat zou haar geloof kunnen ondermijnen. En hij mocht het om diezelfde reden k aan niemand anders vertellen.
Maar Tim kn niet meer zeggen: Het komt allemaal goed, vertrouw op God, zoals zijn vader dat deed.
Hij kn niet langer, zoals alle volwassenen, bidden dat Manoucheca genezen zou.
Hij pakte haar slappe, trillende handje en fluisterde zacht: Here Jezus, wilt u maken dat Noushie niet meer bang is
Meer wist hij niet te zeggen.
Meer viel er ook niet te zeggen, volgens hem.
Dat was alles wat hij God kon vragen.
Amen, fluisterde zij zacht, terwijl ze hem met de weinige kracht die ze nog in haar handje had een waterdun kneepje gaf.
Ze was door een oudste gezalfd met olie, waarbij ze haar dwingend gevraagd hadden om haar zonden op te noemen. Manoucheca had gevraagd: Maar die heeft de Here Jezus toch al vergeven daarvoor is Hij toch aan het kruis gespijkerd?
Als je niet je zonden belijdt, heeft het zalven met olie geen zin, was haar verteld.
Ze had diep moeten graven om een paar onbenulligheidjes te bedenken, die ze al lang en breed met de Heer en met de mensen om wie het ging had opgelost
De ziekte was weggestuurd in Jezus naam.
In Jezus naam waren zelfs boze geesten bevolen haar lichaam te verlaten.
Zaten die dan in zijn zusje? Hoe moesten die daar dan gekmen zijn? vroeg hij zich opnieuw af
Het motto van hun voorganger luidde: zo veel mogelijk geloofspraktijken toepassen om maar vooral niet juist dt te missen wat tot haar genezing zou kunnen leiden.
Waar blijft dokter Scheringa toch? vroeg Manoucheca zweverig, met een lichte frons tussen haar fijne wenkbrauwen. Die zou toch al lng hebben kunnen komen?
Tim wist het k niet.
Zijn zusje gaf hem een zwak glimlachje en vroeg flauwtjes: Waar zouden ze over praten, op de gang? Ik kan het niet goed horen
k Weet niet, haalde Tim hulpeloos zijn schouders op. Hij wilde het helemaal niet horen.
Buiten de deur van haar vrolijk gekleurde kamertje klonken de stemmen van de volwassenen: hun ouders, de voorganger en twee oudsten van hun thuisgemeente in de dichtstbijzijnde stad.
De stemmen klonken door de deur, luid genoeg om de emotie te kunnen volgen maar te zacht om de woorden te kunnen verstaan. Het was heel duidelijk dat hun moeder het ergens niet mee eens was, en dat de vier mannen tegen haar in gingen.
Hij had inderdaad geen idee waar het over ging, maar hij begreep genoeg om te weten dat hun moeder geen schijn van kans maakte tegen het gezag van hun vader, de oudsten maar vooral dat van hun voorganger.
Die zilveren draad z duidelijk had hij die gezien, toen hij op zijn eigen kamertje voor zijn zusje bad, de avond ervoor
Hij had gezocht in de Bijbel, en met het Bijbelprogramma op de computer.
In de hele Bijbel was maar n tekst over een zilveren draad te vinden.
En die ene tekst beviel hem allerminst.
Vanaf dat moment wist hij dat Manoucheca zou gaan sterven. Het was alsof God hem er al van tevoren voor gewaarschuwd had.
Hij had geen geloof meer in haar genezing, zoals hun vader.
Geloven is het zeker weten van iets, wat je niet kunt zien, had hun vader hen altijd geleerd.
Hun vader geloofde dat Manoucheca van deze ziekte zou genezen.
Tim geloofde dat zijn lieve zusje aan deze ziekte zou gaan sterven.
Vreemd, dat je twee zo verschillende dingen kunt geloven van dezelfde God, vond hij. Er kan er toch maar n gelijk hebben?
Die nacht was zijn geloof omgeslagen in aanschouwen: Manoucheca had de volgende ochtend niet meer gehaald.
Terug op de schemerige zolderkamer staarde Tim naar de zilver glimmende krul in het spant: zou die een restant zijn van het losgeschoten levenskoord van zijn zusje? Hij had niet verwacht dat dat ding hem draan zou herinneren
Haar laatste woorden zou hij in geen geval vergeten.
Timmy? Ik ben niet meer bang

Gepost op 06-03-2010 om 14:27 uur
216 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Levanda
Arme Tim. Wat moet het vreselijk voor hem zijn...
Nou vraag ik me alleen nog steeds af waarom hij krul in het spant heeft gedingest. Ik heb een donker vermoeden dat ik heel graag zou verwerpen!
Heel sterk geschreven.
Gepost op 07-03-2010 Om 19:11

Dank je, Levanda.



Gepost op 08-03-2010 Om 08:07

Door: kiezel
Een heel gevoelig stukje.
Met herkenbare worstelingen.

Gepost op 08-03-2010 Om 15:40

Tja... =(

Gepost op 09-03-2010 Om 08:13

Door: inem
Goed geschreven... ik vind het zo zielig...
Gepost op 09-03-2010 Om 21:03

Ik ook... =(

Gepost op 16-03-2010 Om 10:30

Door:
Ik dacht even terug aan een veel eerdere post. Vaag herinner ik mij dat Tim en Gabrielle over het geloof spraken en dat het toen leek of Tim er niet zo bekend mee was. Uit dit stuk krijg ik de indruk van wel. Ik weet het juiste nummer van die post niet meer te achterhalen. Weet jij het? Ik wilde dat stuk even nalezen om te zien of ik het bij het juiste eind heb of niet.
Gepost op 17-08-2010 Om 11:17

Kd89 Motivaties

=)

Gepost op 17-08-2010 Om 11:55

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.