248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
198 Geluidseffecten
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

„Wat zie je dan, Lidhia?” vroeg de koning met een korte blik op Ishtaran waaruit zijn bezordheid over Lidhia’s gezondheidstoestand — of die van hemzelf — duidelijk sprak. De medica miste de stille vraag omdat ze de prinses in het oog hield.
„Een soort tekst — oh! Daar is het weer! Een zin in een vreemde taal lijkt het wel!” wees Lidhia opnieuw.
„Wáár dan!?” mengde de medica zich nu in de conversatie. Silvaeo registreerde dat het niet aan hèm lag, dat hij niets zag. Wèl viel het hem op dat Lidhia’s stem vanuit de stoel in de ring geen echo’s veroorzaakte, wat hij aan het rijtje vreemde geluidseffecten binnen deze zaal toevoegde.
„Nu vervaagt het — o nee, toch niet! Daar is het weer! Daar in die donkere spleet tussen de ring en de bodem, zien jullie het dan niet? Het lijkt wel of het er alleen is als ik begin te praten! En als ik even stil ben, vervaagt het weer!” Lidhia hield zich even stil om dat te controleren. Intussen nam Toenak een positie in die vlak achter haar lag. Lidhia bevestigde haar vermoeden: „Ja hoor — O, en daar is het weer, zodra ik begin te praten!”
„Vanuit het perspectief van Hare Hoogheid meegekeken hebbend, moet ik toegeven dat zich inderdaad zeer duidelijk een luminescente tekst van een blauwachtige teint onthult bij het spreken van de prinses,” sprak de magister. „Een tekst die zich, nu ik aan het woord ben, reeds wederom verhuld heeft in volslagen duisternis al meen ik enkele karakters te hebben herkend.” Koning Silvaeo verloor geen tijd maar voegde zich direct bij Lidhia en de magister.
„Zeg nog eens iets, meisje,” spoorde hij Lidhia aan.
„Wat moet ik zeggen dan?” vroeg Lidhia, die zo gauw niets kon bedenken. Nu zag Silvaeo het lichteffect ook. De sleuf die de generaal had ontdekt, waar de bodem overging in de binnenzijde van de ring, was blijkbaar zo diep dat de vreemde tekens alleen vanaf Lidhia’s ooghoogte in de stoel zichtbaar waren. Maar zodra Lidhia zweeg, begon de tekst al snel weer te vervagen.
„Lidhia, blijf praten,” commandeerde hij, terwijl hij op dezelfde diepte bleef maar een stukje bij Lidhia wegzwom.
Lidhia keek moeilijk en piepte verongelijkt: „Maar… Ik weet niet wat ik zeggen moet!”
„Goedzo!” reageerde haar vader op het feit dat ze sprak — wàt ze zei, maakte hem niet uit op dat moment. Wel was hij verrast over het feit dat hij de oplichtende zin niet meer zag, al was hij nog maar een meter of zo van Lidhia’s positie verwijderd. Hij glimlachte toen hij Lidhia met haar ogen zag rollen terwijl ze op verveelde toon een kinderversje begon op te zeggen. Langzaam liet hij zich terugglijden naar zijn dochter. Pas op enkele decimeters bij haar hoofd vandaan werd de lichtende tekst weer zichtbaar. Hij bracht zijn hoofd iets omhoog: direct verdwenen de hem onbekende lettertekens aan de bovenzijde van de sleuf uit het zicht. Naar beneden dan — hetzelfde gevolg, maar dan aan de onderzijde van de sleuf.
„Lamellen,” concludeerde hij.
„Pardon, Majesteit?” vroeg Murox.
„Het werkt met lamellen,” legde Silvaeo uit. „Alleen vanuit die stoel is de tekst goed zichtbaar.”
„Ik begrijp het,” knikte de geleerde. „Maar wat ik mij dan nog afvraag is: hoe kan het dat die tekst alleen op prinses Lidhia’s stem schijnt te reageren?”
„Wellicht is het een mogelijkheid dat dit fenomeen een directe nevenwerking is van de puntgerichte weerkaatsingen die deze ruimte lijkt te veroorzaken,” veronderstelde magister Toenak. „Het is redelijkerwijs te verwachten dat ieder stemgeluid dat vanuit deze miraculeuze zetel klinkt, direct weerkaatst op een — nou ja — een mechaniek dat, tengevolge van de geluidstrillingen, de luminescentie van de tekst in werking stelt.”
„Dat is niet mogelijk! Hoe zou zoiets dan te verklaren zijn?” mengde Rehinor zich nu in het gesprek. Lidhia keek ontstemd bij de ondertoon die ze in de stem van haar broer meende te horen.
„Op die specifieke vraag blijft uw magister u het antwoord schuldig tot het gevonden is, Hoogheid,” knikte Toenak met een strakke blik op de kroonprins. „Bedenkt u zich echter wel, dat ‘een onmogelijkheid’ niet zelden slechts dat genoemd wordt, wat nog niet bereikt is.”
„Het lijkt mij betrekkelijk eenvoudig de weerkaatsingstheorie van magister Toenak te verifiëren, Sire,” vond Murox, die voor het eerst van zijn leven een waarderende blik van Lidhia kreeg bij de tactvolle wending in het gesprek. Op de vragende blik van de koning ging hij verder met: „Laat iemand ànders in de stoel plaatsnemen om te spreken.”
„Goed idee,” viel Korfos bij. Ook de magister was direct voor dat plan te vinden, en Lidhia zwom op van de zitting.
„Wie volgt?” vroeg ze lachend.
„Medica Ishtaran, aan u de eer,” vond Silvaeo. Blozend schudde de medica haar hoofd, maar de algemene bijval die de koning kreeg loodste haar naar de aangewezen plek.
„Goed, wat zal ik eens gaan zeggen?” vroeg ze, toen ze zat en aandachtig de donkere sleuf in de gaten hield. „Ik zie niets,” voegde ze eraan toe. Controle bij een volgende door Ishtaran gesproken zin leverde dezelfde conclusie op.
„Nòg iemand,” vond Rehinor, waarop hij Ishtarans plaats innam en zei: „Nou, laat maar zien die lettertjes!”
De sleuf bleef donker.
„Haha,” lachte Lidhia vrolijk. Rehinor bleef nadenkend vanuit de stoel naar de sleuf staren en zei argwanend: „Je raakte zeker stiekem een ‘knopje’ aan terwijl je sprak.”
„Niet!” verdedigde Lidhia zich, en om dat te bewijzen nam ze opnieuw plaats in de stoel, waarbij ze zowel haar handen als haar flippers duidelijk zichtbaar voor iedereen in het water omhoog hield. Toen zei ze: „Kijk maar, ik doe…” — ze zweeg verbluft.
Bijna recht achter haar zwommen Silvaeo, Murox en Rehinor, die tegelijk „Ja!” riepen. Rehinor sprak zich uit met: „Het lijkt wel of die tekst het geluid van haar stem herkent!”
Terwijl de duidelijk zichtbare tekst opnieuw vervaagde, wendde de koning zich met een fijn lachje tot zijn zoon en vroeg: „Verklaar dàt eens, Rehinor?”


Gepost op 20-11-2009 om 17:15 uur
299 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: inem
Wow... dit had ik dus echt niet verwacht! Interessant zeg...
Waarom komen die letters alleen als Lidhia praat, vraag ik me af...

Lamellen? Wat betekend dat precies?

De letters herkennen het geluid van haar stem... Ja, zo lijkt het inderdaad.

Indrukwekkend lijkt me, voor de waterlingen, om opeens letters te zien verschijnen
Ben benieuwd hoe het precies ziet.

Schrijf maar snel verder... I like it.

Gepost op 20-11-2009 Om 20:34

Ik zal dat van die lamellen verder uitleggen in volgende posts, inem.

Dank je voor je reactie! =)

Gepost op 20-11-2009 Om 21:17

Door: inem
Ik bedoel bij de 2 regel van boven, laatste woord geen -ziet- maar zit

Gepost op 20-11-2009 Om 20:35

Door: inem
Is goed!
Gepost op 20-11-2009 Om 21:19

Door: Tines
Okee, ik begrijp de lamellen wel... Maar waarom het alleen op Lidhia`s stem reageert weet ik niet! Zijn de woorden die verschijnen trouwens in de waterlingentaal of is het Nederlands?
Zo te zien herkennen de waterlingen er wel woorden in, maar weten ze ook wat er staat? En wat zou Gabriëlle hiervan vinden? Zou zij het herkennen? Het klinkt erg futuristisch...
Gepost op 21-11-2009 Om 10:54

Troost je, Tines. Je bent niet de enige die er niets van snapt. Je bevindt je in het gezelschap van alle waterlingen hier.

=)

Gepost op 23-11-2009 Om 08:13

Door: EsQuizzy
Oh... nou ja, je snapt dat van die lamellen wèl, met Silvaeo, Murox en Toenak.



Gepost op 23-11-2009 Om 08:15

Door: aritha
Ik heb natuurlijk lang niet alles gevolgd. Je hebt in ieder geval een sterke schrijftstijl.
Ik neem trouwens zomaar aan dat deze roman voor volwassenen is?
Gepost op 23-11-2009 Om 13:09

Dank je voor je reactie en voor het compliment, Aritha!

Tja, ik ben gewoon lekker begonnen met schrijven aan dit verhaal zonder van tevoren allerlei zaken vast te stellen. Uiteindelijk is het inderdaad meer een verhaal voor oudere tieners en volwassenen gebleken. Met het schrijven voor kinderen heb ik eigenlijk geen ervaring. Zou misschien wel eens een leuke uitdaging voor me zijn.
Doelgroep is niet mijn grootste overweging: ik vind ’t gewoon heerlijk om te schrijven en als iemand het leuk vindt, is hij of zij welkom het te lezen en ervan te genieten. Beetje ‘makkelijk’ van mij, weet ik, maar dit is echt een hobbyproject. Ik stel mijzelf geen universele schrijvers-eisen, maar ik eis wel kwaliteit in het schrijven van mijzelf. En ik sta altijd open voor tips.

Ik zou het ontzettend leuk vinden als je het hele verhaal zou lezen en je mening zou geven.

Maar ik heb ook kortere werkjes op deze site staan, hoor. =D

Nogmaals: bedankt!

Gepost op 23-11-2009 Om 13:50

Door: aritha
Ik heb er wel een gedeelte van gelezen hoor, toen ik op die anders naam zat.
Ik denk dat je verhaal in het grensgebied van het fantastische genre valt. Net als de boeken van Tonke Dragt. Misschien dat ik je kortere werkje opzoek!
Gepost op 23-11-2009 Om 14:59

Door: kiezel
mirakuleuze: het groene boekje stelt miraculeus met een c voor.

Anyway, ook deze post vind ik weer bijzonder miraculeuk!
Gepost op 02-12-2009 Om 16:07

Dank je!

Gepost op 02-12-2009 Om 19:36

Door:
Speak friend and enter?
Gepost op 16-08-2010 Om 14:26

Dat lijkt met niet waarschijnlijk.
Deze ring is ouder dan de boeken van J.R.R. Tolkien.

=)

Gepost op 16-08-2010 Om 14:34

Door: EsQuizzy

met = met-t



Gepost op 16-08-2010 Om 14:41

Trouwens, kiezel, de inspiratie komt daar uiteraard wel vandaan. =)

Gepost op 14-07-2011 Om 19:21

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.