248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
195 Fundament
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

Toenak voegde zich rustiger, maar niet minder nieuwsgierig, bij zijn jonge metgezel en bekeek aandachtig de grijsachtig glanzende bulten, die diagonaal op hun zwemrichting op een rij stonden. Lidhia zwom een stuk naar links en ontdekte dat de rij verder ging dan hun luminescentie direct kon verlichten. De magister deed hetzelfde in tegenovergestelde richting en kwam op hetzelfde moment tot dezelfde conclusie. De vreemde, stomp kegelachtige objecten waren alle van gelijke vorm en afmetingen. Elk met een hoogte van ongeveer anderhalve meter hadden ze stuk voor stuk een ellipsvormige basis waarvan de kleinste diameter circa één meter was en de grootste twee. De keurig aaneengesloten serie uitstulpingen deed Lidhia aan een rij gigantische tanden denken, wat ze dan ook uitsprak, gevolgd door een beduusd klinkend: „Denkt u óók niet?”
De magister keek haar even begrijpend aan, waarop hij zijn blik nog eens langzaam over de vreemde voorwerpen liet glijden.
„Om een gefundeerde conclusie te trekken met het oog op deze objecten, dienen wij ons eerst te voorzien van een behoorlijk groter aantal feiten, Hoogheid,” balanceerde Toenak Lidhia’s indruk. „Laten wij onze gevolgtrekkingen ervan weerhouden afwijkingen toe te staan die veroorzaakt kunnen worden door dergelijke voortijdig verwoorde associaties. Immers, deze sequentie van grijze paraboolvormige pilaren biedt genoeg andere mogelijkheden tot logische verklaring dan alleen de door u genoemde. Ik stel voor dat wij ieder om de beurt een mogelijke verklaring noemen en dan de feiten naast de hypothese houden om te zien of deze lucht houdt. Laten we beginnen met uw eerste impressie.”
Lidhia knikte bij het voorstel tot een brainstormsessie. Ze begon direct: „Een rij tanden…, maar dan ontbreekt het tandvlees?” De magister knikte en vulde aan: „Correct, Hoogheid, maar er is meer te noemen. Wanneer u op de bovenkant van deze stenen zou letten, zou het u opvallen dat de vorm niet in overeenstemming lijkt te zijn met de doelstelling van tanden of kiezen: de gelijkmatig afgestompte vorm zou zowel snijden als vermalen onmogelijk maken, tenzij de tegenoverliggende rij — die in de veronderstèlde bovenkaak — hol van vorm zijn. Eén van de vragen die zich daarmee bij mij aandient is het vreemde feit dat men zou mogen verwachten dat de hol gevormde kiezen juist de onderkaak zouden bezetten, tenzij wij hier te maken hebben met een wezen dat op zijn rug ligt. Maar indien dit hypothetische model zich tot een onomstotelijke conclusie wil ontwikkelen, zullen wij toch nog wel enkele vragen te beantwoorden hebben…”
Terwijl de magister haar wenkte hun oorspronkelijke koers te vervolgen, keek Lidhia hem pienter aan en ging weer naast hem zwemmen. Ze borduurde op Toenaks woorden verder met: „Allereerst: hoe gróót zou dit wezen wel niet moeten zijn!? En hoe komt het dat het op zijn kop onder de rots ligt waar het paleis op is gebouwd?”
„Zó bent u op de juiste weg, prinses Lidhia,” waardeerde Toenak, waarop hij de opsomming voortzette: „En wat te denken van het feit dat wij ons nu alweer verscheidene meters van de keerzijde van de vermeende rij tanden bevinden zonder dat wij op de te verwachten wang zijn gestoten?”
„Magister?” begon Lidhia na een korte stilte. Toenak glimlachte. Hij kende zijn pupil langer dan vandaag: Lidhia werkte naar iets toe. Hij keek haar vriendelijk vragend aan. Zij vroeg: „Is het veilig om te concluderen dat het géén tanden zijn?”
Toenak antwoordde direct: „Mijn verstand maakt geen enkel bezwaar tegen het trekken van die voorzichtige conclusie, Hoogheid.”
„Maar wat kan het dan wèl zijn!?” vroeg Lidhia zich hardop af. „Die dingen lijken ook wel wat op de stekeltjes op de rug van de Isifulca, vind u ook niet?”
„Hoogheid, de vondst van een reuzencrefalm in het gangenstelsel onder het paleis is niet noodzakelijkerwijs te interpreteren als een aanloop tot het vinden van méér al dan niet levende of fossiele levensvormen van nog buitenissiger proporties,” zei Toenak droogjes, in een poging Lidhia’s opgezweepte fantasie enigszins in te dammen. „Overigens gaat u bij die observatie voorbij aan het op zijn minst opvallende detail dat de stekeltjes van de Isifulca dwars op de opeenvolging staan, terwijl in het geval van onze niet-geïdentificeerde bultenrij juist de lengterichting aangehouden wordt.”
„O ja,” bedacht Lidhia, na even de moeite te hebben genomen om zich het Isifulca doublé, een lege gedoornde hartschelp die ooit door een waterling gevonden was en uiteindelijk in het paleis een plekje had gekregen, wat preciezer voor de geest te halen.
„En hier bereiken wij één der uiterste grenzen van deze recent door u ontdekte holte,” stelde de magister bij het opdoemen van de lichtgrijze wand. „Schuin op onze koers, en naar mijn inschatting haaks op de ligging van het achter ons liggende fenomeen — waardoor de hypothese van een dentale origine van die reeks stalagmieten verder ondermijnd wordt.” Toenak bekeek de contrastrijke overgang van de bodem naar de wand eens van dichtbij. „Vreemd,” vond hij. „De verwachting van uw magister luidde in eerste instantie dat wij een archaïsche, vergeten vorm van bodembedekking aangetroffen hadden, waarvan de uiterste grenzen door de afmetingen van deze nog te definiëren zaal gevormd zouden worden. De donkergekleurde vaste materie lijkt zich hier echter, tegen mijn inschatting in, verder onder de paleisrots uit te strekken en er het directe fundament van te vormen…”
Lidhia keek met hem mee en probeerde te bevatten wat de magister nou eigenlijk had gezegd. Ze vroeg samenvattend: „Dus… dit gedeelte van de paleisrots — en misschien meer — is op deze zwarte bodem… gebouwd!?”

Gepost op 06-11-2009 om 18:27 uur
222 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Tines
Oh! Alleen hier kan ik niet uit concluderen of die zwarte bodem is aangelegd door de waterlingen of niet... En die uitstulpingen zijn ook interessant! Zou het vulkanisch materiaal kunnen zijn?
Gepost op 07-11-2009 Om 11:30

Door: inem
Dit vind ik een leuke post... Hoe ze proberen te ontdekken wat die vreemde uitstulpingen zijn... goed stukje is dat, wanneer Lidhia begint te praten over wat ze denkt dat die uitstulpingen zijn.
Ik vind het echt heel interessant worden (was het natuurlijk al) maar, nog interessanter.

Alleen die zwarte bodem, daar ben k nu toch wel heel erg nieuwsgierig naar.

Verder!
Gepost op 07-11-2009 Om 16:43

=)

Om eerlijk te zijn, als dit een film was zou ik Lidhia en Toenak hier in deze scène een grappig duet hebben laten zingen waarin ze om en om allerlei ideeën spuien over wat die dingen zouden kunnen zijn, maar waarop de ander dan steeds het laatste idee weet af te wijzen als „niet mogelijk omdat…”

Zag ik echt voor me toen ik dit schreef.

Duet à la Peter en Nora, of Peter en Elliot (al is Toenak beter verstaanbaar) in de Disney-klassieker „Peter en Elliot” (Pete and the dragon) uit de jaren zeventig.

Helaas. Dit is geen film.

=D

Gepost op 07-11-2009 Om 17:42

Door: inem
hihi, Grappig idee...
Snap wel dat je het voor je zag, toen je het schreef.
Ik heb alleen nog niet een precies beeld nog van hoe de waterlingen er uit zien... Maar dat hoeft ook niet, vind het zo al leuk. Gewoon, het idee al dat je over waterlingen schrijft is al geweldig.

Nee, het is inderdaad geen flim.
In een verhaal zouden ze ook wel kunnen zingen, ofzo... maar, dit is leuker, hoe je, deze post nu heb.


Gepost op 07-11-2009 Om 17:59

Zelfs al zou ik de waterlingen heel gedetailleerd beschrijven, dan nog zou iedereen een ander beeld ervan hebben. =)

Alleen gedetailleerde tekeningen kunnen een duidelijk beeld geven. Maar dan nog zou ik willen dat alles klopt. Dus dat het pantser daadwerkelijk zo gepland is, dat ze zich in hun pantser kunnen insluiten. En dat is een behoorlijk ingewikkeld iets om even uit te denken. Kan waarschijnlijk wel, maar daar heb ik de moeite nog niet voor genomen.

Zoals je zelf ook al zegt, het is niet helemaal nodig. Stel je hen maar voor zoals jij ze voor je ziet. Dat is makkelijker. =)

Gepost op 07-11-2009 Om 22:14

Door: inem
Nou, het is inderdaad net wat je zegt: zelfs als je de waterlingen gedetailleerd beschrijft, dan heeft iedereen er toch nog een ander ander beeld van de waterlingen...



Dan moet een tekening van een waterling wel echt lastig te tekenen zijn...Lijkt mij.

Nopz, niet helemaal nodig, nee. Ik stel ze gewoon voor zoals ik denk dat ze zijn. (Is idd veel makkelijker)

Gepost op 10-11-2009 Om 11:49

=)

Gepost op 10-11-2009 Om 18:42

Door:
Even kwam het idee van stalagtieten in mij op, maar die zijn scherp en niet stomp.
Gepost op 16-08-2010 Om 14:08

...en die hangen vanaf het plafond.

=)

Gepost op 16-08-2010 Om 14:12

Door: EsQuizzy
O, en dat zijn stalactieten, met een ‘c’, volgens mij.





Gepost op 16-08-2010 Om 14:14

Door: Tines
Stalactieten en stalagmieten. Contaminatie
Gepost op 16-08-2010 Om 14:38

Tja... =)

Gepost op 16-08-2010 Om 14:40

Door:
Tja, ik kan ook niet alles weten. Als ik zo oud ben als jij, mag je meer van me verwachten.
Gepost op 16-08-2010 Om 14:52

Zóveel verwachtte ik niet van je, Kraanthia.

Enne... Wikipedia is gratis...

=)

Gepost op 16-08-2010 Om 14:57

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.