248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
184 Oogpunt
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

„TOENAK!!!” brulde Silvaeo uit alle macht.
„MAGISTER!!!” gilde Lidhia zo hard ze kon, en ze voegde daar een luid „Auw!” aan toe vanwege de heftige beweging die ze in haar schrik gemaakt had.
Tegelijk met de generaal doken zij en haar vader voorover boven de verraderlijke opening om te zien of ze iets konden zien wat hen troost kon bieden. Maar beneden de dwarsliggende stenen was vanaf hun hoogte slechts duisternis te zien.
„Ik hóór niets meer,” fluisterde Lidhia trillend.
Silvaeo dook voorover in de kuil, en probeerde zijn luminescentie tot voorbij de obstakels te laten schijnen. Hij keerde onverrichter zake terug naar de mijngang. Zijn gezicht stond triest, al klonk zijn stem grimmig toen hij zei: „Ik weiger de hoop op te geven. We kunnen niet bij hem komen, nu, maar we moeten het zo gauw prins Rehinor en heer Murox terugkomen proberen.”
„Ik pas daar wel doorheen volgens mij,” waagde Lidhia haar gedachte van dat moment uit te spreken. „In ieder geval zal ik verder komen dan wie dan ook hier.”
Silvaeo aarzelde even, maar schudde zijn hoofd en antwoordde ferm: „Nee. Zelfs al zou je er doorheen kunnen, Lidhia, dan nòg zou het te riskant zijn. Ik wil jou niet óók kwijtraken.”
„Ja maar,” begon Lidhia tegen te sputteren terwijl Ishtaran zwijgend haar verband controleerde en het opnieuw begon te plaatsen.
„Ik zei ‘nee’, Lidhia.”
Lidhia bond in, al was ze het er niet mee eens. Ze wierp een blik op de generaal, die haar nadenkend aanstaarde. Met een hulpeloos gebaar bracht ze hem in beweging. Een paar tellen later was het Silvaeo die vroeg: „Waarom kijkt u mij zo aan, generaal Korfos? Wilde u iets zeggen?” Hij klonk strenger dan anders, maar Lidhia begreep wel dat dat door de zorgen om zijn beste vriend kwam. De generaal schraapte zijn keel eens en zei toen: „Het is mijn mening dat de prinses wel een goed punt heeft, Sire. Wij kunnen geen van allen langs die rotsen komen, behalve zij. En mocht de magister nog in leven zijn maar onze directe hulp nodig hebben, dan is er op dit moment niemand die dat beter kan vaststellen dan de prinses.”
Silvaeo keek hem lang aan en mopperde goedmoedig: „Wat een raadgevers heb ik toch… Raden mij aan mijn eigen dochter een gevaarlijke situatie in te sturen… Wat vind ú ervan, medica?”
Ishtaran schrok zichtbaar van de directe vraag. Ze zei na een lange aarzeling: „Als ik met úw vliezen zwom, zou ik er denk ik ook niet enthousiast over zijn. Maar vanuit het oogpunt van de prinses moet ik toegeven dat het de enige mogelijkheid lijkt te zijn die we hebben om van ons aller vriend vast te stellen hoe hij het maakt…”
Silvaeo sloot zijn ogen en schudde zijn hoofd met een wrange glimlach: „Ik had het kunnen weten.” Hij keek op — mompelde tegen niemand in het bijzonder: „Wat zou ik ervoor over hebben om Quevéra hier nu bij ons te hebben — of anders Tirashya…”
„Huh?” reageerde Lidhia verbaasd verontwaardigd. „Zou u Mamma of Tirsch dan wèl naar beneden laten gaan?”
Silvaeo schudde zijn hoofd en antwoordde: „Nee. Maar dat zou ook niet nodig zijn. Voor nu: Lidhia, ga je gang, maar wees uiterst voorzichtig en raak de wanden en de obstakels niet aan. Als je wèl iets aanraakt kan dat je je leven kosten, begrijp je dat goed?” Lidhia knikte direct, zowel opgelucht als opgewonden. Het moment voelde ‘plechtig’ aan. Haar vader vervolgde zijn instructies: „Zodra je iets aanraakt, stop je je bewegingen direct. Kom dan heel voorzichtig achteruit terug.”
„Ja, Pappa,” antwoordde Lidhia, die intussen al klaarzwom om de kuil in te duiken.
„Lidhia, houd je er in je zwemmen rekening mee dat je je verbonden pantserplaten niet kunt gebruiken?” herinnerde de medica haar aan haar tijdelijke handicap.
„Ja, medica,” knikte Lidhia.
„Goed, meisje, ga maar — maar kijk uit,” bromde Silvaeo. Even aarzelde hij, maar toch voegde hij eraan toe: „Ik houd van jou.”
„Oh Pappa…,” verzuchtte Lidhia en ze gaf hem een omhelzing voordat ze haar benen omhoog sloeg om zichzelf langzaam, met haar gezicht naar beneden, te laten zinken…

Gepost op 28-09-2009 om 08:47 uur
229 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: inem
Mooi gedaan, die hoofdletters: MAGISTER,TOENAK!!!
Oh, die Lidhia... hopelijk gaat het goed komen. Mooi, die laatste woorden van Silvaeo voordat Lidhia zich naar beneden laat zinken...

Het gaat goed met je posts!
Gepost op 28-09-2009 Om 16:45

Door: Gabriëlle
Dus een waterling heeft ook benen?
Interessante wezens, die waterlingen.

Gepost op 28-09-2009 Om 18:13

Je hebt nooit gelezen dat ze geen benen hebben, en ik heb regelmatig over hun benen geschreven...

=D

Gepost op 28-09-2009 Om 18:59

Door: EsQuizzy

Onder andere in Kd·36 Spiegel en Kd·42 Rimpel.



Gepost op 28-09-2009 Om 21:13

By the way, ik heb ook nooit gezegd dat ze een staart zouden hebben. In fact, iemand vroeg eens of het zeemeerminnen waren, en daar gaf ik een vrij kort antwoord op: lees het, en je weet het.

=)

Gepost op 28-09-2009 Om 21:15

Door: EsQuizzy

Referentie: Kd·68 Ontdekt.



Gepost op 28-09-2009 Om 21:19

Niet zo heel lang geleden was er een post waarin Toenak een wetenschappelijke beschouwing door een waterling over de anatomie van een luchtlinge (=mens) voorlas. Daarin wordt ook melding gemaakt van de benen van de luchtlinge, maar de bénen worden niet aangemerkt als een opvallend verschil. De voeten daarentegen wèl.

*bloempje*

Gepost op 29-09-2009 Om 09:03

Door: hope
Ik vind hem leuk die van als ik met uw vliezen zwom
Gepost op 29-09-2009 Om 08:22

*maakt buiging*

=)

Gepost op 29-09-2009 Om 08:39

Door: kiezel
Hij is inderdaad weer erg goed: Als ik met úw vliezen zwom...

Ik zou Slivaeo`s uitspraak:
Als je wèl iets aanraakt kan dat je je leven kosten...
iets aanpassen om het gejojo met je en je wat te beperken:
Als je wèl iets aanraakt kan je dat je leven kosten...
Maar da`s persoonlijk.
Gepost op 29-09-2009 Om 10:14

...kan je dat je...?

Klinkt als ...R2D2...

Ik weet het niet. Ik denk dat ik het maar gewoon laat staan zoals het is.

Maar bedankt weer voor je reacties en je opmerkingen! Blij mee!

=)

Gepost op 29-09-2009 Om 10:35

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.