248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
149·Jaloers
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

*** HOOFDSTUK 8 ***


Het koninklijk paleis van Liliaño lag nog in diepe rust, in afwachting van de dag die zich al in het oceaanwater aankondigde door een zwak schemerende grijze gloed van bovenaf. De nachtwakers die de laatste wacht hadden, zwommen boven het dak en de buitenmuur van de paleisgronden en keken uit naar de nieuwe morgen, die hun aflossing zou betekenen. In het paleis zelf werd echter nog maar weinig van dat eerste ochtendgloren gemerkt. Ten eerste werd elke ruimte verlicht door de ontelbare zorgvuldig gecultiveerde micro-organismen, die de plafonds met een golvend palet aan pastelkleurige schijnsels bedekten. Zelfs Michelangelo zou er jaloers op zijn geweest. Ten tweede lagen de meeste bewoners van het uitgestrekte gebouw nog in diepe slaap.
Toch was er al wel enige beweging binnen het paleis: de twee potige wachters die aan weerszijden van de ingang van de bibliotheek stonden, richtten zich tegelijk op de schim die door de minder helder verlichte gang op hen af kwam zwemmen.
„Een goede morgen, mijne heren,” begon de schim op gedempte toon terwijl hij nog niet door de mannen herkend was. „Is het mij toegestaan de bibliotheek te betreden?” vroeg hij met een licht spottende bijklank. Nu pas konden de paleiswachten zien dat het Murox was, de streng ogende geleerde die door koning Silvaeo was uitgenodigd om zich met de gezondheid van prinses Lidhia bezig te houden.
„Het spijt mij, mijnheer,” antwoordde de oudste van de twee wachters. „De bibliotheek is tot nader order… gesloten.”
„Dus ik kan niet de informatie opzoeken die ik nodig heb?” informeerde Murox.
„Dat klopt, mijnheer,” kreeg hij ten antwoord.
„Ook niet als het gaat om de gezondheid van prinses Lidhia?” deed Murox zijn volgende zet. Even aarzelde de wachter, en keek hij zijn metgezel aan. Dat zag Murox, die zijn wig direct verder in de ontstane kier drukte met: „Het is een zaak van levensbelang voor de prinses, mijne heren.”
„Magister Toenak zei dat hij niet gestoord wenste te worden, kapitein,” herinnerde de jongere wachter zijn meerdere in rang. De wetenschapper kneep zijn ogen even samen bij die woorden, al ging dat detail aan de militairen voorbij.
„De magister zal het vast op prijs stellen als hij erachter komt dat zijn lijfwachten mij hebben afgehouden van mijn aandeel in zijn onderzoek,” veronderstelde Murox koeltjes. „U hebt toch óók het welzijn van de prinses op het oog, mag ik aannemen?”
Deze steek onder water beviel de kapitein allerminst. Murox mocht dan een speciale gast binnen het paleis zijn, hij hoefde niet te insinueren dat de koninklijke lijfwacht niet om haar mensen gaf. Hij besloot Murox te antwoorden: „Heer Murox, uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat prinses Lidhia haar hart heeft uitgestort bij de magister, en niet bij u. Ook heb ik begrepen dat koning Silvaeo — op verzoek van de prinses zelf — meer waarde hecht aan de adviezen van de magister. Als u dat wenst, zal ik de magister op de hoogte laten stellen van uw verzoek, maar… ik kan u niet binnenlaten.” Hij hief zijn kin en keek Murox aan, die er blijkbaar niet aan gewend was om geen indruk op iemand te maken. De kapitein was zich er terdege van bewust dat hij een risico nam met zijn uitspraken en zijn houding, maar dat risico durfde hij wel aan. Ook hij had meer respect voor magister Toenak dan voor de onplezierige Murox. De laatstgenoemde gaf zich gewonnen, gromde nog iets en draaide zich om, om mokkend bij hen vandaan te zwemmen. Vanuit zijn ooghoek zag de kapitein dat zijn metgezel hem bewonderend stond aan te kijken, maar hij schonk er geen aandacht aan. Tenminste, dat leek zo.

Murox zwom intussen verhit door de gangen van het paleis. Het had hem verbaasd dat koning Silvaeo hem nog niet bedankt had voor zijn adviezen en zijn verdere aanwezigheid. Blijkbaar wilde de koning met hem een slag om de arm houden, mocht de spontane opwelling van de prinses in de richting van de magister niet tot het gewenste resultaat leiden. Hij vond het maar niks dat hij als reserve achter de hand werd gehouden.
„Wachtposten voor de bibliotheek,” mopperde hij zachtjes. „Wat een verspilling!” Aan het detail dat zijn eigen verblijf in het paleis onder diezelfde ‘verspilling’ viel, ging hij gemakshalve voorbij. Tijdens de afgelopen dagen had hij vele ongecontroleerde uren doorgebracht in de uitgebreide leeszaal. Hij vond het dan ook belachelijk dat hij daar nu ineens niet meer naar believen kon binnenzwemmen, enkel en alleen omdat die overenthousiaste magister er even iets wilde lezen. Gelukkig had hij zijn tijd tussen de boeken nuttig besteed, al had prinses Lidhia hem de vorige dag bijna betrapt bij het lezen van een nogal gevoelig werkstuk. Net op tijd had hij in de gaten gehad dat er iemand binnen was gekomen. Zo snel en zo stil als hij kon had hij het boek weer teruggezet op de juiste plek, en door de verlichtingsorganismen te laten schrikken had hij een paar minuten de tijd gehad om de bibliotheek onopgemerkt te verlaten.
Ook de plattegronden van het koninklijk paleis had hij grondig bestudeerd. Dankzij de uitgebreide documentatie die hij gelezen had, was hij nu goed op de hoogte van de indeling van het ingenieuze bouwwerk. Maar zijn zelfstudie had hem ook de weg gewezen naar enkele van de minder bekende wetenswaardigheden rond het ingenieuze bouwwerk. Via een omweg zwom hij nu naar de tweede zitkamer, die aan de bibliotheek grensde.
De zitkamer werd niet bewaakt, wat een spottend lachje op zijn gezicht tevoorschijn toverde. Hij zwom de gezellig ingerichte kamer binnen en richtte zijn aandacht op de rechter achterhoek: inderdaad hing daar een sierlijk kastje aan de wand. Hij grijnsde eens bij het vooruitzicht de kapitein van de wacht te slim af te kunnen zijn.
Het kastje bleek precies aan zijn verwachtingen te voldoen: het hing zo dicht tegen het plafond, dat er maar net een hand tussen paste. Maar dat was voldoende om de haak te vinden waarnaar hij op zoek was. Een voorzichtig rukje naar links… en het decoratieve kastje kwam aan de rechterkant los van de muur, zodat hij het geluidloos kon wegdraaien, als een kleine deur waarachter een duistere opening schuilging.
Twee tellen later draaide de geleerde het kastje achter zich terug op zijn plaats…

Gepost op 05-06-2009 om 15:42 uur
325 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Levanda
Oehhhh!
Gepost op 05-06-2009 Om 19:15

Zeg dat wel! =)

Gepost op 05-06-2009 Om 19:21

Door: EsQuizzy
O, trouwens, ter referentie: zie Kd·101 Epicentrum.



Gepost op 05-06-2009 Om 19:27

Door: Tines
Dus het was Murox wel die Lidhia liet schrikken in de bibliotheek! Ik wist het!

En het kasteel heeft dus nog meer geheimen... Die gang gaat vast naar de bibliotheek toe.. We zullen het afwachten...
Gepost op 05-06-2009 Om 22:28

Je had me zelf op het idee gebracht om Lidhia Murox tegen te laten komen, Tines! =D

Gepost op 03-07-2009 Om 21:56

Door: inem
Whoeha, waar zou die gang heen gaan? Mischien naar de Bibliotheek, maar, hoe...ik weet het nog niet. Ik vindt het erg spannend worden,......Ik ga er vast over dromen vanacht. Dat doe ik wel vaker, als ik nog niet weet hoe een verhaal verder gaat

Maar, EsQ, ik vindt dat je het fantastisch geschreven hebt, het begin van hoofdstuk 8 alweer!

Ik ben zeer benieuwd naar je volgende post...ik ben altijd benieuwd!

Succes met het schrijven van de volgende post.

Gepost op 06-06-2009 Om 15:38

…Die ligt al kláár! =)

Ik ben met schrijven dankzij mijn vakantie al met Kd·151 bezig…

=)

Gepost op 06-06-2009 Om 16:23

Door: Gabriëlle
Ik vertrouw die Murox voor geen cent!

Twee vraagjes: hoe blijven boeken in een bibliotheek onder water goed?
En zou een onderwaterwezen de uitdrukking: "steek onder water" gebruiken? Het zou immers niets zeggen, omdat daar alles onder water gebeurd.

Gepost op 08-06-2009 Om 08:49
Op vraag één: het zijn ook boeken van ander materiaal dan waar wij boeken van maken. {i]Yithri (fictief) is een materiaal van een bladvormige onderwaterplant, zwart met als vreemde eigenschap dat het gaat gloeien (luminescentie) als je erop krast. =)

Vraag twee: die opmerking "steek onder water" is een grapje, maar zoals je ziet is dat een grapje van de schrijver en niet een uitspraak van een waterling. Nee, die zouden zij niet gebruiken. Leuk, dat die jou opviel! =)

[img]http://www.betacygnus.nl/graphs/EsQ_lm.jpg

Gepost op 08-06-2009 Om 09:20

Door: EsQuizzy
Ikke is slordig vandaag...

Gepost op 08-06-2009 Om 10:31

Door: kiezel
Slordig of niet, deel 149 neemt ons weer overtuigend en vol spanning mee naar de onderwaterwereld!

Waar blijft deel 150?
Gepost op 08-06-2009 Om 11:14
Intussen online, kiezel. =)

Gepost op 08-06-2009 Om 16:39

Door: inem
Eh....ligt Kd - 151 toevallig ook al weer klaar?

Gapje, doe maar rustig aan hoor.
Gepost op 08-06-2009 Om 20:27

Mijn antwoord: „Ja.” =D

Gepost op 08-06-2009 Om 20:37

Door: Tines
Haha! Oh ja? Ik heb je wel eens op ideeën gebracht, geloof ik... Vandaar zeker dat ik het wist... Geen kunst, eerst het suggereren, dan schrijf jij het en dan ben ik alsnog verbaasd dat ik het wist... Ofzo...
Gepost op 04-07-2009 Om 11:11

Ja, zoiets! =P

Gepost op 04-07-2009 Om 14:27

Door: Auke-Willem (AW)
De micro-organismen liet hij schrikken? Terwijl ze even eerder nog gecultiveerd waren? De plant die, voor zover ik weet, het dichtst in de buurt lijkt te komen van een dier is de venus vliegenvanger. Maar zelfs die laat je niet schrikken. Vanuit mijn beleving is manipulatie of druk uitoefenen of zelfs kietelen of wrijven een beter woord. Maar jij kiest!
Gepost op 15-07-2009 Om 13:09

Een reflex is een schrikreactie. Ook bij micro-organismen.

=)

Gepost op 15-07-2009 Om 13:19

Door: Auke-Willem (AW)
Misschien leuk om te vermelden -hoe- hij ze liet schrikken? Gewoon om misverstanden te voorkomen?
Gepost op 15-07-2009 Om 13:43

Door: EsQuizzy

Zoals je je herinnert was Lidhia van plan dat te doen door middel van een soort katapult (die, zoals MythBusters bewezen hebben) waarschijnlijk nog even veranderd moet worden in een ander gereedschapje. Ik sta open voor suggesties, maar ik vermoed dat een tikje met de vinger tegen het plafond afdoende zal zijn.

=)

Gepost op 15-07-2009 Om 13:53

Door:
leuk maar ik wil gauw naar kirja de reactie van lidhia op haar wil ik wel wetenn
Gepost op 13-07-2011 Om 16:22

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.