248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
69. Fragment
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Met dank aan Tines voor 'Een luisterend oor'. ;)
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Het was maar een fragment van een seconde, daar in die duistere wereld — een flits; niet méér. Maar even — héél even — en net zo helder als het originele moment, bevond prinses Tirashya zich opnieuw in die sessie „Gewijde Geschriften” met magister Toenak, nu enkele weken geleden…

Tirashya’s stem klonk helder, terwijl ze het door de magister aangewezen Schriftgedeelte voorlas: „Ik hoor u, als wanhopige gebeden omhoog gaan naar Mij: rust.”
Even was ze stil.
Ze keek op: recht in de glimlachende ogen van haar leermeester.
„Betekent dat…,” aarzelde ze, waarop ze haar vraag vervolgde: „…dat de Almachtige alleen naar ons luistert als wij wanhopig zijn?”
Het was een observatie die haar deed opmerken: „Ik ben niet wanhopig…”
„Lieve prinses,” had magister Toenak zacht geantwoord met nog steeds die warme blik in zijn ogen. „Uw mentale worsteling met de door u gelezen woorden siert u. Laat uw verstand echter niet stilhouden als gevolg van een opgeroepen emotie. De emotie bracht uw vraag voort, welke nu wacht op verwerking en beantwoording door diezelfde verstandelijke vermogens. Bega niet de fout een vraag te behandelen als een conclusie.”
Afwachtend keek hij haar aan. Haar eerdere, emotionele conclusie aan de kant zettend, richtte ze zich weer op het tekstgedeelte dat voor haar lag.
„De waterlingen die die boodschap kregen, waren wanhopig,” zag ze. „Hadden zij juist dáárom die woorden nodig?”
De magister knikte, maar bleef haar met die mild afwachtende blik aankijken, die haar ertoe drong haar redenering voort te zetten.
Ze kwam er niet uit.
Magister Toenak zwom naar een kast in de hoek van de kamer, waar hij een instrument pakte dat direct door Tirashya herkend werd als een weegschaal, die hij op de tafel neerzette. Met een rustige beweging legde hij een gewichtje in één van de twee mandjes.
De wijzer sloeg uit.
De magister wachtte tot de dwarsligger het uiterste punt bereikt had; toen pas legde hij een gewichtje in het andere mandje.
Stil keken de beide waterlingen, de oude man en het jonge meisje, toe terwijl de weegschaal weer tot rust kwam.
De wijzer wees opnieuw ‘balans’ aan.
Tirashya fronste.
„Vertel mij wat uw ogen u verteld hebben,” coachte de magister.
„Eerst was de weegschaal in balans, daarna niet meer, en dáárna weer wèl,” vatte Tirashya kernachtig samen.
„Beschouw dan het eerste gewichtje als de Schrifttekst die u uit balans wist te brengen,” gaf haar mentor een hint, die hij even liet bezinken voordat hij vervolgde met de vraag: „Wat zou er dan nodig zijn om u uw balans te laten hervinden?”
Tirashya begreep, en citeerde blij uit het hoofd: „Looft de Almachtige te allen tijde; wend u tot Hem zolang het ‘heden’ is; zie, Ik ben met u, alle dagen tot aan de voleinding van de wereld!”
„…en er bestaan vele Schriftplaatsen meer die diezelfde strekking dragen,” nam de magister het woord van haar over. „Voor u, in deze situatie, zijn het deze drie.”
Een warme glimlach was zijn beloning.
Tirashya had haar balans teruggevonden.

Maar dit is anders! dacht ze paniekerig. Ik ben nu ècht wanhopig!!!
Ze besloot de tekst ten uitvoer te brengen. In stilte steeg een hulpkreet op vanuit de diepe gang onder het koninklijk paleis. En Tirashya’s rust kwam bijna direct — al was het door een verstoring ervan.
RrrrrKLONK!
Ze schrok zich wezenloos, en legde haar hand over haar hart in een poging het in haar borstkas te houden.
Dat was het geluid van dat blok bovenaan de schacht! herkende ze, en ze draaide zich langzaam om. Het kwam van achter mij!
Een golf van rust overspoelde haar: de enge man was weg! Hij was uit het zicht verdwenen doordat hij de schacht was ingegaan!
Tirashya herademde, zich vaag bewust van de vreemde vormen die het echoënde geluid haar getoond had. Ze liet nieuwsgierig haar luminescentie opkomen, die in een grillig roze vlekkenpatroon haar lichaampje sierde en de geheimen van de omringende duisternis aan het licht bracht…
„Ooooh!” bracht ze onwillekeurig uit, terwijl ze om zich heen keek en onbewust een trage pirouette draaide.
Nu de dreiging opgelost was in het vertrek van de onbekende man, deed haar nieuwe omgeving haar hart sneller kloppen. Verder en verder trokken haar zintuigen haar de brede gang in…

Gepost op 15-08-2008 om 21:12 uur
446 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Gabriëlle
Nu snap ik dat blocnoot 'dieper' is!
Deze vin-ik-goe-zeg

Gepost op 16-08-2008 Om 08:43

*thanks-blush*

En tòch...

;)

Gepost op 16-08-2008 Om 13:05

Door: Tines
Wow, hoe cool! Mijn toestemming heb je, EsQuirrel! Heel mooi verwerkt, dankje!
Gepost op 16-08-2008 Om 12:26

Nee, dank jou!

;)

Gepost op 16-08-2008 Om 13:06

Door: Auke-Willem (AW)
Leuk! Maar die weegschaal... Sorry dat ik muggezifterig ben, maar... wat voor soort weegschaal is dat? Dit speelt zich onder water af, toch? Een gebalanceerde weegschaal, zou die ooit echt stil kunnen hangen onder water? Vooral als dat water in beweging is.
Gepost op 16-08-2008 Om 17:28

Leuke opmerking. De oplossing is eenvoudig, als het niet al een speciale zware weegschaal was geweest: zorg dat je hem in stilstaand water gebruikt.

;)

Bedankt voor het lezen en becommentariëren, AW!

Gepost op 17-08-2008 Om 22:59

Door: Auke-Willem (AW)
Ik kan het niet laten, maar reageer toch nog even, hoor. Maar het water kan niet stilstaan als vrij grote levensvormen zich door dat water bewegen. ;) En als het wel stil zou staan, zou dat al de zuurstof uit het water halen (na verloop van tijd) en zouden de levensvormen sterven. Zelfs hun ademen (of waterhalen of wateren?) zou het water in beweging brengen.

Niet dat dit alles echt belangrijk is, hoor. Maar ik vind het wel grappig om even over te muggenziften.
Gepost op 18-08-2008 Om 08:04


LOL

Gepost op 18-08-2008 Om 08:12

Door: EsQuizzy
Trouwens, ik ga er vanuit dat de onderwatermensen daar wel een oplossing voor hebben gevonden. Het lijkt me overbodig dit hier nog eens te gaan doen. Als tijdreizen zo eenvoudig is als twee stokjes met een paar lampjes, die je in de grond prikt, waarom zouden we dan moeilijk doen?

Gepost op 18-08-2008 Om 13:58

Door: EsQuizzy
Meer serieuze reactie: als de beide schalen van de weegschaal in een soort van staande cilinder hangen, zal beweging in het omringende water weinig invloed op de schalen uitoefenen.



Gepost op 21-08-2008 Om 13:04

BTW, de dvd van Nigel Marvin was erg mooi! Jij hebt nog meer van dat leuks, toch?
Gepost op 21-08-2008 Om 13:05

Door: Auke-Willem (AW)
Is een dergelijke weegschaal handig? Ach, wat maakt het ook uit. Ik ben waarschijnlijk de enige persoon die zo gek is om hier een punt van te maken!

Nigel Marvin is erg grappig, ja. Ik heb de DVD's meermalen gebruikt als uitgangspunt bij Mizmoor-zaken. Al nam ik de nodige vrijheid. Dat doen zij immers ook met hun gebazel over dat zogenaamde evolutieverhaal?
Maar de dino's zien er gewoon ontzettend gaaf uit!
Gepost op 21-08-2008 Om 23:05
Waarschijnlijk ben je inderdaad de enige die... ;)

Maar ik geloof dat in een ruimte ter grootte van een flinke kamer waarin zich twee levensvormen van menselijke afmetingen bevinden, een dergelijke weegschaal ook zonder balanscorrectie/-bescherming redelijk zou kunnen werken. Experimenten zouden gewenst zijn om dit uit te zoeken. ;)

Gepost op 22-08-2008 Om 11:04

Door: EsQuizzy

Zo. Ben hier nog eens mee bezig geweest. Magister Toenak schijnt er toch wel over nagedacht te hebben:





Gepost op 09-08-2011 Om 10:12

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.