248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
37.·Splinters
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 2 minuten

*** HOOFDSTUK 3 ***


Het was een poging waard: ’s avonds laat op pantoffels onder de gestaag druipende wolken doorlopen, in de hoop dat het je lukt om de meest vochtige druppels te ontwijken vóór je de schuurdeur bereikt hebt. Hij was het gewend om overal een spelletje van te maken. Op die manier kreeg hij het voor elkaar om zelfs de meest saaie en oninteressante klusjes een leuk bijsmaakje te geven. Zoals het vuilnis.
Het was pikdonker in de achtertuin, waar hij blindelings doorheen kon navigeren. Onder de kale pergola, die de afgelopen zomer nog de gouden regen gedragen had, kreeg hij een extra grote dosering hemelwater in zijn nek, die pas door zijn overhemd werd opgenomen op een punt recht tegenover zijn navel. Tegen die tijd had hij de schuurdeur al gevonden. Na even gemorreld te hebben met de deurklink, waarbij weer een flink aantal vochtblaasjes op zijn hoofd, schouders en armen uiteenspatten, drong hij het ondoordringbare duister binnen. Ha! Hier was het droog!
Op de tast klikte hij het licht aan en genoot van zijn hobbydomein, dat altijd naar vers hout rook. Neuriënd kiepte hij de afvalzak in de grijze container. Terwijl hij zich wegdraaide om de natte terugweg naar het huis te aanvaarden, gingen zijn wenkbrauwen omhoog. Hij draaide terug en keek langs de nog zachtjes uitritselende zak naar de laag houtsnippers eronder.
„Hé,” mompelde hij — en hij pakte een flinke, roodachtig gekleurde splinter op van tussen een aantal soortgenoten van willekeurig formaat. De spaander was rafelig en hard; ongeveer vijftien centimeter lang. „Ik kan me niet herinneren dat ik…”
Hij haalde zijn schouders op en bekeek de werkbank en de vloer er omheen. Niets vreemds te zien.
„’t Zal wel goed zijn,” concludeerde hij. „Ze heeft de boel in ieder geval netjes opgeruimd.”
De houtsplinter verdween met een achteloze boog voorgoed in de container. De man rekte zich eens uitgebreid uit, waarna hij verbaasd naar zijn voeten keek.
„Hé beessie! Jij ook hier? Zullen wij maar eens naar binnen gaan?”
Daar had de mooie poes wel oren naar, want ze liet zich spinnend oppakken en tussen vallende druppels door naar het tòch iets warmere huis dragen.

Gepost op 04-01-2009 om 15:45 uur
318 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: EsQuizzy

Bij het verwijderen van een van mijn langere verhalen hier had ik per ongeluk ook deze post verwijderd. Concept Admin hebben het weer recht weten te breien (waarvoor mijn vriendelijke dank), maar de reacties waren helaas niet meer te redden.

Gepost op 04-01-2009 Om 16:55

hebben = heeft, natuurlijk. =)
Gepost op 04-01-2009 Om 16:56

Door:
De goudenregen in onze tuin is een boom en die bloeit niet in de zomer, maar in het voorjaar. Zijn er meer soorten?
Gepost op 11-08-2010 Om 04:27

1. Er zijn meerdere manieren een plant te laten groeien.
2. Ik had het niet over de bloeitijd. Ook als een gouden regen niet bloeit is het een gouden regen.

=)

Gepost op 11-08-2010 Om 08:59

Door:
Je hebt weer helemaal gelijk.
Gepost op 11-08-2010 Om 09:48

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.