248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
15. Gestoken
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Als gestoken draaide Gabriëlle zich om — staarde in opperste verbazing het knappe jonge meisje aan, dat regelrecht op haar toe kwam lopen.
Donkere kleren. Donker, vol, redelijk kort haar. Donkere ogen en een enigszins getinte huid. Geen opvallende make-up. Gabriëlle had haar wel eens zien lopen op de gang, of tijdens een pauze. Naar schatting een derdeklasser, maar ze kon ook in de tweede thuishoren. De aangesprokene opende haar mond om zich hardop af te vragen wat dit te betekenen had, maar het in haar ogen brutale jonkie legde haar met een dringend gebaar het zwijgen op en zei amicaal: „Kom mee, de anderen wachten al op ons!”
Nog een indringende blik van de volslagen vreemdelinge. „Doe alsof je me al jaren kent,” fluisterde ze Gabriëlle toe. Die begreep plotseling wat de bedoeling was, en begon dankbaar haar rol te spelen.
„Ja, sorry, het duurde wat langer dan ik verwacht had,” verontschuldigde ze zich. Ze liepen samen de trap af, negen treden en dan een plateau.
„Weet je, ik heb een negen voor die repetitie van laatst! Muzikale vorming, weet je nog?” babbelde het onverwachte gezelschap vrolijk.
„Echt waar? Goed, jôh!” antwoordde Gabriëlle wezenloos.
„Ja, och… Je weet het, hč? Ik heb mijn hele leven al muziek om me heen! Ik ben eigenlijk gelukkiger met die zes voor Frans, vorige week. Hihi!” Gabriëlle liet het opgewekte gekeuvel zonder te luisteren over zich heen stromen. Weer negen treden, ditmaal gevolgd door een verdieping.
Ze schrok: daar stond hij, in de blinde hoek tussen de gang en het trappenhuis! Hij keek haar strak aan; schonk de meisjes een norse groet. Zij werd vuurrood, maar liep dapper door — de stof van haar jasje schuurde langs die van zijn geruite overhemd. Haar jongere begeleidster schoof een arm door die van Gabriëlle. Het gebaar gaf haar nieuwe moed en kracht.
„Dag meneer!” onderbrak haar redster ongedwongen maar triomfantelijk de woordenstroom, om onverstoord verder te gaan waar ze gebleven was. Ze keerden hem gezamenlijk de rug toe, en vervolgden hun weg naar de begane grond. Zonder om te kijken liepen ze de gang door om zich in de rumoerige pauzedrukte in de garderobe op te laten nemen.
Gehaald! dacht Gabriëlle. Voorlopig, dan…
„Hoi!” begroetten sommigen de vreemdelinge, die nu voor haar uit liep en blijkbaar aardig wat bekendheid genoot onder de tweedeklassers. Zelf kreeg ze te maken met de gebruikelijke minachtende blikken — en niet alleen van jaargenoten.
Op een betrekkelijk rustige plek tussen enkele rijen jassen draaide het meisje zich naar haar toe en zei: „Ik zou het leuk vinden als je met me mee kwam naar lokaal achtenveertig.”
„Wat is daar dan?” vroeg Gabriëlle.
„Gewoon een aantal leerlingen uit allerlei klassen,” legde het meisje vaag glimlachend uit. „Ik denk dat je het wel fijn zou vinden.”
Gabriëlle schudde haar hoofd. Uit alle klassen? En zij later binnenkomen dan de anderen? „Nee, dank je,” weerde ze af terwijl ze zich de akelige stilte voorstelde, die zich zou voordoen zodra zij zich daar zou laten zien. „Ik wil liever even alleen zijn.”
„Oké,” drong het meisje niet verder aan. „Houd je taai, hč?”
En weg was ze, tussen een paar jassen door.
„O!” reageerde Gabriëlle te laat, en mompelde beschaamd en teleurgesteld: „Ik weet niet, hoe je heet… En ik heb je nog niet eens bedankt…!”

Gepost op 30-12-2007 om 21:01 uur
495 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Anaranë
Mooie redding! Ik was al benieuwd hoe je Gabriëlle zou redden...
Gepost op 31-12-2007 Om 10:49
Leuk om te zien dat je daarover loopt na te denken! *glim*
Gepost op 02-01-2008 Om 13:44

Door: Tines
Ik hoopte ook al dat je haar zou redden.. Dus bedankt! ;) Gelukkig maar..
Gepost op 28-02-2008 Om 17:31
Jah...
Gepost op 31-03-2008 Om 10:32

Door: inem
Ja, daar was ik ook benieuwd naar....maar ze is nu dus gerred...
Gepost op 27-04-2009 Om 14:00

Lees maar verder... =)

Gepost op 27-04-2009 Om 14:52

Door:
Wauw...Je denkt...en dan...Even een ontlading. Ik heb zo een vermoeden dat die spanning weer terugkomt. Maar nu moet ik echt stoppen met lezen
Gepost op 10-08-2010 Om 16:56

Nou ja, je hebt drie keer je dagquotum gelezen, dus dat is een enorm compliment voor mij, hoor. =)

Ik zie trouwens dat ik de titel van deze post nog even aan de inmiddels gegroeide standaard moet aanpassen...

=)

Gepost op 10-08-2010 Om 17:11

Door: EsQuizzy
Titel is bijgewerkt.



Gepost op 10-08-2010 Om 20:38

Door: lady vi
Deus ex machina noemen ze dat toch, in de (oude) literatuur? Daar houd ik van!
Gepost op 15-03-2012 Om 11:12
Gepost op 15-03-2012 Om 12:03

Door: EsQuizzy



Ik heb het maar eens opgezocht, en inderdaad: hier maak ik gebruik van een verhaaltechniek die ik tot vandaag niet bij naam kon noemen!

Gewoon omdat het me even iets fijns leek voor Gabriëlle.



Even opluchting... Had ze wel nodig...

Gepost op 15-03-2012 Om 12:06

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.