248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
13. Spanning
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Het spijt me dat het even duurde. Ik had een foutje in de continuïteit gemaakt. Dat moest even hersteld worden...
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Gabriëlle voelde de spanning van de geladen stilte langs haar ruggengraat vonken, als het tintelen van een statische ballon of het dreigen van een naderend onweer. Om Ter Heerdts mond lag een vage glimlach van overwinning — de sluipende overwinning van een hongerige kat op een weerloos jong vogeltje, dat uit het nest gevallen is.
Een donderslag leek de felle tik op de deurklink, die in één klap alle opgebouwde spanning ontlaadde. In een flits draaide Gabriëlle zich naar de deur, waar mevrouw De Wit blank verbaasd de man en het meisje aanstaarde.
„Sorry, ik wist niet dat ik stoorde,” begon de karaktervolle dame al, en ze wilde zich terugtrekken, maar Gabriëlle zag haar kans schoon en greep die.
„Nee, mevrouw, we waren al klaar met ons gesprek!” haastte ze zich te zeggen. Haar stem sloeg over. Het kon haar niets schelen.
„Oh, oké,” antwoordde mevrouw De Wit, en kwam tot Gabriëlles onuitsprekelijke opluchting terug naar binnen, een map onder haar arm en haar bruinleren tas over haar schouder.
Ik ben hem te snel af geweest!
Ze kon het nauwelijks geloven.
„Ik ben het niet gewend dat anderen van dit lokaal gebruik maken,” keuvelde de zilvergrijze docente met een glimlachje naar Gabriëlle en een ietwat koele blik naar Ter Heerdt. Het detail ontging Gabriëlle niet. De knappe vrouw van middelbare leeftijd wendde zich weer tot het tienermeisje met: „Ik zit hier zó vaak, het voelt al bijna als mijn eigen lokaal!”
Gabriëlle deed een poging tot een glimlach, maar was nog tè gespannen. Ze was zich bewust van een irritant zenuwtrekje in haar linker wenkbrauw.
Ter Heerdt hervond zijn stem — en helaas ook zijn bravoure — terwijl hij aanstalten begon te maken om zijn spullen op te ruimen.
„Haha, nee, dat was voor mij óók een verrassing! Het voelt ook niet natuurlijk aan voor mij. Een eigen lokaal waar je je eigen ding kunt doen, dat is ook het beste. Leerkrachten horen niet van lokaal naar lokaal gestuurd te worden. Laat al dat gesjouw maar aan de kinderen over!”
Je eigen ding… mijmerde Gabriëlle. Jaja!
„Wellicht willen jullie mij nu alleen laten? Ik heb nog wat voorbereidingen te treffen voor het volgende lesuur,” verzocht mevrouw De Wit nu onomwonden. Ter Heerdt liep langs Gabriëlle naar de deur, gaf haar een laatste, waarschuwende blik — en verdween zonder verdere plichtplegingen.
Gabriëlle aarzelde. Wat nu? Stel nou, dat hij op de gang… Ze was zich bewust van de wachtende houding van mevrouw De Wit, en begon met een vriendelijk knikje en knikkende knieën naar de deur te lopen. Ze moest wel, hoe moeilijk het ook was…
De gang tussen het lokaal en het trappenhuis was leeg. Voor de zekerheid controleerde Gabriëlle ook de andere kant even.
Niemand te zien.
„Jongedame, mag de deur misschien dicht?” klonk nu de lichtelijk geërgerde stem van De Wit achter haar. Met een half gemompeld „Sorry!” sloot Gabriëlle de rode deur van lokaal 23.
Blijkbaar een algemene leerkrachten-obsessie, stelde ze ondanks zichzelf vast.
Het geluid van de deur echode treiterend weg door de gang.
Stilte.
Ze was alleen — voor zover zij het kon zien.
Ze rechtte haar rug, sloot haar ogen en ademde diep in om moed te verzamelen voor de volgende etappe. Het trappenhuis, de gang, de garderobe…
De afstand naar het trappenhuis scheen haar een lange weg te zijn. Stapje voor stapje kwam de blinde hoek dichterbij.
Ze stopte. Hij zou haar om die hoek kunnen opwachten…
Minuten kropen als slakken voorbij. Ze wilde niet de hele verdere pauze zo blijven staan, maar ze kon maar niet de kracht vinden die nodig was om de volgende stap te zetten…
Uiterst voorzichtig boog ze zich voorover en keek.
„Hèhè, eindelijk! Ik vroeg me al af waarom het zo lang duurde!”

Gepost op 22-12-2007 om 23:00 uur
590 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Anaranë
Goed beschreven, die titel! Spanning... ;)
Gepost op 24-12-2007 Om 11:47
Dank. ;)
Gepost op 24-12-2007 Om 13:01

Door: kiezel
Heel mooi stukje!

Nog een paar opmerkinkjes:

Een donderslag klonk de felle tik op de deurklink... Bedoel je als een donderslag?

Mevrouw de Wit is blank verbaasd; die uitdrukking kende ik nog niet!

In de zin „Sorry, ik wist niet dat ik stoorde,” begon de karaktervolle dame al, en wilde zich terugtrekken moet je het onderwerp herhalen: en ze wilde zich...

Zelfde even later in: „Oh, oké,” antwoordde mevrouw de Wit, en kwam... (of anders oplossen, bijvoorbeeld met terwijl).

Oh ja en natuurlijk nog veel Heil en Zegen voor 2008 voor jou en eenieder die dit leest!
Gepost op 02-01-2008 Om 09:49
Bedankt voor de opmerkingen!

Ik bedoelde die donderslag zoals hij er staat. Maar je alternatief leest misschien wat natuurlijker. Ik zal er nog eens naar kijken...

Die inversies moet ik nog leren zien, het gaat al wel beter. Volgens mij komen ze in de hierop volgende posts niet meer voor... maar ik zal je commentaren even gaan lezen!

Jij ook de beste wensen!

Gepost op 02-01-2008 Om 10:02

Door: EsQuizzy
Ik heb wat aanpassingen doorgevoerd. Mee eens, zo?



Gepost op 03-01-2008 Om 08:15

Door: kiezel
Gepost op 03-01-2008 Om 08:29

Door:
De sluipende overwinning begrijp ik niet helemaal. En die donderslag ook niet.

Gelukkig kan ik meteen doorlezen!!!
Gepost op 10-08-2010 Om 16:50
Hé! Ik dacht dat ik die zin met die donderslag had aangepast... Vanavond even naar het originele bestand kijken...

=)

Dank je!

Gepost op 10-08-2010 Om 17:07

Door: EsQuizzy
O, sorry: "sluipende overwinning": zie het tweede deel van die zin en trek de vergelijking terug...

=)

Gepost op 10-08-2010 Om 17:08

Door: EsQuizzy
De zin met de donderslag is aangepast.

@kiezel & @Kraanthia: duidelijker, zo?



Gepost op 10-08-2010 Om 20:30

Door:
Iets beter, maar de zinsconstructie kan ik nog niet helemaal volgen. Ik zou de donderslag verder in de zin hebben gedaan, na de felle tik op de deurklink, maar misschien heb jij je bedoeling ermee om het op deze manier te verwoorden.
Gepost op 10-08-2010 Om 21:07

Poëtischer, zo.

Artistieke eigenwijsheid, misschien.

=)

Gepost op 10-08-2010 Om 21:20

Door:
echt typisch een boek voor mij
en mijn kritiek betreft dat heb ik niet
ik lees wat er in het verhaal staat en als er iets niet klopt zie ik dat niet dus daar help ik je jammer genoeg niet echt mee
haha
maar het word telkens leuker het boek
Gepost op 06-06-2011 Om 18:58

Enthousiaste reacties zoals deze vind ik anders óók bijzonder waardevol, Janine!

Dank je wel!

=)

Gepost op 06-06-2011 Om 19:04

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.