248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Queeste
17. Aanwijzingen
Door: lady vi
Commentaar van de schrijver:
Nog gauw een stukje, voordat ik er ruim 2 weken uit ben. Maar we hebben internet in het huisje, heb ik gehoord, dus ik blijf lekker meelezen!
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 2 minuten

Hallo Marit,
Dank je wel dat je zo direct bent. Ik snap dat je het raar vind, een wildvreemde die je aanspreekt en zoiets persoonlijks geeft. Ben blij dat je toch reageert.
Je vraagt waarom ik die kaart gaf. Ik weet niet of je in God gelooft? Ik wel. En vanaf de avond dat ik jou zag, en je verdriet, leek het alsof Hij me iets wilde zeggen. En dat gevoel bleef. Vandaar die kaart. Die woorden, dat zijn Zijn woorden.
Ik snap het als je hier niks mee kunt. Maar ik moest het toch zeggen, waarom weet ik ook niet. Dat weet Hij. En misschien jij ook wel...
Ik hoop dat je er wat mee kunt. Voel je niet verplicht me terug te mailen...

groet van Matthias


Marit leunde achterover in de hoge stoel. Ze had het warm gekregen, halverwege de mail.
Hij gelooft ook in God! Maar waarom krijg ik daar zo’n blij gevoel van?
Maar die gedachte was al snel verdwenen toen de werkelijke reden van zijn mail tot haar was doorgedrongen. Haar gedachten tolden.
“Wacht even,” zei ze hardop in een poging rust te krijgen in haar hoofd.
“Dus God zegt een onbekende, die mij maar één keer eerder heeft gezien, dat hij mij moet vertellen dat ik naar de bergen moet gaan?”
Onwillekeurig gingen haar gedachten nu terug naar gisteravond.
“Wilt U heel duidelijk zijn in uw aanwijzingen,” had ze gisteravond gebeden.
Ineens moest ze lachen. “Weet waarom je bidt,” was een gevleugelde uitspraak van Lucia.
“Want Hij zou het je zomaar kunnen geven. Ook als je bidt ‘Here waarheen wilt U dat ik gaan zal’.”

Marits ogen gingen terug naar het beeldscherm, en ze liet de woorden tot zich door dringen.
“Ik geloof dat ik er niet echt omheen kan, of wel God?”
Even raakten haar vingers het toetsenbord aan. Zou ze terugmailen? De boodschap was duidelijk, en daarmee was de kous af. Maar iets in haar, wilde die vriendelijke ogen weer zien, die stem weer horen. Contact... Met de muis klikte ze op ‘reply’.
Toen schudde ze haar hoofd en trok ze haar handen terug. Marit sloot haar ogen en zuchtte.
Mama, soms mis ik je zo. Kon ik maar even met je praten hierover, maar even zeggen wat ik voel. Soms heb ik het nog zo nodig, om te vragen wat ik moet doen. Ik weet nog maar zo weinig van het leven...
Weer gingen haar gedachten terug naar gisteren.
Lucia.
Marit glimlachte.
“Dank U, God,” fluisterde ze.
Bij haar vriendin zou ze een luisterend oor vinden. Ze klikte het mailtje weg en sloot de laptop. Er was nog genoeg te doen vandaag.
Gepost op 24-04-2012 om 11:22 uur
22 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Queeste)
Alle verhalen van deze schrijver (lady vi)

Door: EsQuizzy

Mooi. Heel realistisch opgezet, die mail van Matthias.

Wel raakte ik even in de war toen je halverwege de post Marit dat reply-mailtje had laten openen en toen weer schuingedrukt weergaf wat haar gedachten waren. Aangezien je de tekst uit M.’s mail óók schuingedrukt had staan, dacht ik eventjes dat ze dit typte in plaats van dacht. Misschien kun je na het eerste korte zinnetje daar gewoon rechtop een verduidelijking toevoegen: Mama, soms mis ik je zo, dacht ze.

Verder! O, en een fijne vakantie gewenst!



Gepost op 24-04-2012 Om 11:44
Dank je! Ja, ik heb het net aangepast, had hier gereageerd waarom maar kennelijk toch even een leesteken over het hoofd gezien.
Dank je ook voor je reactie op Matthias woorden: daar heb ik heel lang over gewikt en gewogen. Vooral ook vanwege jouw opmerking bij de mail van Marit. Blij dat het realistisch overkomt!
En dat andere is dus inderdaad aangepast ;)
Gepost op 24-04-2012 Om 13:05

Door: Rapunzel
Mooi, lady vi
Gepost op 24-04-2012 Om 11:45
Dank je!
Gepost op 24-04-2012 Om 11:56

Door: EsQuizzy

Zó kan het óók, ja!



Gepost op 24-04-2012 Om 12:44

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.