248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Queeste
11. Altijd
Door: lady vi
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Na een paar liederen en een gebed, opende Kiki haar bijbel.
Best confronterend soms, de Psalmen, zei ze. Ik weet nog dat we ooit op wintersport deze Psalm lazen, net op de dag dat n van de groepsleden zo zwaar verbrand was in de zon, dat hij de rest van de vakantie niet meer mee kon doen. Dat leverde heel wat hilariteit op, toen de zon zal u des daags niet steken voorbij kwam.
Er klonk gegrinnik in de groep.
Maar er staat wel meer in deze Psalm. Dat God er altijd is. Dat Hij ons beschermt tot in eeuwigheid, onze hulp is en dat onze voet niet zal wankelen. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik zie vaak genoeg om me heen dat het net zo lijkt te gaan. En dat vind ik moeilijk...

Het werd stil, na deze woorden. Het leek wel, alsof iedereen probeerde net naar Marit te kijken. Lucia kreeg het er warm van, en slikte een paar keer. Moest ze ingrijpen, om haar vriendin te beschermen?
Laat maar.
Weer die stem, weer die gedachte. Lucia zuchtte, en hield haar mond.

Ik kan er maar weinig mee, gooide Joost ineens in de groep. Drie hoofden gaven een rukje naar links, vijf hoofden naar rechts.
Ik bedoel, het is toch gewoon niet waar? Hoe vaak voelt het niet alsof we vallen? En hier staat dat we zelfs niet wankelen zullen! Als Hij heel ons leven bewaart, waarom sterven er dan nog mensen zo jong, worden ze ziek of krijgen ze zoveel ellende over zich heen?
Het bleef even stil. Kiki durfde niet goed op te kijken.
God, waarom moest ik dit lezen? U wordt toch niet verheerlijkt, op deze manier?

Op dat moment schraapte Marit haar keel.
Hij doet het wel, zei ze zacht.
Niemand durfde meer iets te zeggen. Alle ogen waren op haar gericht. Maar het leek of Marit het amper door had. Ze veegde haar rossige lokken uit haar gezicht en ging rechtop zitten.
Toen mijn ouders stierven, anderhalf jaar geleden, had ik alle reden om te vallen, of te wankelen. Mijn veiligheid, mijn zekerheid, al die liefde die ze me gaven: het viel allemaal in n klap weg. En toch was God erbij. Ik weet niet waarom het moest gebeuren, maar ik weet wel dat Hij mij geholpen heeft, toen ik het naar Hem uitriep. Hij was als mijn schaduw, want Hij was er altijd. En Hij waakte over mij.
Het bleef nog steeds stil na deze woorden, al was het een minder gespannen stilte. Marit keek de groep rond, terwijl ze de storm in haar hoofd langzaam voelde afzakken.
Ik had alle reden, om weg te zakken in een depressie, om mijn verdriet te gaan verdrinken of mezelf gewoon wat aan te doen. En ik heb er heus wel over nagedacht. Maar elke morgen opnieuw als ik opstond, en als dat verdriet weer over me heen spoelde, dan riep ik Jezus aan. Dan koos ik ervoor om mijn hulp van Hem te verwachten. En dan was Hij er ook, dan zorgde Hij dat mijn voet niet wankelde, dat ik niet viel. Natuurlijk leven we in een gebroken wereld, en wordt ons niet altijd ellende bespaard. Maar als we het van Hem verwachten, dan zal Hij ons helpen. Als iemand het kan weten... dan ben ik het!

Haar laatste woorden klonken nog na, toen ze zich achterover in haar stoel liet vallen.
Langzaam voelde Lucia zich ontspannen. Ze legde haar hand op Marits schouder.
Wauw.
Marit lachte zwakjes.
Ik geloof dat ik nu wel toe ben aan koffie...
Gepost op 03-04-2012 om 09:46 uur
35 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Queeste)
Alle verhalen van deze schrijver (lady vi)

Door: Rapunzel
AMEN op Marit`s woorden!!
Gepost op 03-04-2012 Om 10:10

Door: EsQuizzy

Mooie post weer. En ja, ze heeft helemaal gelijk, al kan ik me de frustratie van die andere persoon k helemaal voorstellen.

Hij zorgt. Ook als wij het niet zien. Zie Kd294 Teleurstelling.



Gepost op 04-04-2012 Om 09:58
Precies! Dat vond ik een heel mooi stuk. Heb ik toen niet op gereageerd omdat ik het op de iPhone las en dat typt niet makkelijk (laat staan snel).
Errug mooi dus En herkenbaar!
Gepost op 04-04-2012 Om 13:50

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.