248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen s2
395 Ongezien
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

„Wat is er, lief, kun je weer niet slapen?”
„Heb ik je wakker gemaakt? Sorry.”
„Nee. Nee, niet echt.”
„…Kortom: ik heb je wakker gehóúden.”
„’t Geeft niet. Ik kon zelf óók niet in slaap komen. Wil je d’r over praten, soms?”
Gabriël den Engel slaakte een diepe zucht in het bijna-donker, voor hij bedachtzaam antwoordde: „Ja. Ik snap het niet. Er móét iets zijn wat ik over het hoofd zie. Die blik van Gabriëlle, vanavond… Ik dacht ècht dat ik het probleem voor haar opgelost had door haar over die arrestaties te vertellen… Het was duidelijk zichtbaar dat ze precies snapte waar ik het over had — dat ze het helemaal begreep — en toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat haar blik mij juist probeerde te zeggen dat ik er helemaal niets van begrijp… Dat frustreert me, snap je?”
„Ja, dat snap ik wel,” antwoordde Magda zacht.
„En wat me helemáál frustreert, is dat ze het dan niet gewoon vertèlt!”
„Je bedoelt: ‘…uitlegt wàt je niet begrijpt’?”
„Mm-hmm! Als die jongens die haar die idiote zwijgplicht opgelegd hebben haar niets meer kunnen doen, en het dreigement dus onschadelijk is gemaakt… dan hoeft ze zich toch niet meer te verbergen achter dat psychologische masker en kan ze toch vrijuit práten!?”
„Hmm,” reageerde Magda. „Je klinkt nu niet alleen gefrustreerd, maar ook gepíkeerd…”
„Ja, ik kan het niet waarderen dat ze dat hele spelletje dóórzet: bij wildvreemde mensen blijven logeren, alle zorgen voor Peter, dat gedoe rond haar motoriek — je zou toch denken dat ze iets meer rekening met anderen zou kunnen houden…”
„Ik begrijp je, hoor… Houd je er alleen wèl rekening mee, dat het voor háár heel waarschijnlijk geen spelletje is!?”
„…Hoe bedóél je!? Wil je soms zeggen, dat—” Hij maakte zijn zin niet af. Magda antwoordde: „Ik zeg niks — behalve dat we geen enkele diagnose hebben gesteld die de symptomen verklaart, maar óók geen bewijs hebben gevonden voor toneelspel!”
„Je bedoelt: afwezigheid van het één is geen bewijs voor het ander,” vatte Gabriël samen.
„Precies,” knikte Magda ongezien. „En sterker nog: als ik sec naar de aanwijzingen kijk, neig ik eerder naar één van de twee conclusies dat Gabriëlle òfwel van het ene op het andere moment in een ras-actrice is veranderd, òfwel dat ze géén toneel speelt. Het eerste lijkt mij, haar kennende, niet waarschijnlijker dan het tweede. Dus reageer je frustratie alsjeblieft niet te snel in boosheid op haar af.”
„Wil je zeggen dat je dat hele verhaal van haar over die ‘waterlingen’ of hoe ze dan ook maar mogen heten — die prinses Lydia en zo — serieus gelooft?” wilde Gabriël weten.
„Hmm, laat ik het zó zeggen: geef mij eens een steekhoudend argument waarom ik het niet zou geloven,” daagde Magda hem uit.
„Nou ja,” reageerde Gabriël direct. „Er is natuurlijk geen enkel bewijs voor het bestáán van dergelijke onderwaterwezens — laat staan voor één of andere mystieke band tussen Gabriëlle en één van die ‘waterlingen’. Een prinsès, nota bene… nogal vergezocht allemaal. Hoe bedènkt ze het!?”
„…Is dat niet juist de vraag die haar verhaal geloofwaardiger maakt, Gabriël?” vroeg Magda.
Den Engel was even stil.
„Het kan óók juist de vraag zijn die het fantastische karakter van haar verhaal extra benadrukt,” wierp hij toen tegen.
„Vreemd, dat die vraag juist óók het fantastische karakter van ons eigen geloof benadrukt,” filosofeerde Magda zachtjes.
„Euh, hoe bedoel je?” reageerde Gabriël, niet helemaal volgend wat ze bedoelde.
„Nou…,” raapte Magda haar gedachten bijeen. „God, Die zoveel liefde heeft voor een wereld die Hem haat, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon als mens naar die wereld stuurt om daar de meest fantastische wonderen te doen en door mensen ter dood veroordeeld te worden tot een gruwelijke doodstraf? En dan, nog sterker: na drie dagen wordt hij weer lévend, om nooit weer te hoeven sterven!? En, nòg een stapje fantastischer: Hij stijgt op naar de hemel om van daaruit in de onzichtbare vorm van een heilige Geest in iedereen te komen wonen, die in Hem gelooft — zo eenvoudig als het maar kan?” Magda liet even een stilte vallen om haar man de kans te geven haar woorden te verwerken. „Klinkt óók wel behoorlijk fantastisch, nietwaar? Staat er niet ergens in de bijbel dat het geloof komt door het horen? En zegt Jezus Zèlf niet ergens: ‘Zalig zijn zij, die geloven zonder het bewijs met eigen ogen te hebben gezien?’ Voor zover ik het mij kan herinneren, is ons eigen geloof in Jezus óók begonnen met niet meer dan een verslag van ooggetuigen. Gelóóf je het daarom maar niet, omdat de basis van het Christelijk geloof wel héél vergezocht is?”
„Ho ho,” probeerde Gabriël zijn vrouw af te remmen en in de verdediging te gaan. „Van die basis zijn heel veel ooggetuigen, bij één gelegenheid waren er zelfs meer dan vijfhonderd mensen die Jezus na zijn opstanding tegelijk gezien hebben, terwijl het rechtssysteem van die tijd, dat in principe hetzelfde is als het onze, een zaak als bewezen achtte bij het getuigenis van slechts twéé! En Gabriëlle staat alléén met haar verhaal…”
„Gewoon even een gedachte,” glimlachte Magda hoorbaar maar onzichtbaar. „Als haar getuigenis waar is, en die prinses Lydia is ècht iemand anders, dan hebben we te maken met een tweede getuige, of niet?”
„…Touché,” gaf Gabriël toe. „Maar er is geen enkele manier om dat te controleren, en dan heb je nog de mogelijkheid van valse getuigenissen, waarvoor in de bijbel óók gewaarschuwd wordt!”
„Klopt, maar onze onmacht om haar verhaal te verifiëren maakt het nog niet onmogelijk in het algemeen,” bedacht Magda, waarop ze met iets anders kwam. „Gabriël, wil jij Gabriëlle met liefde behandelen?”
„Huh? Ja, natúúrlijk!” reageerde hij, verrast door de onverwachte wending in het gesprek.
„Hoe staat het er ook alweer in dat hoofdstuk over de liefde?” vroeg Magda. „De liefde is niet blij met de ongerechtigheid, maar zij is blij met de waarheid?”
Gabriël begreep waar Magda op doelde: direct hoorde hij uit een vertrouwd verleden de stem van Elly Zuiderveld in zijn hart, alsof hij opnieuw die mooie langspeelplaat draaide. Hij sprak de tekst mee: „Alles gelóóft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij… Ze gaat nooit voorbij.”
„Is het dan niet aan ons om, op zijn minst vanuit liefde, Gabriëlle te gelóven?” vroeg Magda stilletjes.
Gabriël zuchtte nog eens diep. Toen klonk zijn stem zacht door de nacht: „Vader God, wilt U met Uw licht op dit alles schijnen en ons laten zien wat wij niet snappen, en wat voor ons nu nog verborgen is?”
„Amen,” fluisterde Magda.

Gepost op 10-11-2011 om 19:56 uur
111 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door:
Ja lastig.

Ik had meer gehoopt dat den Engel haar zou geloven maar ja ik ken het andere kant van het verhaal en snap hem ook wel weer.

Stel als gabriëlle wel gewoon wakker wordt ben benieuwd wat er dan allemaal gaat komen.

Heel erg mooie post.
Gepost op 10-11-2011 Om 20:44

Dank je, Yanaika.

Wat betreft je hoop: je zóú deze post kunnen zien als een aanzet tot de bewaarwording daarvan…

=)

Gepost op 10-11-2011 Om 21:43

Door: Rapunzel
Vind het jammer, dat Den Engel in het begin van de post zo denkt, al snap ik het wel. Getuigt weer van realistisch typmansschap

Sowieso het hele gesprek tussen Magda en Gabriël heb je mooi neergezet trouwens.



Gepost op 13-11-2011 Om 16:33

Vraagje? Over welke denkwijze van Den Engel heb je het hier precies?
En hoe had je liever gezien dat Den Engel zou denken?

=?

Gepost op 13-11-2011 Om 18:15

Door: EsQuizzy
O, sorry: bedankt voor de complimenten!

Gepost op 13-11-2011 Om 18:21

Door: EsQuizzy
Over ‘realistisch’: ik heb van de door lezer-reacties geïnitieerde Kd·40-41 rewrite geleerd…



Gepost op 13-11-2011 Om 18:29

Door: Rapunzel
Het gefrustreerde van/in zijn denkwijze in het begin van deze post bedoelde ik.
Je zou, gezien zijn algemeen innemende karakter en het feit dat hij Gabriëlle al lang kent, *denken* dat hij wat inlevender/meelevender is in deze situatie en zich niet zo *negatief* uitlaat over (het gebeuren rondom) Gabriëlle. Je zou verwachten, dat hij het een beetje snapt/doorheeft...

Ik zou Den Engel niet anders laten denken... hence het realismegehalte

Als ik hand in eigen boezem steek... ook ik ken soms situaties waarbij ik goed op de hoogte ben, mee wil leven en het wil/probeer snappen en niet de negatieve invalshoek wil pakken, maar dat me dat toch (om wat voor reden dan ook) niet echt goed afgaat... Den Engel hier ook niet, dus... no Kd. 40-41 hier
Gepost op 13-11-2011 Om 21:15

Dank je voor de verdere verwoording.

Al doet zijn naam anders vermoeden, ook Gabriël den Engel is maar een mens. En al was zijn toneelstukje bij de Feenstra’s thuis maar toneel, hij heeft wel degelijk een heftige week achter de rug en is niet meer de jongste. Hij is zeker vermoeid na alles wat hij de afgelopen dagen heeft meegemaakt. Het leek me, in combinatie met zijn frustratie over de teleurstellende reactie van (Lidhia), logisch dat hij emotioneel ook even van slag zou zijn.

En er werd gevraagd om een update boven water, een paar posts terug. Dit leek me de meest voor de hand liggende waarin ik iets nieuws kon vertellen.

=)

Gepost op 13-11-2011 Om 21:54

Door: EsQuizzy

Daarbij... Dit is een gesprek tussen hem en zijn vrouw. Ik kan me zo voorstellen dat hij daar meer van zijn twijfels laat zien dan naar andere mensen toe.



Gepost op 13-11-2011 Om 21:57

Door: Rapunzel
Snapte het ook wel, had zelf ook al gedacht aan wat je hierboven typte. Vond het alleen *jammer*.
Waarschijnlijk omdat ik me bij zijn reactie hier levendig iets voor kan stellen
Gepost op 13-11-2011 Om 22:13

Ik snapte dat je het snapte. =)
Vond het alleen nodig om iets meer uitleg te geven.
Waarschijnlijk omdat ... nou ja, idem.

=)

Gepost op 13-11-2011 Om 22:39

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.