248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen s2
384 Grimmig
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

„Wat mag dàt te betekenen hebben?” mompelde Toenak, half tegen zichzelf en half op haar gericht. Het was, zelfs op deze nog behoorlijke afstand, meteen zichtbaar dat een groot aantal waterlingen zich rond het scheepswrak verzameld had. Je hoefde ook niet lang toe te kijken om te kunnen zien dat de sfeer bepaald grimmig was. Daarbij was de bewaking, die Lidhia’s vader had ingesteld om het schip tegen eventuele grafroof te beschermen, duidelijk in de minderheid.
„Moeten we niet gaan kijken wat er aan de hand is?” vroeg Gabriëlle bezorgd, waarop ze een gefrustreerde blik van de magister te incasseren kreeg. Hij antwoordde: „Hoogheid, ik en mijn lijfwacht gaan dat zonder twijfel onder water krijgen. U en de uwe maken nu direct rechtsomkeert om uw vader de koning te informeren betreffende deze bevreemdende ontwikkeling. Vertel hem dat wij zo spoedig mogelijk volgen met nieuws van uitgebreidere inhoud.”
Lidhia’s lijfwachten knikten direct bij het horen van Toenaks voorstel dat voor hen als een direct bevel van een meerdere gold in deze situatie. Gabriëlle had meer moeite met deze regeling. Ze probeerde nog een balletje op te gooien met: „Maar… kunnen we niet beter sámen gaan kijken, dan?”
Dat leverde haar een ongelovige blik op van haar metgezel, die voor zijn doen kort antwoordde: „Hoogheid, vertel mij alstublieft niet dat het risico van deze actuele situatie, die mogelijk gevaarlijke eigenschappen voor méér dan slechts uw persoon in zich draagt, aan uw inzicht voorbijgaat?”
Gabriëlle, die nu pas besefte dat ze op dit moment zo echt een prinses was als ze er ooit eentje zou worden, stamelde: „Oh… ja… natuurlijk…! Wat stom van me!”
„Goed,” ging de magister zonder omhaal van woorden verder. „U zou mij vanuit tactische overwegingen een groot genoegen doen door de triktilli hierheen te roepen vóór u naar het paleis terugkeert.” Overrompeld keek Gabriëlle hem aan: ze wist exact wat hij bedoelde — Lidhia’s speciale signaal waarmee ze Trikticlic en de andere dolfijnen bij zich riep — maar ook al had ze een paar keer meegemaakt dat Lidhia dat gebruikte terwijl zij met de prinses méé leefde, het zèlf produceren was een heel ànder verhaal!
„U bedoelt… nú!?” haperde ze paniekerig. De magister knikte afwachtend, met opgetrokken wenkbrauwen.
„Maar… dat kàn ik niet!” piepte Gabriëlle, die zich diep ongelukkig voelde onder de nu onplezierige attentie van Toenak en de lijfwachten.
„Dat… kùnt u niet!?” herhaalde de oude waterling fronsend, maar hij leek zich erbij neer te leggen. Met een blik in de verte zei hij: „Welnu, helaas. U mag mij die vreemde verklaring nader verklaren wanneer wij terugkeren binnen het paleis. U gaat nú met uw lijfwachten terug,” indringend keek hij Gabriëlle aan, terwijl hij zijn zin langzaam besloot met een voor de bewaking streng klinkend maar in háár oren verkapt vragend: „…prinses Lidhia?”
Gabriëlle sloeg Lidhia’s ogen neer, knikte en draaide zich om.
„Breng haar direct naar koning Silvaeo,” hoorde ze magister Toenak zeggen, terwijl ze alweer vaart maakte. Ze voelde zich dom en schuldig — en op een bepaalde manier betrapt.
Een twintigtal meters verder keek ze nog even om. Lidhia’s trouwe vriend en zijn twee bewakers zwommen verder naar het wrak — en waarschijnlijk richting problemen…

Gepost op 23-09-2011 om 21:41 uur
91 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door:
oehh spannend heb hen=m vluchtig gelezen ben nu niet bepaald in een rustige omgeving zal hem andre keer nog een keer lezen !!!super leuuk
Gepost op 23-09-2011 Om 22:10

Door:
heb hem nog een keer gelezen nu super nieuwsgierig naar het vervolg en ja hoor gabriele zit in de oroblemen ben benieuwd hoe dit verder gaat uitpakken
Gepost op 23-09-2011 Om 22:14

Door:

Die Gabrielle, die zit mooi in de nesten of beter gezegd in de koralen.

Je mist een spatie tussen *antwoordde* en *Hoogheid*, halverwege de post.

Het viel mij in deze post pas op dat je een citaat begint met een lage *aanhalingstekens openen*. Dacht dat je altijd met een hoge begon. Zal zo even terugbladeren, om dat na te kijken.

Gepost op 24-09-2011 Om 07:15

Hoi Schrijver! Bedankt voor de reactie en de spatie!

Je hoeft niet terug te bladeren. Al sinds de basisschool gebruik ik in alle verhalen die ik in het Nederlands schrijf de lage dubbele aanhalingstekens om elk gesproken citaat te openen.

De hoge dubbele gebruik ik in mijn Engelse verhalen, zoals het in mijn ogen hoort — d.w.z. zoals ik het geleerd heb en mooi vind.

Zie:
http://www.betacygnus.nl/artwork/bloCnoot/Citaten.pdf



Gepost op 24-09-2011 Om 08:19

Door: EsQuizzy
Ho. Sorry voor de vermiste smileys! Het is nog vroeg...



Gepost op 24-09-2011 Om 08:21

Door:
Ik miste ze niet hoor. Snapte je zonder ook wel.
Gepost op 24-09-2011 Om 09:16

Door: Rapunzel
Hé, nieuwe post!

Tsja, nu is ze door het visnet gevallen, hè... met haar dat kàn ik niet.

Gepost op 24-09-2011 Om 11:16

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.