248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen s2
358 Schim
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Tegen de tijd dat Tims voetstappen op de zoldertrap klonken en Tosha haar kop nieuwsgierig optilde, zat Hetty Wieringa in haar favoriete stoel met een kopje dampende koffie in haar hand en Peretti’s The Visitation geopend op schoot. In de vensterbank naast haar stond, tussen een jonge clivia en een bejaarde flamingoplant, een donkerbruin gebakschoteltje met een stuk originele, Friese oranjekoek — mèt verse crème en een stukje ananas. Op het donkerglazen salontafeltje stond een tweede kopje te dampen, met daarnaast eenzelfde lekkernij op een bijpassend schoteltje, al was dit stuk gedecoreerd met een sierlijk gevormd chocolaatje.
Op dit moment las Hetty niet.
Ze had zojuist een scène uit en wilde de volgende lezen zonder eruit te worden getrokken.
Tim kwam de kamer binnen, aan het geluid te oordelen worstelend met zijn winterjack.
„Awww! Oranjekoek!” klonk zijn stem spijtig. „Mam, sorry, maar ik moet éven weg.”
„O? Er staat ook verse koffie voor je, hoor!” reageerde Hetty alsof Tim dat nog niet gezien had en zij teleurgesteld was.
„Wéét ik, mam, maar dit móét ècht…!” verontschuldigde Tim zich, terwijl hij het stuk oranjekoek van het schoteltje pakte en er een flinke hap uit nam, waarbij een klein puntje slagroom aan zijn neus bleef plakken. „Mmmm! Wekkew!” waardeerde hij volmondig de traktatie, voordat hij met een kruimelblazend „Pòp foow!” de kamer verliet en de gangdeur achter zich dichttrok. De rest van zijn oranjekoek moest wachten op zijn terugkomst.
Bij het rammelend dichtvallen van de buitendeur deed Tosha vrijwillig dienst als kruimeldief. Hetty zat glimlachend voor zich uit te kijken terwijl Tosha naar haar vaste plekje terugslofte.
„En nu maar hopen voor hem dat zijn Amber ook zijn ‘Marian’ blijkt te zijn,” mompelde ze tegen niemand in het bijzonder, waarbij ze uitging van een goede gok. Ze keek eens hoe dik het gedeelte van het boek was dat ze nog móést. Nog ongeveer een kwart, besloot ze. Dat red ik vanavond niet meer…
„Och,” zei ze daarop tegen Tosha, die haar smekend aan lag te kijken met een schuin oog op het schoteltje in de vensterbank. „Soms moet je je niet te druk maken over een kopje koffie dat koud wordt. Hij zèt de stap, net als Travis. Dáár ben ik blij om…”
Ze dook weer in haar boek, maar nog geen vijf minuten later was het een blonde schim die haar uit de volgende scène haalde door omzichtig in de richting van de salontafel te tijgeren.
„Tòsha! Néé!”

Tot de lange, rechte ader die de zuidpunt van de middelgrote plaats met het centrum verbond werd met de regelmaat van een gezonde hartslag een aantal auto’s toegelaten. De wisselende kleuren van de verkeerslichten droegen bij aan de sfeer in het restaurant net buiten de bebouwde kom.
Verderop langs die bijna rechte weg, dieper naar het hart, was de verlichting gelijkmatiger van kleur — al hield de verlichtingssterkte globaal hetzelfde ritme aan, dankzij de koplampen van de voorbijkomende auto’s.
In de beleving van de donkere schim die daar over de rechterstoep in zuidelijke richting liep, was de intensiteit van het licht minder regelmatig. Dit was vooral te verklaren door de tijd die nodig was om van de ene lantaarnpaal naar de volgende te lopen langs het om perkjes en parkeerhavens heen slingerende fietspad dat tussen het trottoir en de rijbaan lag. Ook was de toevoer van achteropkomende voertuigen vanuit het centrum volledig onvoorspelbaar.
Zo nu en dan hief de smalle gedaante even een arm op, om de ogen af te schermen tegen àl te felle naderende koplampen.
Een nieuw rijtje auto’s kwam in ganzenpas langsgereden, juist toen de schim een volgende lantaarnpaal naderde. Terwijl de hooggeplaatste natriumlamp naar achteren verdween en de schaduw met de scherpe kraag weer zuidwaarts lengde klonk het hoge piepen van remmen, gevolgd door de typische motorgeluiden van een auto die een U-bocht maakt en weer optrekt.
De schim, die een wollen muts droeg, stapte stevig door; versnelde zelfs de pas zonder opzij te kijken toen diezelfde donkere auto rustig, bijna sinister, voorbijgleed en precies tussen twee straatlantaarns een parallelle parkeerhaven opdraaide om met hetzelfde hoge piepen tot stilstand te komen. De puntige kraag werd hoger opgezet; de warme muts dieper over het hoofd getrokken.
De handrem werd aangetrokken, waarop het portier geopend werd.
Er lekte muziek naar buiten.
—sun shall rise in the east.
So shall my heart be at peace.

Er stapte iemand uit, die zich naar de schim draaide maar zelf een silhouet bleef vanwege het volgende rijtje auto’s uit het zuiden.
And if you’re asking me when,
I’ll say it starts at the end.

De schim liep langs de auto en wilde doorlopen.

Gepost op 09-06-2011 om 13:04 uur
151 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: kiezel
Oranjekoek, jammie... Toch wel één van de grootste privileges van in Friesland wonen (op 1km van de bakker die vorig jaar de prijs voor de beste oranjekoek van Friesland heeft gewonnen; ik vind de versie met crème trouwens nog lekkerder!).

Veel lange zinnen in deze post, met spaarzame komma`s. Dat vind ik persoonlijk prettiger lezen dan overdreven kommagebruik, maar in de volgende zin zou ik er toch eentje toevoegen (vóór al).

Verderop langs die bijna rechte weg, dieper naar het hart, was de verlichting gelijkmatiger van kleur al hield de verlichtingssterkte globaal hetzelfde ritme aan dankzij de koplampen van de voorbijkomende auto’s.

Gepost op 09-06-2011 Om 14:15

Hihi, ja, dat is óók superlekker… =)
Bofkont, zo dichtbij!!! *bloempje*

Heh. Ik had die komma daar staan in eerste instantie. Heb hem weggehaald omdat ik de zin anders te stoterig vond. Ik overweeg hem terug te zetten, maar dat wordt dan waarschijnlijk iets verderop in de zin. =)

Gepost op 09-06-2011 Om 15:41

Door: Rapunzel
Haha, die Tosha, zie het zo voor me!!

Degene in de auto houdt dus van Jon Anderson of ja, in ieder geval luistert op dit moment naar "I`ll Find My Way Home"

Gepost op 09-06-2011 Om 14:22

=)

Gepost op 09-06-2011 Om 15:46

Door:
Hm...weer een ander lijntje, of misschien niet, alleen weet ik dat (nog) niet. In ieder geval weer vraagtekens. Nog meer. Ik ben benieuwd hoe je die allemaal bij elkaar gaat brengen.



@Kiezel, die bakker is echt goed. Mijn schoonmoeder neemt zo nu en dan een reep van diezelfde koek mee. Met creme.
Hier in het midden van het land niet verkrijgbaar, dus een ware traktatie voor ons allemaal.
Gepost op 09-06-2011 Om 15:49

Door: kiezel
Ik moet mezelf trouwens even corrigeren: `mijn` bakker won die prijs alweer twee jaar geleden. Vorig jaar een bakker in Sneek, en dit jaar kan ik geen info over vinden...
Gepost op 09-06-2011 Om 16:23

Géén oranjekoek dit jaar!? =O

Gepost op 13-06-2011 Om 09:10

Door:
Nou, misschien was *onze* bakker het jaar daarvoor weer. Maar zijn oranjekoek is niks veranderd, dus voor mij nog steeds nummer 1.
Bakker Heslinga.
Gepost op 09-06-2011 Om 16:38

Door: EsQuizzy

De oranjekoek in deze post is inmiddels verlost van de slagroom en voorzien van de vereiste crème.



Gepost op 19-06-2011 Om 01:18

O. En Tosha had daar niets mee te maken. =D

Gepost op 02-08-2011 Om 21:16

Door: EsQuizzy
Ik ben tòch wel blij, hoor, dat ik maar weinig van de procedures en zo van echtscheidingen weet.
Ik had helemaal over het hoofd gezien dat Hetty haar meisjesnaam weer zou dragen, nadat haar huwelijk met meneer Bouwman op de klippen gelopen was.

...

Gepost op 16-10-2011 Om 18:06

Door: Rapunzel
Was mij ook helemaal nog niet opgevallen...

Hm, toch maar opfriscursusje begrijpend lezen doen dan... zal me alvast eens inschrijven
Gepost op 16-10-2011 Om 18:15

=)

Gepost op 16-10-2011 Om 21:12

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.