248817
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
287 Trap
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Nauwelijks zat ze opnieuw met een kop verse koffie in haar favoriete stoel bij het raam of een luide klap op het terras vlak naast haar deed mevrouw Welder opschrikken. Ze wist ditmaal ternauwernood haar koffie te redden, waarop ze verbaasd naar buiten keek. Daar lag, onherstelbaar beschadigd temidden van een paar losgesprongen onderdelen
Freds radio!? mompelde Fabinne verrast. Terwijl ze nog vol ongeloof naar de ontluisterde cd-speler stond te kijken, zeilde een glinsterend schijfje vanaf de bovenverdieping door de lucht om met een sierlijke boog in het grind terecht te komen en daarna nog een paar.
Wat is hier aan de hand!? ze liep naar de trap en riep naar boven: Rosa!?
Er kwam geen antwoord. Wl meende Fabinne een zacht geluid te horen. Met een diepe rimpel tussen haar wenkbrauwen beklom ze de veertien traptreden naar de overloop. Daar stond ze stil: het geluid kwam samen met een koude luchtstroom uit de kamer van Fred maar wat had Rosa dr te zoeken? En wat bezielde haar om Freds spullen zomaar uit het raam te gooien!? Ze voorzag een slaande ruzie bij thuiskomst van hun jongste zoon, die intussen flink aan het puberen geslagen was en Rosa vaak het bloed onder de nagels vandaan wist te halen. En als er iets was waar Rosa op dit moment niet verstandig aan zou doen, dan was het ruzie maken met haar driftige broertje
Ze opende de slaapkamerdeur. In het open raam stond Rosa, haar hoofd rood van het huilen en van ingehouden woede, herkende Fabinne die lichaamshouding. Er verdween nog nt een volgende cd voor een vliegtochtje voordat zij Rosas weinig karakteristieke actie onderbrak met een herhaling van het: Wat is hier aan de hand!?
Rosa bevroor; hield haar snikken in en draaide zich langzaam om. Haar ene zichtbare oog was rood; er liep een tranenspoor over haar wang. Zodra ze sprak, besefte Fabinne dat haar dochter grote moeite deed om zich in te houden, al was het duidelijk zichtbaar dat ze het het liefst uit zou willen schreeuwen
Ik had mijn dagboek vorige week verstopt omdat ik gedroomd had dat Fred h-h-het van mijn kamer zou halen om erin te lezen, vertelde Rosa, trillend van woede.
Oh oh, dacht Fabinne, die aanvoelde wat er ging komen. Rosa vervolgde: Ik ging zonet naar boven omdat ik even wilde schrijven. Maar mijn dagboek lag niet meer op zijn plek. Het meisje liep naar Freds bed en trok het kussen aan de kant. Fabinne hield haar adem in: daar lag het zwarte schrijfboekje dat voor iedereen in huize Welder onbetwistbaar off limits was. Rosa pakte het op en hield het tegen haar borst. Ze zei: Ik kan hem wel wat ndoen maar ik kn niks zoals ik nu ben! Ik kan zelfs niet tegen hem schreeuwen omdat dat alleen mij zlf maar pijn doet!
Dat laatste klonk mismoedig, maar Fabinne dankte de Heer in stilte voor deze positieve kant aan Rosas huidige handicap: ze achtte Rosa zeer zeker in staat om Fred op zn harteloze schending van haar privacy letterlijk aan te vliegen. Rosa vervolgde: Zijn stereo was het enige waarmee ik hem kon rken
Fabinne zuchtte eens.
Mijn dagboek, mam, ging Rosa breekbaar verder terwijl alweer een nieuwe traan haar wang betrad, daar schrijf ik al mijn gedachten en veel van mijn brieven aan God in op! Mijn diepste gedachten en dromen en dat heeft hij allemaal gelzen!? Dat gaat hem niets n! Het voelt als een trap in mijn rug ah!!! Tijdens die laatste zin vergat Rosa zichzelf even. Haar stemvolume schoot omhoog, waarop ze ineenkromp en naar adem hapte. Instinctief nam haar moeder haar in haar armen. Fabinne keurde Rosas eigenmachtige wraakactie zeker niet goed, maar enig begrip kon ze er wel degelijk voor opbrengen. Ze moest er niet aan denken, al was zij zelf dan enig kind, dat iemand hr tienerdagboeken zou hebben gelezen. Toch vond ze wl, dat ze Rosa hier k op moest aanspreken. Ze bad stilletjes om wijsheid in deze emotioneel zwaar beladen situatie.
Huil maar eens goed uit, meisje, zei ze toen. Ik begrijp hlemaal dat je zo boos bent en dat je je woede nauwelijks kunt uiten op dit moment. Dat is ontzettend moeilijk voor je, liefje. En Fred heeft van jouw spullen af te blijven en al heleml van je dagboekje. Maar jij k van zijn spullen. Waarom ben je niet gewoon naar mij toe gekomen? Je vader en ik hadden toch k wel een gepaste straf voor Fred kunnen bedenken?
Daar gaf Rosa geen antwoord op. Fabinne wist ook wel dat dat niet nodig was: Rosa zou er op een gegeven moment uit zichzelf wel op terugkomen als ze dat nodig vond.
Goed, zei Fabinne nu. Hier is, wat mij betreft, genoeg over gezegd. Kom je naar beneden? Dan maak ik een nieuwe beker lekkers voor je klaar.
Terwijl Rosa voorzichtig de trap af schuifelde, vroeg Fabinne zich af hoe ze Fred en Rosa vanmiddag uit elkaars haren zou kunnen houden

Gepost op 02-10-2010 om 16:35 uur
138 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Tines
First!

En tadaa: de aanleiding. Begrijpelijk... Ik vraag me af wat de link tussen beide dagboeken is en of die van Lidhia nu ook weer gevonden zal worden! Arme Rosa en moeder van Rosa...
Gepost op 02-10-2010 Om 16:42

Die "Yay voor Kd" op het Forum vind ik erg lief!

=)

Gepost op 02-10-2010 Om 16:52

Door:
Als Rosa de situatie juist heeft geinterpreteerd, dan is het terecht dat ze zich boos voelt. Ik denk dat je haar emoties goed hebt omschreven. Maar het zou me niet verbazen als er een misverstand in het spel is. Wie weet hoe dat dagboek daar terecht is gekomen en daarbij komt; wat doet rosa op Freds kamer. En hoe weet ze in die zeer korte tijd haar dagboek daar te vinden? Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat. Mooi geschreven weer.
Gepost op 02-10-2010 Om 18:43

(Een kleine wijziging in deze post gedaan omdat ik in het verleden de omschrijving van het gezin anders had dan ik nu in mijn gedachten hed (zo zie je maar hoe belangrijk het is om je eigen verhaal zo nu en dan terug te lezen en alles bij te houden): Timo is de oudste, nog boven Rosa, en Fred de jongste. Ze hebben allebei een eigen kamer.)

Dank je, Kraanthia, voor het compliment! Je wilde Rosa realistischer hebben, wel, ik hoop dat ik daar in de laatste twee posts in heb voorzien. =)

Deze post grijpt (voor het referentiekader) terug op Kd50, waar Rosa haar droom omschrijft, en Kd55, waar Rosa Gabrille over haar broers vertelt.

Met de gegevens die ik in die twee posts heb neergezet is de sprong die Rosa hier maakt hopelijk beter te volgen. Ze vertelt hier in deze post zlf tenslotte al hoe ze haar dagboek miste, welke conclusie ze daarbij trok en waarom.

Misverstand? Blijft mogelijk. Rosa is menselijk. *knipoog*

=)

Gepost op 02-10-2010 Om 19:08

Door:
Heerlijk menselijk. Ik leer niet zozeer van een voorbeeld over hoe het goed moet maar meer van een voorbeeld over hoe je weer kunt opstaan nadat je gevallen bent. Ik ben blij dat ik dit realisme nu in jouw verhaal lees. Och, en of hier een misverstand in het spel is lees ik vanzelf.
Ga aub snel verder. Youve got me curious.
Gepost op 02-10-2010 Om 19:33

Leuk! =)

Gepost op 03-10-2010 Om 19:38

Door:
Arme Rosa...

Verdeeer~!
Gepost op 03-10-2010 Om 10:43

Mee bezig! =)

Gepost op 03-10-2010 Om 19:40

Door: Auke-Willem (AW)
Zo, weer helemaal bijgelezen! Een zeer boeiend verhaal, EsQuirrel!

Ik betrap mezelf er op dat ik het jammer vind dat ik nu weer in onze eigen wereld aan het lezen ben. Ik heb me even serieus afgevraagd waarom dat is. Waarom vind ik het verhaal in Liliano zoveel boeiender dan dit verhaal?

Even voorop gesteld: Ik vind de beide verhalen, als je ze geheel zou scheiden, beide erg boeiend en interessant. En gescheiden van elkaar zou dit me niet opvallen.

Ik denk dat, in mijn beleving, het verhaal in Liliano veel meer ontwikkeling doormaakt en bij elke nieuwe post onthullingen toont. Het verhaal in onze wereld echter, verloopt veel trager, met veel minder ontwikkeling. Veel minder avontuur, ook.

Het is net als autorijden. Als ik enkele uren met 120 over de snelweg heb gereisd en dan ineens over binnenweggetjes moet rijden met 50, dan valt het niet mee om die voet van dat gaspedaal te houden.

Toch hebben beide snelheden wel wat...
Gepost op 03-10-2010 Om 13:34

Door: Auke-Willem (AW)
Met 120 bereik ik snel mijn doel en zie ik veel verschillende dingen onderweg.

Met 50 zie ik meer de landweggetjes en veel meer huizen en mensen en natuur.

Het ene is niet beter dan het andere. Bij je verhaal evenmin.

Voorzichtige suggestie:
Misschien is het een mogelijkheid om de twee verhaallijnen wat meer interactie te geven? Dit gebeurt zo nu en dan, maar is toch nog vrij oppervlakking (mijn mening). Ik zou me kunnen voorstellen dat de link tussen die twee meisjes iets meer impact heeft op henzelf en hun wereld rondom. Zouden de personen die hun verhalen over die andere wereld geloven, niet elke dag vragen naar wat ze nu weer hebben gezien? Het is toch als een blik op een andere planeet?
Als ik een dergelijk meisje kende en haar geloofde, dan zou ik dagelijks een verslagje vragen...
Of ben ik daar vreemd in?

Buiten mijn commentaren blijf ik het twee ontzettend spannende verhalen vinden. Ga vooral door! Ik geniet er werkelijk van!
Gepost op 03-10-2010 Om 13:40

Hey AW! Dank je voor je uitgebreide reacties!

Dank je voor de complimenten en je enthousiasme. Ik denk dat je vergelijking een heel goede is, al leg je daar eigenlijk ook meteen mijn antwoord zelf al in: laat je niet misleiden door het schijnbare verschil in snelheid. Wanneer je vijjftig rijdt, heb je ook de kns om beter te kijken. =)

Ik begrijp je suggestie, maar vind dat een beetje moeilijk. De verslagen van zowel Lidhia als Gabrille zouden niet veel meer zijn dan herhalingen van de afgelopen belevenissen in het verhaal. En ik vermoed dat iedereen die van de situatie op de hoogte is, zich er bijzonder ongemakkelijk bij voelt. Tenminste, dat zou mijn reactie zijn als ik iemand zou kennen die zich in een dergelijke situatie bevindt. Ik vind het wel opvallend dat je deze interesse van de omgeving mist. Het laat namelijk iets zien dat ik nog niet echt omschreven heb. Misschien doe ik dat nog wel.

Gepost op 03-10-2010 Om 20:08

Door: EsQuizzy


Meer interactie, ook daar denk ik over na. Het zou alleen niet echt interactie zijn omdat het steeds maar van n kant tegelijk kan komen. En ik moet wl binnen de realiteit van mijn eigen verhaal blijven Er zijn, zoals hierboven ook al gesuggereerd, wel deglijk links tussen de beide verhalen maar die zijn nog niet direct even duidelijk. Zo zit dit verhaal in elkaar

Ik ben wl blij dat je van allebei de verhaallijnen kunt genieten. Blijf dat vooral doen, zelfs als je niet veel interactie ziet.





Gepost op 03-10-2010 Om 20:15

...But: I still have a few cards up my sleeve. =D

Oh, and: do you remember the slogan "more than meets the eye"?

Gepost op 04-10-2010 Om 09:56

Door: EsQuizzy

@AW: Zie de volgende post.

Gepost op 04-10-2010 Om 13:54

Door: EsQuizzy

Ik bedacht trouwens nog iets.

Als je met vijftig op een binnenweggetje rijdt, ben je eerder geneigd om je ramen open te draaien.

Daarmee wordt de kans wl groter dat je opstuivend zand in je ogen krijgt.



Gepost op 05-10-2010 Om 11:11

Door: Linda
Mooi EsQuizzy! Rosa leeft echt op deze manier. En dagboeklezende familieleden zijn ontzettend frustrerend!
Gepost op 06-10-2010 Om 11:11

Dank je, Linda! =)

...Heb je ervaring met dergelijke situaties?

=(

Gepost op 06-10-2010 Om 14:26

Door: Linda
Ik had een broer die het ook een sport vond om mijn dagboek te vinden
Gepost op 06-10-2010 Om 14:50

Dus jij vindt Rosas reactie realistisch?



Gepost op 06-10-2010 Om 14:52

Door:
Over dagboeken gesproken, wat zou Anne Frank ervan gevonden hebben als ze geweten had dat de hele wereld haar dagboek zou lezen?
Iemand heeft die van mij eens gelezen, waarin ik heel persoonlijke dingen had beschreven. Ik heb mijn dagboek meteen vernietigd. Het voelt of iemand je bekijkt terwijl je naakt bent. Gelukkig kan ik met dit gevoel bij Jezus terecht. Hij werd naakt aan het kruis gehangen.
Gepost op 07-10-2010 Om 17:22

Door:
dat moer rosa natuurllijk net overkomen sneun hoor
Gepost op 14-07-2011 Om 21:32

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.