248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
254 Ineenstorting
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

„Helemaal niets,” zei Lidhia teleurgesteld, toen ze aan het einde van de linker zijarm kwamen.
„Niets?” reageerde haar vader lachend. „Ik zou zeggen dat deze hele gang vol staat met allerlei zaken die toch echt als ‘heel veel’ bestempeld kunnen worden.”
„Ja, dat is wel zo,” gaf Lidhia toe, waarop ze het onderwerp van haar uitspraak verder afbakende met: „Maar helemaal niets, waar wij iets aan hebben!”
„Dit is een wèstelijke gang, Hoogheid,” opperde Korfos.
„Tja, daar hebt u wel gelijk in,” bedacht Lidhia, die dat gezichtspunt nog niet eerder opgevallen was. „En volgens het gedichtje van Gershevy zou de buit uit de westelijke gang komen… Zouden deze spullen daarmee bedoeld zijn?” Ze keek geringschattend naar de deels vergane voorwerpen waarmee de bodem van deze gang bezaaid was en oordeelde: „Dit lijkt mij nauwelijks een schat…”
Silvaeo betastte de wand waarmee die gang doodliep en zei: „H’m. Toch moet je daarbij niet uit het oog verliezen, Lidhia, dat deze voorwerpen uit het land van de luchtlingen afkomstig zijn, en dat zij zich al vele jaren lang onder water bevinden.”
Lidhia keek opnieuw teleurgesteld en vroeg: „Dus… dit zou alles zijn wat er van de schat — of buit — over is?”
„Dat is heel goed mogelijk,” gaf Silvaeo te kennen, tot Lidhia’s ontzetting. Hij begon aan de terugweg naar de splitsing, richtte zich tot Toenak en vroeg: „Het is opvallend dat het ontwerp van de noordelijke gang zo sterk afwijkt van de andere gangen die wij kennen, vindt u ook niet, magister?”
„Een nauwkeurige meetkundige bepaling van de totale lengte van de noordelijk georiënteerde gang en haar tweetal zijtakken is zeker gewenst om het anker van onze kennis te fixeren omtrent de vraagstelling naar de functionaliteit van deze afwijking,” antwoordde Toenak. „Vanuit dat vastgestelde punt zouden vervolgens hypothesen opgesteld kunnen gaan worden, waarop een voorstelling van de reden achter deze anomaliteit kan worden gebaseerd.”
„De noordelijke gang is vanaf de cilinder tot aan de splitsing ongeveer acht tarai lang,” schatte generaal Korfos. „De westelijke zijarm lijkt mij iets korter: zo rond de zes tarai.”
Lidhia keek hem bewonderend aan: zij was best goed in het schatten van afstanden, maar in zo’n gang als deze had ze er meer moeite mee. Ze fluisterde: „Gabriëlle? Eén tara is ongeveer vijf van jullie meter. Misschien handig voor jou om te weten.”
Murox, die haar fluistering niet gehoord had, fronste nadenkend in reactie op de woorden van de generaal en vroeg: „Zou de gang gesplitst kunnen zijn om te voorkomen dat de buitengrenzen van de paleisrots bereikt zouden worden?”
„Dat, mijn waarde heer Murox, zou één van de stellingen kunnen vormen die mogelijkerwijs in een volgend stadium van dit onderzoek aan de orde zouden gaan komen,” beaamde de magister. „Toch meen ik u erop te moeten wijzen, Sire, dat een vertakking aan het einde van een kerkergang niet geheel afwijkend is van wat wij gerechtvaardigd zouden mogen verwachten, daar de oostelijke gang in vroeger tijden volgens wat de overleveringen mij reeds geleerd hebben eveneens een zijarm naar rechts heeft gekend, die echter ontoegankelijk geworden is door een klaarblijkelijke ineenstorting van het plafond aldaar.”
„U hebt helemaal gelijk, magister,” antwoordde Silvaeo. „Wij hebben dat stuk gang nooit meegemaakt, vandaar dat ik dat even vergeten was.”
„Hier is de noordelijke gang alweer,” zei Lidhia, die rechts van zich de duistere opening aan zich voorbij zag glijden en onwillekeurig huiverde. Vanaf nu bezwommen ze opnieuw onbekend water…
„Hetzelfde als die andere gangen,” concludeerde Murox al gauw. Inderdaad was er weinig variatie te bespeuren in de rommelige bodembedekking, die voor een groot deel bestond uit vreemd bol gevormde cilinders.
„Ik zou zo graag willen weten wat er in zit,” mijmerde Lidhia nieuwsgierig. „Kunnen we er niet één openmaken?”
„Nog niet, Lidhia,” antwoordde Silvaeo. „Op dit moment bestaat onze missie uit het verkennen van deze gangen. De inhoud van deze kunstschelpen is een volgende stap. En het zou gevaarlijk kunnen zijn.”
Dat antwoord intrigeerde Lidhia in hoge mate. Ze vroeg dan ook achterdochtig: „Vergif?”
„Dat is niet ondenkbaar,” antwoordde haar vader grimmig.
„Een verslag van de vondst en de opslag van deze goederen zou van groot nut zijn, nu,” vond Murox.
„Dat is correct, heer Murox,” knikte Silvaeo. „Maar zolang wij daar niet over beschikken, zult u het met mij eens zijn dat voorzichtigheid geboden is.”
„Zonder enige twijfel, Majesteit,” stemde Murox direct met de koning in.
Zwijgend zwommen ze verder, tot ook de rechter zijarm tegen een onregelmatige muur eindigde.
„Zelfde einde,” bromde Korfos. „Dit is wèl de langste van de drie, met meer dan tien tarai naar het oosten.”
„Niet helemáál ‘zelfde einde’, generaal,” zei Silvaeo, die ook hier de wand nauwkeurig bekeek. „Dit ziet eruit alsof het kunstmatig is: het lijken gestapelde platte stenen!”
„Een muur?” vroeg Murox. „Dat is interessant!”
Lidhia zat er alweer met haar neusje bovenop. „Wat apart!” riep ze uit.
„Ik vraag me af of het zo oud is als het er uitziet,” zei Ishtaran.
De volwassenen raakten in gesprek over de mogelijke ouderdom van de muur — en of het de moeite zou lonen om hem af te breken.
„Het is wel zeer frappant dat een doodlopende gang zijn einde vindt in een door waterlingen gebouwde muur,” vond Silvaeo.
„Onderzoek dient de leidraad te vormen die tot de correcte slagen doet komen, Majesteit,” zei Toenak.
„U denkt dat het voorbarig zou zijn om deze stenen te verplaatsen?” vroeg Murox.
„Vanuit de positie die de ogen van mijn verstand innemen, is die vraag een tweeling met het voorstel dat prinses Lidhia ons minder dan een kwint in het verleden deed toekomen,” antwoordde de magister. „De ruimte achter deze wand is, evenals haar inhoud, ons onbekend. Om die klaarblijkelijk valide reden zou onze actie — het vooralsnog uitblijven ervan — gelijk moeten zijn aan het advies dat de koning uitbracht op prinses Lidhia’s vraag.”
„Voorzichtigheid is geboden,” knikte Silvaeo begrijpend. „Inderdaad.”
„KIJK UIT!!!” riep Ishtaran op het moment dat Lidhia, die vlakbij de bodem zwom, gilde en zich razendsnel tegen de muur afzette. Verschrikt stoven de waterlingen terug de gang in, weg bij de muur die met klaar geweld instortte…

Gepost op 05-06-2010 om 14:10 uur
263 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door:
Toenak weer, hoor... ;)

Wel blijven opletten:
"U hebt helemaaal gelijk, magister," antwoodde Silvaeo.

Hihi.

Spannend... snel verder!
Gepost op 05-06-2010 Om 15:09

Dank je, Eclipse! =)

Gepost op 05-06-2010 Om 16:03

Door: luus
Mmm... net ook een reactie geprobeerd te plaatsen, maar lukte blijkbaar niet... Hier poging 2.
Spannend, ik ben benieuwd of iemand gewond is geraakt, en wat er achter die muur te zien is...
Ideetje: weer een grafische weergave van de nu bekende gangen? Ik ben de weg een beetje kwijt met al die gangen...
Verder sluit ik me aan bij Eclipse: Snel verder!
Gepost op 05-06-2010 Om 16:06

Wat betreft falende reactie: géén standaard rechte enkele aanhalingstekentjes gebruiken, luus! Nergens op bloCnoot, trouwens... =)

Ik was al met de uitwerking van je idee bezig voordat je het opperde. Maar heb even geduld, het kost wat tijd.

*bloempje*

En intussen wil men dat ik *snel verder* ga met het verhaal. Dus ik heb het druk tussen het ontspannen hobbyen door.

=D

Gepost op 05-06-2010 Om 17:42

Door: inem
Natuurljk zit Lidhia er weer met haar neusje bovenop Leuk vind ik dat, haar karaktertje.

Die muur... Die moet dan wel heel oud zijn, dat die instort...
Hopelijk overkomt niemand wat...


Verder sluit ik me ook aan bij Eclipse en Luus: Snel verder!!!

Aha, dat lijkt me weer reuze handig, zo n ontwerpje!

Succes met de drukte tussen het ontspannen en hobbyen door.

Gepost op 05-06-2010 Om 18:57

Door: Tines
Dat lijkt mij ook handig! En zo te zien is deze ook al geplaatst. Ik zal zo even kijken...

Lidhia is inderdaad een erg leuk karaktertje... Het lijkt mij dat zij op één of andere manier het instorten van die wand heeft getriggerd... Maargoed, ik heb daar niet echt een goede redenatie voor Dus ik wacht met spanning af hoe het afloopt.
Gepost op 07-06-2010 Om 16:15

Door:
Lidhia lijkt al zeer veel te weten van de luchtlingen. Het verbaast me dat ze de maten kan omrekenen.
Gepost op 18-08-2010 Om 13:34

Waarom? Wat is er verbazingwekkend aan het hypothetische model dat Gabriëlle tijdens de wiskundeles, of tijdens aardrijkskunde of zelfs gymnastiek aan Lidhia heeft uitgelegd wat een meter is? Erg eenvoudig in de les: de bekende schoolborden zijn vier meter lang, en in ieder wiskundelokaal hangt wel ergens een meterliniaal.

=)

Gepost op 18-08-2010 Om 13:42

Door: Inge
Misschien herriner je mij nog wel. Het was alweer een tijdje geleden, maar afgelopen vrijdag begon ik me af te vragen hoe het met Gabriëlle en Lidhia zou gaan. Op dat moment was ik nog niet zover, ik denk nog niet eens bij Kd-130. En zoals je ziet, een paar dagen later, zit ik al verder dan Kd-250! Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het verhaal niet vanaf het begin heb gevolgd. Nu kan ik namelijk meteen doorlezen als het erg spannend wordt, maar anders zou ik moeten wachten...

Nog een kleine opmerking tussendoor:
Onderzoek dient de leidraad te vormen...

Bedoel je niet toevallig leiddraad? Het zou ook kunnen dat het wel leidraad hoort te zijn, maar het staat zo vreemd.

Verder mijn complimenten voor elke post weer, EsQuizzy.
Gepost op 23-05-2011 Om 20:38
Vriendelijk dank, Inge. Altijd een eer om dergelijke reacties te krijgen — en een bemoediging ook.

Het correcte woord is leidraad, afkomstig van ‘goede raad, die leiding en sturing geeft’.

Jouw interpretatie van het woord, naar een draad die aan een vast punt is verankerd zodat je je weg door een doolhof kunt vinden, vind ik erg origineel! *bloempje*

Ik hoop dat je van de rest van dit verhaal Net zo zult kunnen genieten als je tot nu toe gedaan hebt.

Bedankt voor het lezen en je enthousiasme!

Gepost op 23-05-2011 Om 21:33

Door: EsQuizzy


Het blijkt, dat we allebei deels gelijk hadden:

Uit een etymologisch woordenboek:

"leidraad m., eig. de draad van Ariadne."

Uitleg voor jou, spelling voor mij.
Het Groene Boekje geeft lei•draad als afbreking. Dus jouw uitleg is de juiste; ik deed het per ongeluk goed.



Dank je. Weer iets geleerd.




Gepost op 23-05-2011 Om 21:39

Door: Inge
Oh haha. Ik had mezelf inderdaad iets als een leidende draad voorgesteld. Dus leek het mij logischer dat het leiddraad zou zijn, maar het blijkt leidraad te zijn. Zo heb ik ook weer wat geleerd

Ik hoop (lees: weet) dat ik zeker nog van elke post zal gaan genieten. Ik zit nu ergens bij Kd-282. Ik moet oppassen dat ik niet helemaal bij kom te lopen, dan zit ik heel de tijd met het probleem genaamd cliffhanger...
Gepost op 24-05-2011 Om 16:38

=D

Sommige mensen genieten daar juist van…

=)

Gepost op 24-05-2011 Om 17:27

Door: Inge
Ik geniet er ook zeker van, maar ik geniet ook van het feit dat ik nog kan doorlezen!

(zit nu bij nr 307)
Gepost op 24-05-2011 Om 19:45

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.