248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
214 Ongeloof
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Gabriëlle zuchtte eens diep en zei: „Fijn om te lezen. Even iets positiefs, iets waar je blij van wordt.”
„Ja,” gaf Den Engel toe. „Dat hebben we allemaal nodig op zijn tijd. Het verbaast me dat de redactie het artikel van mevrouw Meyer op de voorpagina heeft gezet. Echt een opsteker voor haar, want achtergrondartikelen worden meestal verderop in de krant geplaatst. En die positieve opmerking van die columnist over wat ik gezegd heb is voor mij een leuke meevaller, al is het natuurlijk echt iets voor de Heer om zelfs die aanval op Rosa te gebruiken om er iets goeds uit te laten ontstaan. Hij heeft me al vaker bemoedigd vanuit onverwachte hoeken…”
„Hm, ja. Hebt u trouwens nog van Rosa gehoord?” vroeg Gabriëlle, die dat onderwerp liever even oppakte. „Ik had haar vanmorgen even aan de telefoon, toen ging alles goed met haar.”
„Nee, ik heb haar nog niet gesproken vandaag. Ik heb wel geprobeerd om haar te bellen, maar ze was in gesprek — ik vermoed met jou, dus.”
„Ja, dat zal wel,” glimlachte Gabriëlle. Den Engel vervolgde: „Maar ze krijgt vandaag ook bezoek, dus ze zal zich niet vervelen. En die krant zal haar zeker interesseren.”
„Wie gaat er bij haar op bezoek vandaag?” vroeg Gabriëlle geïnteresseerd. „Haar mentor?”
„Meneer Van Herveld? Nee,” antwoordde Den Engel, terwijl hij de krant opvouwde en opstond. „Die kon niet. Meneer Ter Heerdt heeft daarom aangeboden haar een bezoekje te brengen. Dat was een mooie oplossing. Hij heeft de krant óók bij zich voor Rosa. Maar ik moet gaan, ik heb nog een flink pak werk liggen. Hou je haaks, hè?”
Zonder een woord te zeggen staarde Gabriëlle hem na.
„Ter Heerdt…,” herhaalde ze zacht, maar haar fluistering ging verloren in het zeurende geluid van de bel, die het volgende uur aankondigde. Ze greep haar tas en stond op, intussen graaiend naar haar telefoontje dat in een voorvak zat. Met de inmiddels ingesleten beweging van haar duim klapte ze het apparaatje open, waarna ze het laatstgekozen nummer in beeld bracht. De groene knop was gauw gekozen en met een net zo geroutineerd gebaar als het vorige schoof ze het mobieltje onder haar dansende krullen tot bij haar rechteroor.
„Uw beltegoed is op dit moment – nul – Euro en – vijf – cent,” haperde de ingeblikte damesstem. Met een gefrustreerde grauw klapte Gabriëlle haar toestelletje dicht: „Zoiets gelóóf je toch niet! Altijd op het verkeerde moment!”
Bij het beklimmen van de trap naar de tweede verdieping bedacht ze hoe prettig ze het zou moeten vinden om te weten dat Ter Heerdt haar op dit moment niet kon verrassen met een last minute roosterwijziging. Mevrouw De Wit zat hen, in tegenstelling tot de week ervoor, netjes op te wachten en begroette vriendelijk de binnenkomende leerlingen. Maar de wetenschap dat Ter Heerdt niet aanwezig was, bracht Gabriëlle nu geen rust: ze stond doodsangsten uit voor Rosa — en er was niets wat ze kon doen… Steeds weer doemden diezelfde beelden uit de dvd-collectie van haar vader in haar gedachten op. Naargeestige beelden van een tienermeisje dat in haar ziekenhuisbed door een bezoeker van het leven wordt beroofd…
„Gabriëlle!”
Ze schrok op. De Wit vervolgde haar reprimande: „Van dromen steek je niet veel op, hoor!”
„Sorry, mevrouw,” zei ze gedwee. Ze wilde wel dat het slechts dromen waren, en dat zij ze in bedwang had…!


Amber vond het ideaal dat ze ’s woensdags het vijfde uur gym had: omdat de betrekkelijk lange middagpauze na dat uur viel kon ze dan rustig eventjes douchen en het zweet van zich af spoelen. Ze was bij lange na niet de enige van de meisjes uit haar klas die daar een gewoonte van had gemaakt. Ook vandaag weer drukte ze de ronde metalen tijdknop nog een keer extra in om de weldadig warme watermassage nog even te rekken. Het liefst zou ze de hele pauze onder de douche blijven staan — maar ze was haar belofte-onder-voorbehoud aan mevrouw Van den Heuvel niet vergeten en liet de waterstraal dit keer uitlopen.
Brrr! — de kou sloeg meteen op haar neer. Ze stapte om het muurtje heen en wilde haar dikke, oranje IKEA-handdoek pakken — maar die hing tot haar stomme verbazing niet meer op zijn plek: het haakje was leeg, evenals het haakje ernaast waaraan ze haar ondergoed had gehangen…
Nu pas viel het haar op hoe stil het was in de ruimte om haar heen.
Een heel naar voorgevoel bekroop haar.
„Nee…,” hijgde ze, terwijl ze een snelle stap opzij deed om de kleedruimte in te kijken.
Er was niemand meer. En de kleedkamer was leeg.
Echt leeg.
Vol ongeloof rustte haar blik op de plek waar haar gymtas en kleren hadden gehangen…

Gepost op 26-01-2010 om 10:22 uur
274 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Gabriëlle
Bah, bah, bah. Geef dat meisje een badjas!


Zo, nu heb ik me wel even uitgeleefd, denk ik. Ik vind het gewoon niet leuk!!!!!!
Wel een goede Kd trouwens:
Gepost op 26-01-2010 Om 18:20

Het is inderdaad helemaal niet leuk... =(

Intussen wèl bedankt voor het compliment! =)

Gepost op 26-01-2010 Om 19:01

Door: kiezel
Zeker niet leuk (geldt voor zowel de Ter-Heerdt- als de lege-haakjes-ontwikkelingen) maar wel heel interessant voor het verhaal...

De spanning loopt weer op...! Door door door!
Gepost op 27-01-2010 Om 11:52

Ik wil wel verder, maar Kd·213 ligt onder vuur van twee gerespecteerde bloCnoters. =q

Het kàn zijn dat ik die eerst ga herschrijven. Volledig. (Als ik daarmee akkoord ga wil ik hier nóóit weer hoeven te lezen dat ik "eigenwijs" zou zijn, trouwens! LOL!)

Maar een rewrite zou vertraging kunnen veroorzaken in de uitvoering van je drievoudig enthousiaste opdracht hier.

Gepost op 27-01-2010 Om 12:10

Door: EsQuizzy
Na de (toch uitgevoerde) rewrite van Kd·213 moest ik het begin van deze post ook aanpassen. Gebeurd.

Nu kan ik weer verder.



Gepost op 27-01-2010 Om 14:19

Door: kiezel
...en hier even verder met mijn reactie op de vorige - rewritten - post (zodat je tenminste geen reacties hoeft te verwijderen )...
Eén van de ontwikkelingen is dus plotseling al een stuk concreter geworden. En de doos is nog black-box voor ons... Spannend...
Gepost op 27-01-2010 Om 14:31

Het was ook wel grappig om een post te schrijven waarin ik iets geheim moest houden terwijl het in een vòlgende post al bekendgemaakt was! =)

Gepost op 27-01-2010 Om 14:45

Door: Tines
Wauw, deze posts heb ik in een adem uitgelezen! Wat een ontwikkelingen zeg en je houdt de spanning er nog goed in!

Ook ik wil jou nog even een groot compliment geven voor je schrijverskwaliteiten!!! Ik heb de originele posts niet meegekregen, maar het geheel is ondanks (of dankzij) de rewrites een mooi geheel! Bedankt voor het niet-verraden van die persoon

Inhoudelijk: aaaaahhhhhh!!!!!!!!!
Dat zat er ook aan te komen, maar hoe ontzettend sneu voor Amber! Ze hebben geen idee hoe dat soort `geintjes` het leven van mensen kan verpesten!
Ook Gabrielle zit het niet mee! Ze zouden veel steun aan elkaar hebben, nu. Maargoed. Wanneer komen deze mensen bij elkaar en vinden ze eindelijk de vriendschap en liefde die ze verdienen???
Gepost op 27-01-2010 Om 18:25

Veel eer. *blush*

Je stelt daar een goede vraag, Tines. =)

Gepost op 28-01-2010 Om 08:18

Door: Levanda
Door het langzame lezen heeft het verhaal even aan bijzonderheid verloren. Nu ik daaraan terug denk, deze goede posts meenemend weet ik weer wat voor een geweldig goed verhaal dit is.

Heel knap gedaan trouwens, dat herschrijven!

Maar nou niet naast je schoenen gaan lopen, hoor, na al die grote complimenten
Gepost op 27-01-2010 Om 21:05

Ik ben zuinig op mijn sokken, Levanda.

=)

Gepost op 28-01-2010 Om 08:20

Door: Gabriëlle
Nu gaat er weer iets mis. Eerst schrijf je een heel uitgebreide collumn en nu vermeld je er helemaal niets meer uit, maar je laat er wel commentaar over geven. Zou een middenweg niet beter zijn? Dat je wel aangeeft wat de columnnist zegt, een kort samenvatting in één of twee zinnen, zodat we ons een beeld kunnen vormen wat Den Engel en Gabriëlle lezen en kunnen meedenken of het inderdaad positief is. Ik hoop dat je mijn gebrekkige woorden snapt.

Gepost op 28-01-2010 Om 12:08

Ik snap je gebrekkige woorden. ;)
— maar in mijn ogen gééft Den Engel die samenvatting van wat voor het verhaal belangrijk is aan de column. Hij geeft duidelijk aan dat het een positieve opmerking is naar aanleiding van een citaat van hemzelf uit het artikel van Ditte Meyer, en dat hij het als een leuke meevaller ziet.
Volgens mij is het veilig om daaruit te concluderen dat het positief is. =)

Misschien volgt in een toekomstige post, wanneer de tijd er rijp voor is en het in het verhaal op natuurlijke wijze naar voren komt, wel meer over de betreffende column.
Maar nu nog niet, dus. =)

*bloempje*

Gepost op 28-01-2010 Om 12:37

Door: inem
dit is echt niet leuk... Arme Amber...
Hoe gemeen is dat zeg, als ze je spullen weghalen...

Het is echt heel spannend...Pfff...
En Gabriëlle dan...
Hoop zo dat alles goed komt...


Maar goede post is dit! Ik weet niet, zie dat je vanalles aan het veranderen ben geweest, in de vorige posten... Weet niet wat, maar zoals ze nu zijn, vind ik ze goed.

Gepost op 28-01-2010 Om 22:51

Dank je, inem! =)

Gepost op 30-01-2010 Om 12:55

Door:
Nee,he. Nou Amber ook? En wanneer gaat Gabrielle praten? Haar zwijgen kan destructief zijn voor velen. Naar welke gradatie van ellende werk jij toe? Ik ben nog niet bij het einde en jij volgens mij ook niet. Maak het aub niet te erg. Dat kan een gemiddelde lezer niet meer verdragen. Ik ga gauw verder en hoop op een positieve wending in het verhaal.
Gepost op 16-08-2010 Om 21:04

Quote: "Naar welke gradatie van ellende werk jij toe?"

Daar spreek ik je misschien nog wel eens over wanneer het verhaal afgerond is.

*bloempje*

Gepost op 16-08-2010 Om 22:03

Door:
Ik wacht vol spanning af...
Gepost op 16-08-2010 Om 22:07

Laat ik het alvast zo zeggen: in *real* life, things do get worse for a lot of *real* people.

Gepost op 16-08-2010 Om 22:11

Door:
Yep
Gepost op 16-08-2010 Om 22:13

Door:
dat kleren weg zijn komt wel vaker voor in boeken ik had al zo,n voor gevoel
Gepost op 14-07-2011 Om 11:00

...helaas niet alléén in boeken...

Gepost op 15-08-2011 Om 11:09

Door:
ja dat is waar
Gepost op 15-08-2011 Om 11:27

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.