248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
154 Gezelschap
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

„Majesteit?” nog voordat hij Silvaeo’s blikveld binnenzwom, klonk de volledig kalme maar behoorlijk verbaasde stem van de magister al van tussen de stellages. De koning had een tel nodig om zijn verwachting aan te passen aan zijn bevinding — maar er was dus een grote kans dat er nòg iemand in de bibliotheek aanwezig was! Snel gaf hij een paar aanwijzingen aan Toenaks lijfwachten, waarop hij en kapitein Triscon de bibliotheek systematisch en met getrokken zwaard doorzochten.
„Niemand,” meldde de kapitein al snel.
„Hier ook niet,” gaf de koning te kennen. Ook de generaal meldde zich weer: „De zitkamer en de gang zijn gecontroleerd. Wij hebben niemand gevonden.”
„H’m,” bromde de koning. „De vis lijkt reeds gezwommen te zijn.”
„Gedurende een bijzonder kortstondig moment meende ik enige ogenblikken voordat u de deur opende een zacht geluid waar te nemen,” mijmerde de magister.
„Wij hebben niemand binnen gelaten, Sire,” begon de kapitein zich te verdedigen.
„Niemand heeft dat ook beweerd, waarde kapitein,” antwoordde Silvaeo direct. „Maar de geheime gang in de zitkamer wèl.”
De kapitein fluisterde geschokt: „De geheime...,” waarop hij zijn volume hervond en zei: „Wie zou er zo dwaas zijn die gangen nog te gebruiken?”
„Iemand, die niet weet dat hij daarmee het volledige paleis binnen de kortste keren in opperste staat van paraatheid brengt,” veronderstelde Silvaeo droogjes. De kapitein kon weer glimlachen nu de koning hem zo duidelijk geen verwijt maakte, maar die glimlach verdween zodra hij zich iets herinnerde: „De geleerde, Murox! Hij meldde zich ongeveer tweekwint geleden met de vraag of hij niet in de bibliotheek naar binnen mocht!”
„Murox? Hoe zou hij op de hoogte moeten zijn van de geheime gangen?” vroeg de koning, maar die vraag wist Toenak te beantwoorden: „De zeer geleerde heer Murox heeft zijn dagen aan het koninklijk hof overwegend doorgebracht met een intensieve kennisopname, voornamelijk uitgevoerd in deze zelfde bibliotheek. Een klaarblijkelijk onvolledig bewustzijn van de huidige stand van de alarmeringstechnologie, die eerst na de laatstgeschreven documentatie in de doorgangen is aangebracht, zou een pleidooi in die richting kunnen ondersteunen.”
„Maar dan zou hij nog hier aanwezig moeten zijn,” mopperde Silvaeo, ontstemd over het mysterie van de onvindbare indringer. „Er is maar één manier om dat uit te vinden. Generaal?”
Samen zwommen de twee mannen in de richting van de gastenvertrekken terwijl de magister zich opnieuw terugtrok tussen de boeken.
„Welk een onbegrijpelijke consternatie tijdens dit vroege ochtenduur,” mompelde hij in zichzelf, terwijl hij zijn bejaarde hoofd vermoeid schudde. Met een schuine blik op de kapitein, die nu voor de zekerheid de wacht betrok aan de binnenzijde van de schuifdeuren, zocht hij de betrekkelijke rust van zijn boeken weer op.
Intussen bereikten koning Silvaeo en generaal Korfos de vertrekken die Murox toegewezen had gekregen.
De deur van het appartement was gesloten. De mannen keken elkaar aan.
„Kloppen maar,” vond Silvaeo, en hij voegde de daad bij het woord.
Een respons bleef uit terwijl de koning de generaal ingespannen bleef aankijken. Na drie tellen gaf hij Korfos een bijna onmerkbaar knikje, waarop de generaal de deur opende.
Op datzelfde moment kwam Murox onderdrukt geeuwend vanuit zijn slaapkamer zijn riante woonkamer binnengezwommen.
„Goedemorgen, majesteit, generaal,” knikte hij zijn bezoekers vriendelijk maar opvallend weinig enthousiast toe, wat volgens de koning wel aan het minder courante tijdstip te wijten zou zijn. Hij kon zijn slaperige gast daarin geen ongelijk geven. De gast vervolgde inmiddels met dezelfde wollige stem: „Verontschuldigt u mij mijn zwijgzaamheid op uw kloppen: na een vrijwel slapeloze nacht en een vruchteloze poging om door de kapitein tot de bibliotheek toegelaten te worden, had ik mij wederom te rusten gelegd. Wat verschaft mij de eer van uw hoge gezelschap in deze vroege stonde?”

Gepost op 18-06-2009 om 23:05 uur
271 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Tines
Wat een acteur, die Murox!!! Wel een beetje jammer... Maar dan is Murox blijkbaar weer weggezwommen voordat de generaal de zitkamer controleerde. Alleen zat er amper tijd tussen het moment dat Toenak iets hoorde en de koning bij de bibliotheek was... Blijkbaar net tijd genoeg of er moet nog een geheime gang zijn!
Gepost op 19-06-2009 Om 00:05

Wat is wel een beetje jammer, Tines? =)

Gepost op 19-06-2009 Om 08:16

Door: inem
Wow...
Hoe is Murox zo snel weggekomen? Weer via die geheime gang dan, toch? Want voor de deur staan die wachters...

Ohoh, die Murox.

En dan die laatste vraag nog die hij stelt. Wat zouden ze zeggen?
Ik ben benieuwd hoe ze gaan aanpakken

Zijn er trouwens nog meer geheime gangen?

Goed hoe je dag schrijft, dat de magister zich weer terug trekt tussen de boeken, al mopperend dat hij gestoord is in de vroege ochtend...


Oh, EsQ, please, verder!

Leuk dat we weer even onderwater zijn nu.
(ookal ben ik óók benieuwd hoe het met Gabriëlle gaat )



Gepost op 19-06-2009 Om 09:31

Door: inem
Oeps, ik maak wat typfoutjes. Sorry, heb ik altijd op de vroege morgen...
Gepost op 19-06-2009 Om 09:34

Door: Tines
Dat die Murox er een act van maakt! Zo komt hij er misschien ook nog mee weg! Dus ik vind het jammer dat hij niet is betrapt.
Gepost op 19-06-2009 Om 11:03

Door: EsQuizzy
Aha. Jij wilde graag de snelle ontknoping zien!

Gepost op 19-06-2009 Om 11:11

Door: Tines
Suppose so... Maar zolang jij verder blijft schrijven komt die ontknoping vanzelf...
Gepost op 19-06-2009 Om 22:16

Zolang ik verder blijf schrijven komt die ontknoping *niet*, bedoel je.

Het is maar net van welke kant je ernaar kijkt! =D

Gepost op 19-06-2009 Om 22:39

Door: kiezel
De vis lijkt reeds gezwommen te zijn. Hihi!
Gepost op 22-06-2009 Om 16:03

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.