248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Stof tot blauwzijn
Schaakspel
Door: Auke-Willem (AW)
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Diversen
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Met een wrange grijns keek de oude man naar het speelbord voor hem. Hij had het gebaseerd op het aloude schaakspel, maar dit was meer. Veel meer! De mogelijkheden waren slechts beperkt tot de fantasie en vindingrijkheid van de spelers en de spelregels waren slechts gebonden aan de grenzen van wat mogelijk was. En met behulp van de Machten waren die grenzen groter dan het gros van de mensheid kon vermoeden.
De oude man voelde een golf van warmte door zich heen gaan. Hij was een begenadigd medicijnman en dat wist hij. Niet alleen had hij de Machten op zijn hand, maar hij wist dat dit niet zijn enige zetel van macht was. Hij had een scherpe geest. Wetenschappelijk geschoold en door sommigen briljant genoemd.
Toen nobelprijswinnaar Hans Spermann in 1938 de optie van het overbrengen van celkernen van een volwassen organisme naar een andere cel opperde, was de aandacht van deze medicijnman gewekt. Het had veel tijd en nog veel meer geld gekost, maar uiteindelijk had hij in 1975 met succes in het diepste geheim een mens gekloond, ver voor de rest van de wereld er zelfs maar over durfde dromen. En niet eenmaal, maar direct tweemaal. Twee genetische duplicaten. Twee nieuwe mensen. Meer identiek dan een eenei´ge tweeling en beide met dezelfde intelligentie en creativiteit als hun donor.
Hij was trots geweest op zijn prestatie en hij had zich machtig gevoeld. Kinderen had hij nooit gekregen, maar nu waren er toch twee baby's die meer leken op hun vader dan welk kind ook in de geschiedenis. Of je moest die verhalen over Jezus van Nazareth geloven, zoals zijn ene zoon.
Met de geboorte van de twee jongens begon direct een volgend experiment. Een sociaal experiment. Het was een kwestie van opvoeden. De ene jongen werd grootgebracht binnen dezelfde stam waar zijn donor was grootgebracht. Hij wist niet dat hij een kloon was. Hij moest simpelweg opgroeien en zijn leven uitleven. De andere jongen werd door hemzelf grootgebracht. Hij wist dat hij een kloon was en daarmee erg bijzonder. Hij zou alles leren wat zijn vader had geleerd. Hij zou uiteindelijk zijn opvolger worden. In hem zou hij doorleven. En de twee jongens waren beide totaal anders geworden, al waren ze beide, evenals hun vader, erg gevoelig voor de onzichtbare realiteit.
Zijn ogen gleden nogmaals over het speelbord. Elke pion was een persoon. Hijzelf zat, als een spin, in het centrum van het speelbord dat bedrukt was met een landkaart. Een grote rode pion in hartje Parijs. Groter dan alle andere stukken. Zijn twee jongens stonden als twee fel oranje pionnen op verschillende locaties. AWK zat in Nederland en Hawkeye was in Amerika en stevig afgeleid.
Dan waren er nog andere pionnen. Gele pionnen. Die kleur stond symbool voor de misleide medewerkers, zoals Kiezel, EsQuirrel en Prinses. Maar de blauwe pionnen waren pas echt interessant. Momenteel waren dat er nog maar twee. Elle en Yvonne. Zij waren in aanraking gekomen met het blauwe stof.
Een brede glimlach verscheen op zijn gerimpelde gezicht. Dit zou zijn grootste wetenschappelijke experiment tot nog toe zijn. Opgezet door hijzelf en zijn jongere zelf AWK. En de uitslag van dit experiment stond al vast. Alles wat de Machten tot nu toe hadden voorspeld was uitgekomen. Dus ook deze voorspelling zou bewaarheid worden.
Met een zachte beweging aaide zijn verweerde wijsvinger over de pion van EsQuirrel. De volgende zet in het spel had weer met hem te maken. Als hij eens kon vermoeden...
Gepost op 25-10-2007 om 23:33 uur
465 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Stof tot blauwzijn)
Alle verhalen van deze schrijver (Auke-Willem (AW))



Door: Auke-Willem (AW)
Je had gelijk, EsQuirrel. We moeten niet praten over hoe we een verhaal gaan schrijven, maar het gewoon gaan schrijven. Je zult in bovenstaande relaas mijn opmerkingen bij de vorige post wel herkennen. Ik hoop dat iemand hier verder op kan borduren. Want er blijven nog steeds vragen open...
Gepost op 25-10-2007 Om 23:34

Door: EsQuizzy
Het is ontzettend laat (ik heb een beetje erg lange dag op het werk gemaakt) en ik heb echt de puf nu niet om het helemaal te lezen (sorry). Komt zsm. Maar toen je van dat schaakspel schreef moest ik denken aan een berichtje dat ik las in een krant, van de week, over een Rus die 63 pogingen (waarvan verscheidene geslaagd) bekend had, hij was van plan geweest 64 moorden te doen naar het aantal velden op het schaakbord...

Triest...
Gepost op 25-10-2007 Om 23:41

Door:


I'm blue, so blue,
dont know what to do,
to get rid of the blue...

boehoe... boehoe...
Gepost op 26-10-2007 Om 17:14

Door:
Overigens lijkt dit me de juiste aanpak, AWK, in zoverre mijn uitgesproken Alphageest dat kan volluguh
Gepost op 26-10-2007 Om 17:17

Door: kiezel
Wow het wordt wel spooky zo.
Not my piece of cake maar je hebt het wel knap uitgewerkt!
Gepost op 29-10-2007 Om 09:56

Door: EsQuizzy
Ooooh... Okay, AWK, dit voelt sterk aan. Ik heb alleen veel meer bij een stuk vanuit het verleden (de 'vader' van Hawkeye) omdat ik diens karakter in Het Teller-complot nogal duidelijk omschreven heb (HTC-50: 'Schotelverbinding'). Ik voel er heel veel voor om me met het verhaal (flashbacks) van het contact tussen deze twee mannen (jouw medicijnman en de inmiddels overleden donor) bezig te gaan houden binnen dit verhaal...

Gepost op 29-10-2007 Om 20:59
Ehm... de oude man hierboven is de medicijnman en tegelijkertijd ook de donor. Maar misschien heb ik dat nog niet helemaal duidelijk omschreven.
Gepost op 29-10-2007 Om 22:12

Door: EsQuizzy
Als iik strikt ben met wat HTC vertelt, dan is 'de oude man' uit jouw verhaal niet helemaal op de hoogte van Hawkeye's ontwikkeling. Hawkeye heeft namelijk het grootste deel van zijn leven in Nederland doorgebracht, bij de vrouw van wie hij nog altijd denkt dat zij zijn moeder was...



Gepost op 29-10-2007 Om 21:08

Door:
Mijn hart breekt voor die arme Hawkeye, die (nog) niet weet wie zijn moesje is.

Verder snap ik er geen fluit van...
Gepost op 02-11-2007 Om 18:37

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.