248819
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Timmy
De hut
Door: prinses
Commentaar van de schrijver:
Zie mijn forumtopic (teller)... Dit moet het eerste kinderverhaaltje worden voor ons kerkblaadje. Timmy is steeds de hoofdpersoon. Maar de verhaaltjes moeten op zichzelf staan, omdat de kinderen het misschien niet meer kunnen herinneren na een lange tijd.
Categorie: Jeugd / Kinderen
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

"Mam! Maham!" roept Timmy onder aan de trap. Hij is zelf binnengekomen met de sleutel van de achterdeur. Timmy heeft die altijd bij zich, want zijn moeder moet overdag werken. Dus dan is ze niet thuis als hij uit school komt.
Nu heeft hij nog lekker vakantie, maar mama moet nog werken.
Misschien is ze al thuis.... Timmy rent de trap op, maar nee, zijn moeder is er nog niet.
'H jammer...' denkt hij. Hij had gehoopt dat ze nog gezellig samen wat konden doen.
Vroeger, toen papa en mama nog niet gescheiden waren, kon hij ook met papa dingen doen. Voetballen enzo.
En toen ze gescheiden waren, ging hij in de vakantie vaak bij papa logeren.
Maar nu... Timmy's gezicht ziet er niet meer zo vrolijk uit. Papa heeft een nieuwe vriendin en nu hoort Timmy de laatste tijd niets meer van hem.
'Zou papa me vergeten zijn?' denkt hij. 'Dat kan toch niet?'
Papa had gezegd dat hij altijd van hem bleef houden, dus...

Timmy loopt naar de koelkast en pakt wat cola.
Ah lekker! Er ligt nog een stukje van een chocoladereep.
Als hij zijn cola en de reep op heeft, kijkt Timmy in het rond. Wat zal hij eens gaan doen?
Best vervelend dat mama nu altijd moet werken. Maar ja, nu papa er niet meer is, moet ze wel geld verdienen.
Timmy heeft geen zin om televisie te kijken. Hij gaat weer naar buiten en doet de achterdeur op slot.
De achtertuin grenst aan het bos. Timmy kan vanuit zijn slaapkamer altijd mooi naar de bomen kijken.
'Weet je wat?' denkt hij. 'Ik ga een hut maken in het bos!'
Nu hij een idee heeft, rent Timmy richting het bos. Hij vindt daar een heleboel grote takken, die hij op en over elkaar legt. Het is wel een beetje lastig met takken alleen. Eigenlijk zou hij een paar planken moeten hebben. Maar die liggen niet in het bos.
Timmy besluit om op zoek te gaan naar planken, plastic en andere spulletjes om zijn hut mee te bouwen. Hij loopt een tijdje rond in de buurt, maar ziet nergens iets wat hij kan gebruiken.
'Wacht! Misschien weet meneer Danil wel wat.'
Meneer Danil woont op een hoek van de wijk waar Timmy woont. Hij is kunstschilder en maakt mooie schilderijen. Meestal is hij druk met schilderen, maar hij heeft vaak ook wel even tijd voor Timmy en andere kinderen uit de buurt.
Onderweg komt Timmy langs een huis waar ze aan de zijkant aan het bouwen zijn. Er is niemand buiten te zien. De werkmannen zijn al naar huis. Timmy ziet voorin de tuin een paar oude planken liggen. Die zou hij mooi voor zijn hut kunnen gebruiken!
'O, kijk eens! Daar ligt een heel groot stuk plastic. Dat is mooi voor het dak van de hut!' denkt hij.
Timmy loopt naar de planken en het plastic toe.
'Dat gebruikt niemand meer. Dat mag ik vast wel hebben...toch?'
Hij kijkt eens rond of iemand hem ziet. Nou zeg, hij hoeft toch niet stiekem te doen?!
Timmy begint toch een beetje te twijfelen of hij de spullen wel zomaar mag meenemen.
Maar het is toch geen stelen?

Timmy besluit om eerst maar eens langs meneer Danil te gaan. Misschien weet hij wel een oplossing.
'Ah gelukkig, zijn fiets staat buiten. Dus dan is hij vast thuis.'
Als Timmy aanbelt, wordt hij opengedaan door de vriendelijke man met zijn grijze lokken.
Gelukkig heeft meneer Danil tijd. Timmy vertelt hem van de hut en van de planken en het plastic wat hij zo graag wil hebben.
"Tja, of het stelen is, weet ik niet precies," zegt meneer Danil nadenkend. "Maar als je het gewoon vraagt aan de mensen die daar wonen of de werkmannen, dan weet je zker of het goed is."
"O ja!" zegt Timmy blij. Daar had hij nog helemaal niet aan gedacht. Hij kan het natuurlijk gewoon vragen!
Na een beker limonade, gaat Timmy weer weg. Het lijkt wel of hij altijd dorst heeft...

Op de terugweg ziet hij nog steeds geen werkmannen bij het huis.
'Zal ik aanbellen?' denkt Timmy.
Misschien is er wel iemand thuis. Hij vind het wel een beetje eng. Maar toch stapt hij naar de voordeur en belt aan.
"Dingdong, dingdong" hoort hij. Wat een deftige bel!
Als de deur opengaat, staat er een meisje met donkerbruin haar in twee vlechtjes. Ze lijkt ongeveer net zo oud als Timmy.
"Hallo, wie ben jij?" zegt het meisje.
"Uh, ik heet Timmy."
"Ik heet Hedy en ik ben acht jaar, bijna negen."
"Ik ben nu al negen!" zegt Timmy en hij gaat eens goed rechtop staan, zodat Hedy kan zien hoe groot hij al is.
O, nou zou hij bijna vergeten dat hij voor de planken en het plastic kwam!
Hij vraagt aan het meisje: "Uhm, heb je ook een vader of moeder?"
Hedy lacht. "Ik heb ze allebei!" zegt ze. "Ik roep wel iemand."
Ze verdwijnt in de gang en even later komt er een mevrouw aan met een vriendelijk gezicht.
"Hallo, jij bent Timmy hoor ik." zegt ze. "Wou je iets vragen?"
Ineens is het helemaal niet zo moeilijk meer en Timmy vertelt van de hut, de planken en het plastic dat hij bij hun huis gezien heeft.
"Mag ik die misschien gebruiken voor de hut?" vraagt hij.
"O ja, dat is prima," zegt Hedy's moeder. "Dat is gewoon afval van de verbouwing. Pak maar hoor!"
Timmy is verbaasd hoe makkelijk het is om het gewoon te vragen.
"Dankuwel!" roept hij, terwijl hij buiten een paar planken en het grote stuk plastic bij elkaar raapt.
Hedy's moeder zwaait en Timmy loopt met zijn armen vol richting zijn hut.

Nu kan hij k echt bouwen!
Gepost op 07-08-2006 om 20:30 uur
879 keer gelezen

Alle verhalen in deze serie (Timmy)
Alle verhalen van deze schrijver (prinses)



Door:
Leuk verhaalje met een goede moraal, hoe kan het anders. En Timmy (die voor mij op je andere Timmy lijkt) blijft een grappig persoontje. Vooral die details over dat 'altijd dorst hebben' en het 'rechtop gaan staan' maken hem levensecht. Ik weet uit ervaring dat het niet meevalt om een afgerond kinderverhaal te schrijven, je vraagt je af hoelang zoiets blijft hangen. (Ik ben trouwens ook een 'Timmy'fan en heb de naam al meermalen gebruikt)
Eh kritiek... misschien dat het zinnetje 'dus dan is ze nog niet thuis' wat overbodig klinkt. 'Dus' zou ik er zelf sowieso uithalen.
Dan nog daaronder: 'nu is heeft', daar zal iets uitmoeten.
Kort achter elkaar 'lekker' en 'lekkers'
En waar liggen die planken, in de tuin of aan straat? Ik merkte dat ik verbaasd was dat het huis toch bewoond was omdat Timmy daar niks over zegt.
En ik vind dat ook hier de naam Timmy wel eens vervangen mag worden door wat anders....
Wat een hoop blabla, ik hoop dat je er wat aan hebt?
Gepost op 08-08-2006 Om 15:12
Dank je voor het bekijken van het verhaaltje en je tips!

Leuk dat je ook een Timmy-fan bent ;)

Ik denk dat ik het zinnetje Dus dan is ze niet thuis wel laat staan, omdat ik het hl diverse 'publiek' ken, en er zijn ook kinderen die die link niet uit zichzelf zullen leggen. De kinderen die ook zo'n leven hebben als Timmy wl. Helaas...

Typo nu is heeft heb ik veranderd.

Lekkers ook vervangen. Al ben ik daar niet heel fantasierijk...

De planken hebben een plek gekregen, voorin de tuin. Goeie opmerking!

Ik heb nu de bouw opzij van het huis laten plaatsvinden, zodat het niet vreemd is dat er wel mensen wonen.
Timmy weet het niet zeker of er iemand is. Zie: 'Zal ik aanbellen?' denkt Timmy. Misschien is er wel iemand thuis.

Tja, en dan de naam Timmy...
Hoe vervang ik die hier? Bij 'De Bron' is het makkelijker, zoals jij al aangaf met 'jongetje, ventje' of zoiets.
Maar in een kinderverhaal klinkt dat zo raar, vind ik. What to do???

Gepost op 08-08-2006 Om 17:46

Door: prinses
Maar alvast voor al je 'blabla'. *grinnik*
Gepost op 08-08-2006 Om 17:49

Door:
Fijn!

Nog wat blabla...

Ik snap nu het 'uitlegzinnetje' over de sleutel. 'Dus' vind ik eerder spreektaal, vandaar.

(Heb je trouwens wel eens geluisterd naar het taalgebruik op Nickelodeon en Jetix?
Behoorlijk moeilijk en met veel grapjes voor volwassen (van boven de 40, zoals ik!) Op papier lijkt taalgebruik eerder te ingewikkeld of te ouwelijk voor een kind)

'Reep' ja, waarom niet, snoep(goed) of zo had ook gekund.

Ik vroeg me af waarom Timmy alleen rond kijkt en niet naar binnen als hij wel bewoners verwacht, snappie.

De naam Timmy: Oh ja, in een kinderverhaal werkt dat anders. Misschien meer 'hij' gebruiken?
Spiek anders eens in een paar goede kinderboeken?

Zit er trouwens een ruimtelimiet op het verhaal? (Max 2 pagina's of zo)

Leuk en leerzaam om een keer over een kinderverhaal te mailen!
Gepost op 08-08-2006 Om 22:01

Door: prinses
Ik heb eens wat kinderboeken erop na geslagen en vond dezelfde manier die ik gebruik. Naam plus hij/zij, ongeveer in dezelfde verhouding gebruikt als ik. Dus valt het nog mee gelukkig! Wel een goede tip om eens in kinderboeken te kijken!

De ruimtelimiet wist ik niet. Aan het gezicht van de 'readactrice' te zien was het nt niet teveel. Maar ja, ik moest Timmy natuurlijk ook even introduceren; dat kost ook woorden.

Het gekke is dat mijn eerste droom qua schrijven altijd was: een kinderboek schrijven. En nu begin ik pas aan een kinderverhaaltje! (Na allerlei andere genres). Gek h?

Bedankt voor het meedenken Elle!
Gepost op 11-08-2006 Om 21:04

Door:
you're welcome!

Ik wilde ook al jaren iets voor kinderen schrijven voordat ik een keer inspiratie kreeg.

Maar na dat ene verhaal(boekje) was het weer op. %p

Nu wil ik iets voor het buurtkrantje doen met een jongen en meisje in de hoofdrol, dus jouw verhaal is voor mij stimulerend en leerzaam!
(Ben benieuwd wat mijn emoticons doen; ik heb ze gesleept!)
Gepost op 11-08-2006 Om 23:41

Door: prinses
H Elle, laat je jouw verhaal dan ook lezen? Lijkt me leuk!

En welk verhaal(boekje) heb je geschreven?
Gepost op 14-08-2006 Om 23:04

Door:


Dat zou ik wel willen, maar dan is mijn hele alias naar de filistijnen!

Inbox?
Gepost op 16-08-2006 Om 23:43

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.