248819
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Te laat...?
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
In het oudtestamentisch Hebreeuws bestaat er geen verschil tussen tegenwoordige en verleden tijd.
Zou onze Vader verleden, heden én toekomst als ‘nu’ ervaren…?
En zou dat concept invloed op ons denken en ons geestelijk leven kunnen hebben?
Categorie: Gedachten
Geschatte leestijd: ca. 6 minuten

Met de vaste snelheid van zestig seconden per minuut en honderdtwintig kilometer per uur zoefde een niet al te jonge Volvo over het wegdek. In de verte verdween de zon langzaam achter de horizon, voor het oog acht minuten later dan de eigenlijke gebeurtenis. Kort daarna werden de eerste sterren zichtbaar, waarvan sommige al jaren uitgedoofd waren.
Ze waren met z’n vijven, het gezin Westerik: vader en moeder Wim en Thea, oudste dochter Eva, haar jongere zusje Chantal met haar rood geverfde, lange haar en nakomertje Patrick, die tussen zijn zusters in zat en een heel verhaal afstak over het spannende verhaal dat de juffrouw die dag op school aan de klas verteld had. Over Jezus en hoe Hij over het water naar de vissersboot was gelopen. En dat Petrus toen ook uit de boot was gestapt, maar halverwege bang was geworden waardoor hij was gaan zinken…
Het was een overwegend vrolijk stel dat op weg was naar een bevriend gezin, maar vooral Thea was stiller dan anders. Ze voelde een spanning die ze al een paar jaar met zich meedroeg, sinds de jonge Chantal zich steeds verder van hen was gaan terugtrekken. Het was begonnen met het dragen van aparte kleding en het luisteren naar muziek die zij niet bij haar middelste vond passen. Het lieve meisje van vóór die tijd was in korte tijd finaal ondergesneeuwd door iets dat buiten haar eigen macht lag. Natuurlijk had dit met Chantals eigen keuzes te maken, maar er was ook iets ánders bij betrokken… Iets duisters en venijnigs. Oh, sommigen weten het puur en alleen aan de puberteit en zeiden gemakkelijk dat het mettertijd wel over zou waaien. Maar daar kende ze haar dochter te goed voor… dacht ze. Eva had toch ook de puberteit redelijk gematigd doorstaan?
De spanning die ze voelde was te wijten aan de wetenschap dat Chantal niets meer van Jezus wilde weten. Het was inderdaad grappig dat ze datgene wat ze niet meer van haar ouders wilde horen, nu van haar jongere broertje om de oren kreeg.
Ze voelde even een hand op haar rechter schouder: Eva voelde haar stemming feilloos aan… Chantal was, na een heftige confrontatie een paar weken geleden, nu gelukkig zo verstandig Patrick niet meer uit te lachen om wat hij vertelde. Ze werd er een klein beetje stiller van: de bestraffing van toen lag haar nog vers in het geheugen — gelukkig. Met haar vijftien jaar was ze al een parmantig dametje aan het worden, maar Thea zou niemand — ook haar dochter niet — toestaan Patrick in de weg te staan om bij Jezus te komen. Het „laat de kinderen tot Mij komen, en verhinder hen niet” stond bovenaan het lijstje met Thea’s favoriete bijbelteksten.
En Chantal? Ze had gemokt, die avond voor ze vertrokken. Ze wilde eigenlijk liever met Mark mee, haar vriend. Die was één van de oorzaken van de veranderingen in haar leventje. Hij behandelde haar heel voorkomend, en hij begréép haar tenminste! Haar ouders waren zo ouderwets met hun opvattingen over het geloof… Mark hield haar vrijheid voor: vrijheid om zelf haar keuzes te maken. Eén van die keuzes was de keuze geweest om zich aan hem over te geven, die avond dat ze haar ouders had wijsgemaakt dat ze naar Petra, haar hartsvriendin, ging om huiswerk te maken. Dat had ze ook wel gedaan hoor, maar niet láng… De intieme ervaring had een diepe indruk op haar gemaakt en een heleboel emoties bij haar losgemaakt die om verzadiging vroegen. Vanavond had ze haar kans gezien om die intense gevoelsbeleving weer van Mark te krijgen, maar haar ouders hadden roet in het eten gegooid door haar te herinneren aan de belofte die ze weken terug al gemaakt had om vanavond mee te gaan naar oom Frans en tante Eveline. Daar had ze niet meer onderuit gekund, hoe ze het ook probeerde… Toen ze eenmaal onderweg waren geweest en zij nog had zitten sputteren, had haar vader haar de keuze gegeven: „Òf je houdt nu op met mokken en doet gewoon gezèllig, òf ik zet je er bij de volgende afrit uit zodat je kunt gaan lopen. Kies maar.”
In eerste instantie had ze willen antwoorden dat ze dan wel iemand zou bellen die haar met de scooter zou halen, maar net op tijd drong het tot haar door dat ze haar beltegoed al had opgebruikt aan Mark. Dus had ze eieren voor haar geld gekozen. En toen was Patrick met dat achterlijke verhaal over Jezus gekomen. Pfff! Het zou haar wat!
Hoe laat was het? Ze haalde haar telefoontje tevoorschijn.
Kwart voor acht.
Plotseling begon haar moeder te gillen.
Ze voelde nog net de ruk die haar vader onverwacht aan het stuur gaf.
Ze wilde opkijken maar een harde klap gooide haar in de gordel.
Haar hoofd kwam met een dreun tegen de hoofdsteun vóór haar terecht, terwijl ze de wagen wild voelde draaien en kantelen tegelijk.
Ze hoorde haar eigen gil door het schreeuwen van de anderen heen en zag Patrick dubbelslaan.
Gekrijs van metaal over metaal; nog een laatste klap van iets hards op haar hoofd…

Stilte.



Gepost op 04-12-2005 om 02:29 uur
989 keer gelezen

Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: kiezel
Erg indrukwekkend, EsQuirrel. Heel mooi geschreven ook.
En nog veel mooier is natuurlijk wat (Wie) er achter dit verhaal zit, wat wij niet kunnen vatten maar we mogen onder het tipje van de Sluier kijken. Daar helpt dit verhaal aan mee.
Gepost op 05-12-2005 Om 10:14
Dank je! Dat is het doel van mijn verhalen ook: delen van wat ik heb mogen leren, en het denken over de realiteit van het Vaderhuis te stimuleren. Hiermee hoop ik het geestelijk leven van de lezers hier op aarde op een goede manier te beïnvloeden. Mocht je dit interessant vinden, mijn verhalen op deze site die ditzelfde thema heel sterk hebben zijn: Mandy, Sandrina en Intens.
Gepost op 05-12-2005 Om 19:06

Door: rafael
zou het mogelijk zijn om dit verhaal, maar wellicht ook andere op de radio (lokale omroep) te gebruiken ? Ik doe een programma op dinsdagavond op radio vlist (Vlistam) en ben altijd op zoek naar een verhaal per uitzending. Dit heeft volgens mij best grote impact!
Gepost op 22-02-2006 Om 22:07
Euh... daar zou ik je even over willen spreken. In principe kan ik alleen over mijn eigen verhalen beslissen daarin. Ik stuur je een privé-berichtje met mijn e-mail adres. Neem even contact op alsjeblieft.

Gepost op 23-02-2006 Om 10:16

Door: watspreektjouaan
Het is trouwens een superverhaal. Had ik dat nog niet gezegd dan

Excuses

Gepost op 27-02-2006 Om 10:27
Dank je voor beide reacties, WSJA.
Gepost op 27-02-2006 Om 18:01

Door: Auke-Willem (AW)
Mooi man!

Heb je inmiddels al genoeg losse verhalen om een bundel uit te geven?
Gepost op 28-02-2006 Om 11:28
Misschien...
Gepost op 28-02-2006 Om 16:36

Door: Tines
Oh... Scenario`s! Gelukkig.
Mooi!
Gepost op 12-04-2010 Om 22:31

Scenario’s? Je hebt volgens mij te veel drama-les gehad, Tines. Denk nu eens out-of-the-box? =)

Dit zijn géén scenario’s. Let op mijn commentaar boven het verhaal.

Maar als je het zo wilt zien, mag dat natuurlijk. =)

Gepost op 13-04-2010 Om 07:43

Door: inem
Indrukwekkend...Echt goed geschreven.
Gepost op 13-04-2010 Om 16:21

=)

Dank je wel, inem!

Gepost op 13-04-2010 Om 16:30

Door:
Hier had je het over. Wij weten vaak niet wat onze gebeden voor gevolgen hebben. Maar dat er iets mee gebeurt staat voor mij vast. Dus zijn we het alweer met elkaar eens.
Gepost op 30-08-2010 Om 21:01

=)

Gepost op 30-08-2010 Om 21:22

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.