248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Stoute Schoenen
afwijking
Door: anita
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Column
Geschatte leestijd: ca. 5 minuten

Ik leef op grote voet.
Nee ,helaas.
Niet in de zin van volle portemonnee.
Of fijne bankrekening.
Integendeel!
Nee,dit keer bedoel ik het gewoon.
Zonder knipoog.
Heel letterlijk.
Die twee voeten van mij zijn gewoon groot.
T groot.
Nu zouden hele kleine voetjes bij mijn nmetertachtig een beetje raar staan..
Qua verhouding.
Maar iets minder had wat mij betref best gemogen.
En da's niet omdat m'n voeten uitgebreid bewonderd worden,in de zin van :
"Tjoh,wat zijn jullie grt geworden"
Gelukkig niet.
Dat ziet gk genoeg,gelukkig maar bijna nooit iemand.
Maar het is mr dat in dit kikkerlandje.
Tot voor kort.
Niets of niemand berekend was op afwijkende maten.
En omdat ik al vanaf mijn twaalfde lange tenen heb,zorgde dat voor de nodige misre.
Boos liep ik als opstandige puber alle schoenzaken voorbij.
Omdat ze gewoonweg mijn maat schoenen niet hadden.
En hoe verdrietig kon ik worden als een verkoopster op haar allervriendelijkst zei
dat ik wellicht op de herenafdeling een geschikte schoen zou kunnen vinden.
Was ik dan zo'n uitzondering?
Nu was er destijds n winkel in de grote stad,een half uur bij ons vandaan.
Die het wel begrepen had.
Dat er nog aardbewoners waren met afwijkend materiaal.
En daar toog het hele gezin dan op een zaterdag heen. Eens per jaar.
Om nieuwe schoenen te kopen voor mij en mijn tweelingzusje.
Die logischerwijs dezelfde genen,ds ook dezelfde tenen heeft.
Uit twee schamele houten schoenrekjes moest ik dan de keuze maken.
Welke schoenen het minst lelijk waren.
Je snapt dat ik er nooit geheel tevreden vandaan kwam.
En ik niet alleen.
Ook papa zag het saldo van zijn bankrekening in n minuut in een record tempo dalen.
Omdat die slimmeriken meteen de hoofdprijs vroegen ,omdat je nergens anders...
Enfin,Godzijdank zijn de tijden veranderd.
En nu jaren later bestel ik tegenwoordig net zo makkelijk via m'n laptop m'n schoenen.
In webshops voor grote maatschoenen.
En alhoewel de keuze nog steeds niet reuze is;
Ik heb met de jaren mijn zeeschuiten weliswaar niet omarmd.
Maar wl geaccepteerd.
Al blijven er momenten bestaan dat ik spontaan kleinere voeten krijg.
Omdat ik mijn tenen krom van ergernis.
Zo was ik laatst op een Grotematenbeurs.
Ik was uitgenodigd door een gezellig gevulde collega.
Zij begreep die frustratie vanwege 'fwijkend'
Zij had dat met kleding
En ik dus met voeten en mt teveel centimeters
Dus zij zag een match en vroeg me mee naar zo'n beurs.
Nu ben ik dol op beurzen.
Vooral van goedgevulde..nee,die is flauw.
Ik ben cht gek op beurzen
Van de Huishoud-,Margriet- tot de Libelle beurs.
Zet me er neer en ik vermaak me er de hele dag.
Maar naar zo'n Grotematenbeurs was ik nog niet eerder geweest.
Dus ik was rte-nieuwsgierig.
Enthousiast liet collega mij het foldertje van het evenement zien.
'Voor alle breedte en lengtematen-kleding-schoenen-sieraden, dus k voor u!
Stond er.Met vtgedrukte letters
Die beurs moest dus de hemel zijn!
In haar rode Ford Ka reden we die zaterdag verwachtingsvol richting de loods waar alles plaats zou vinden.
Eenmaal in de parkeergarage zag je precies welke mensen er ook naar die beurs zouden gaan.
Alles wat maar enigszins afweek van de norm,liep met ons mee.
En dat velde tch fijn.
Ik zag meer reuzen,zeeschuiten en gevulde dames.
Ik was nog niet binnen en het voelde al of ik in een waar paradijs was beland.
Hier mcht je groot zijn.
En gevld. En afwijkend.Wat een gent.
Collega en ik keken ons ogen uit bij de modeshow.Met lange n gevulde vrouwen.
We dronken gezellig koffie.Mt gebak.
En bekeken de witte tentjes in de grote hal.
Die stuk voor stuk werden bezet door leveranciers van 'groot'.
Terwijl m'n collegaatje gretig een paar kledingstukken uit een rekje pakte ,begon ik me ineens te realiseren dat ik nog helemaal geen
schoenen had gezien.
Ik besloot,terwijl collega in een gemproviseerde paskamer haar nieuwe aanwinst-in-wording paste,eens op de plattegrond te kijken.
Maar wat schetste mijn verbazing.
Op het hele evenement was maar n tentje ingericht als Grote Maten schoenenzaakje.
Kennelijk dachten de organisatoren dat schoenen niet belangrijk waren.
Bij hun xxl - outfits dan.
En dat stoere voetbalschoenen en legerkisten ook best zouden kunnen onder een leuk jurkje.
Samen met collega n haar nieuwe aanwinst besloten we het schoenententje op te zoeken.
In het tentje troffen we een hoop witte schoendozen.
Netjes op elkaar gestapeld.
Met daar bovenop de inhoud.
Collega gaf me een por.
'Nou, Aniet hier kun je je gang gaan,kijk es hoe leuk.',zei ze fanatiek.
Ze hield een schattig schoentje voor m'n neus. En nog n.
Ik zag de verkoper met het grijze pak en dito snor glimlachen.
"Leuk h mevrouw, reageerde hij op mijn collega.
"Het is voor hr, wees zij naar mij.
De verkoper keek meteen naar m'n schoenen.
"Welke maat heeft u?"
Zonder enige schroom (dat hoefde hier tenslotte niet) galmde er door het tentje "Vijfenveertig..."
Toen werd het stil.
Ik zag Grijze Snor zijn gezicht meteen betrekken.
En dan weet je eigenlijk al genoeg.
Die blik heb ik namelijk in mijn leven its te vaak gezien als ik mijn schoenmaat riep.
Zenuwachtig liep de verkoper richting een paar dozen om die vervolgens n voor n op te tillen.
"Die heb je zker niet..,onderbrak ik de stilte al concluderend.
Ik hou er namelijk niet zo van als mensen nt doen alsf.
Terwijl ze dan gewoon al aan het bedenken zijn hoe ze jou de schokkende boodschap moeten brengen.
Ik hoorde de man zuchten.En ik zag hem onhandig draaien.
"Eh..eh..nee,helaas,nee. Nou ja dat wil zeggen;ik hb ze wl. In mijn winkel,maar vandaag niet mee naar de beurs."
En dan voel ik niet alleen de moed in (mijn hoognodig te vervangen) schoenen zakken.
Maar ook meteen de rode vlekken in m'n nek.
Deze gevoelloze Halve Zool is dus vanochtend opgestaan.
Met zijn keurige schoenmaat 42.
Die dacht: O, ja vandaag heb ik die beurs.
Laat ik even een paar dozen in de bagageruimte van mijn auto gooien.
Voornamelijk lge dan.
Om te stapelen
Of volume te creren.
Dat stt wel leuk.
Want dan lijkt het of ik veel sortering heb.
O ja,Bijna vergeten,het is natuurlijk een grote -maten -beurs.
Ach,er zullen op zo'n Grotematenbeurs wel geen grote-maten-mensen komen
Dat lijkt me stug.
Hooguit ntje.
Iemand die net een half maatje extra nodig heeft.
Wellicht.
En zo is hij weggereden...
Misschien denk ik nu iets te negatief.Excuus.
Maar deze man mankeerde duidelijk iets aan zijn inlevingsvermogen.
Als je zegt dat je grote maatschoenen verkoopt,dan moet met je ze ook verkpen.
En niet alleen in je winkel.
Maar jist op zo'n beurs.
Je staat toch niet in dat tentje omdat je zo van kamperen houd?
En ik verlang dan echt niet van meneer dat er zessentwintig paar schoenen staan.
Ik snap k wel dat dat nevernooitniet in dat tentje past.
Maar niet n! Niet n schoen in mijn maat!
Hoe een domper kon het zijn!
Ik,als onderdeel van De Doelgroep kom namelijk niet naar zo'n beurs voor een kop koffie!
Mijn gezicht stond inmiddels op onweer en dat zag meneer.
"Sorry mevrouw,zei hij met een verongelijkte blik.
Ik haalde gerriteerd mijn schouders op.
Wat kocht ik voor ' sorry? '
Dus nam ik een grote hap lucht en zei ik cynisch :
" Heel gk,je gaat er toch van uit dat als mensen grote maten verkopen ,ze ook cht grote maten hebben!"
Het klonk niet aardig,maar ik mest het zeggen. Van mezelf.
Gewoon om die frustratie voor het komende half jaar weer uit mijn hoofd te krijgen.
Ik zag zijn wangen kleuren.
Tja...wie de schoen past...








Gepost op 07-04-2012 om 14:24 uur
73 keer gelezen

Alle verhalen van deze schrijver (anita)

Door: lady vi
Ik kan het me voorstellen dat je zo reageert... die teleurstelling...
Gepost op 07-04-2012 Om 19:05
Ook hier ben ik weer bovenop gekomen hoor haha maar was op dat moment even mijn relativeringsvermogen een beetje kwijt geloof ik
Gepost op 07-04-2012 Om 20:00

Door: EsQuizzy

Oh-oh... (veegt tranen uit ogen) Sorry hoor, maar dit was gewoon t grappig neergezet... Haha! Die vent op de beurs!!!

Dat tienermeisje...

Ik ken dat, van een naast familielid: naar een naburig gehucht moeten rijden omdat in de std (!) waar je woont, gn van de (vele) schoenenwinkels de juiste (breedte)maat verkoopt.



Klasse column!

O ja, nog eventjes: gemproviseerde.



Ik kijk weer met belangstelling uit naar je volgende column, Anita!

Gepost op 08-04-2012 Om 09:23

Door: anita
Haha dat donderwolkje Zo moet het er ongeveer uitgezien hebben in dat tentje
Fijn om te horen dat er in jouw familiekring mensen zijn met dezelfde problematiek Dat maakt het hele gebeuren iets minder schrijnend;)
Gepost op 08-04-2012 Om 20:31

Door: EsQuizzy

*knikt*



Gepost op 09-04-2012 Om 20:35

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.