248816
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Tandartspraktijken
Door: anita
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Column
Geschatte leestijd: ca. 4 minuten

Vanmiddag moest ik naar de tandarts.
Mest.
Want ik had een afspraak.
Nou zijn afspraakjes in de meeste gevallen leuk en gezellig.
Ik zeg:meeste gevallen.
En dan bedoel ik een uitzondering dr gelaten.
Want deze afspraak ws zo'n uitzondering.
En tjonge, wat had ik er zin in - nt!
Met frisse tegenzin reed ik richting tandartspraktijk.
In de wetenschap dat ik binnen een kwartier hulpeloos
achterover in een stoel zou liggen,ging ik langzamer trappen.
Het mocht niet baten.
Ik was vr binnen de geschatte tien minuten op de plek des onheils.
Met een zachte zucht opende ik de deur van de wachtkamer en daar trof ik niemand.
Achter de balie.
In de wachtkamer.
veral waar ik keek was het stil.
ng stil.
Alsof er iets onheilspellendst zou gebeuren.
Zo voelde het.
En mijn intutie laat mij nimmer in de steek ,dus je begrijpt- ik kneep 'm al.
Ietwat nerveus graaide ik naar de leesmap en las wat in een tijdschrift.
Nou ja,ls - ik keek plaatjes.
Van Maxima met Koninginnedag,hoe leuk haar jurkje wapperde,maar eigenlijk interesseerde het me-excusez moi -geen reet.
Ik hoopte dat het af zou lijden van de spookscenario's in m'n hoofd maar ondanks verwoede pogingen ,voelde ik het angstig kloppen van mijn hart.
Het duurde even ,maar toen opende Fatima de deur.
"Kom maar binnen,hoor,zei ze met een licht accent,
u kunt vast gaan zitten."
Ze maakte een praatje over het weer en hoe het met me ging,wat voor werk ik deed en mr van die standaard beleefdheidsvragen
en dat ging zo vijf minuten door,totdat ik me inmiddels af begon te vragen waar in vredesnaam DE TANDARTS bleef?
"De tandarts kan er elk moment zijn,begon Fatima ineens,hij moest even met z'n paarden naar een paardenkeuring en dat liep wat uit"
We hebben ook al een paar patinten afgebeld..""
Huh?
Ik slikte. Even een paardenkeuring tussendoor?
En dan gewoon patinten afbellen?
Even verbaasde ik me over het gemak waarmee hij z'n hobby voorrang gaf aan z'n werk.
Maar meteen daarna vroeg ik me af waarom het lot
nt mij had uitgekozen Net Gebeld te worden met de heugelijke mededeling dat het bezoek werd afgelast.
"Ik zal je vast laten liggen,hoorde ik Fatima zeggen terwijl ze kordaat op het knopje drukte.
Met een ferme beweging werd ik horizontaal neergelegd.
..dan doe ik vast het lapje voor"
Alsof me een zware operatie te wachten stond deed ze een lapje om m'n mond en ik waande me een goudvis.
Toen was het weer stil,want ik kon niet meer praten.
En ik hou niet van stiltes.
Daar word ik ongemakkelijk van.Vooral als ik al nerveus ben.
Dus ik hoopte en bad dat Fatima voor mij part een kalmerend liedje voor me zou neurin,maar het bleef ijzingwekkend stil.
Een hele tijd.
Totdat Fatima gerommel hoorde.
"Daar zul je 'm hebben,zei ze blij verheugd.
Ze had gelijk,ik hoorde een deur openen en ineens verscheen Tandarts in m'n vizier.
En daar lag ik ,met een groen lapje-op m'n llercharmants en ik kon niet anders dan 'm angstig aanstaren.
"Hallo Anita,groette hij,hoe is het?,alles goed?"
Alles ged? Alles ged?
Wt een rare vraag!
Als het ged was lag ik hier niet.
En als het goed was ws jij hier al vijf minuten eerder op Onze Afspraak.
Dus of het goed gaat,nou n!
Maar ik plaats daarvan mompelde ik op m'n allervriendelijkst: "Ja hoor pwwwima,mjjouwuw wk?"
En toen raaktte het kapje ls!
Omdat ik praatte! Maar da's natuurlijk ook niet zo gek!
Vind ik.
En tch vond ik het ook weer een soort van lullig voor die Fatima die het ding met zorg om m'n mond had geklemd.
Dus schoot ik in de verdediging:
"Je moet me ook geen vragen stellen met zo'n lapje op,zei ik, dat gaat niet met zo'n lapje.."
"Graag verdoving,zker? ",negeerde hij m'n opmerking
"Alsjeblieft ,smeekte ik bijna.
Wt er uiteindelijk in het spuitje heeft gezeten-ik zal het nooit weten-maar Gn Verdoving.
As-je-me-nou!!!!
Alsof ik op de pijnbank lag!
"Nog even doorbijten, Aniet,zegt 'tie dan ook nog halverwege quasi amicaal,niet bang zijn dat ik een zenuw raak."
Even doorbijten?Geen zenuw raak?
Hoe kan ik doorbijten met m'n mond wagenwijd open en ik vel alle zenuwen die mijn gebit rijk zijn.
En bovendien krijg ik de zenuwen van jou!"
Ik sloot m'n ogen en wenste een knopje waarop ik kon drukken zodat ik plots in de ogen van Waldemar Torenstra keek,maar helaas...
toen ik mijn ogen opende was De tandarts er nog steeds.
"Bijna klaar,hoor,probeerde hij me gerust te stellen en ik vroeg me af hoelang 'bijna' nog duurde.
Na een paar lange minuten besloot hij dat het zo genoeg was.
Duizelig kwam ik overeind. "U mag nog even spoelen bij de wastafel in het toilet",stelde Fatima voor.
In de spiegel schrok ik van mijn intens witte gezicht.
Ik leek wel een spook,maar tegelijkertijd voelde ik me een held.
Ik opende mijn mond en bekeek zorgvuldig m'n tanden.
En ik kon een 'grrrrrrr' niet onderdrukken...
Gepost op 28-05-2011 om 17:19 uur
166 keer gelezen

Alle verhalen van deze schrijver (anita)

Door: EsQuizzy

Ik las de titel in het Startscherm.

Het eerste wat ik dacht was: Anita.

Ik klikte op de titel

en werd allerminst teleurgesteld.



Mijn favoriete opmerking:
iets onheilspellendst

Nummer twee:
Ik hoopte dat het af zou lijden
Zelfs als dat een typfout was, zou ik het laten staan. Hij is errug leuk!



Gepost op 28-05-2011 Om 17:45
Lijden was wl een typefoutje,maar goed idee,laten we het op een leuke woordspeling houden
Gepost op 29-05-2011 Om 15:44

Door: EsQuizzy

By the way.

Een paardenkeuring houdt ook in, dat er naar het dier zijn gebit gekeken wordt.



Gepost op 28-05-2011 Om 17:46
Ah,dus het was toch gewoon werk??
Gepost op 29-05-2011 Om 15:41

Door:
Mega herkenbaar, Anita. En wat betreft het raken van een zenuw, weet je dat je dan bijvoorbeeld een week lang geen zout meer kunt proeven?

Gepost op 28-05-2011 Om 17:51
Is dat cht? Nooit geweten.
Als dit al een beproeving was,hoe zou ik dan reageren als die cht een zenuw raakte?
Gepost op 29-05-2011 Om 15:46

Door: EsQuizzy
Beproeving.



Gepost op 29-05-2011 Om 16:36

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.