| |||||
Opdracht De laatste tijd ben ik wel eens meer naar een schrijverscafé geweest. Daar ben je met andere mensen die geïnteresseerd zijn in dingen opschrijven. En zo leer je van elkaar om er mee om te gaan. Niet alleen van degene die de leiding had. Maar je schreef aan de hand van dezelfde opdracht die iedereen kreeg. Je had er steeds enkele minuten voor om het gevraagde uit te werken. Daarna las je het, als je dat wilde, om de beurt voor aan de anderen aan je tafeltje. We kregen die keer, op dat moment, allemaal de opdracht om een verhaaltje op te schrijven dat begon met: “Ik zou wel eens op reis willen naar…”. Het grappige is dat iedereen iets totaal anders in zijn / haar hoofd heeft met zoiets. En zelfs tijdens het schrijven, want het moest binnen een bepaalde tijd gebeuren, weet je vaak nog niet eens waar het op uit draait. Ik begon als volgt: Onbekend Ik zou wel eens op reis willen naar een land dat er helemaal nog niet is. Eerst maak je je voorstellingen hoe het er zou kunnen zien. En waar zou het moeten liggen? Ergens tussen de andere landen op deze wereld? Of misschien ook heel ergens anders. Wat vind je er van? En wat is er niet in dat land? Als er nu eens alléén dingen zijn die ik geweldig vind. Dus alléén fantastische dingen. En helemaal geen dingen die ik liever niet doe, of niet leuk vind. Dat land bestaat trouwens al! En de Koning van dat land is dezelfde Koning als van de landen op de gewone wereld. En naar dat aparte land kunnen we allemaal op reis. Als we de Koning zelf de weg vragen. Hij zal ons graag ontmoeten in zijn koninkrijk. Reisleiding De anderen om ons tafeltje vonden het een mooi verhaaltje. “Met name de inhoud”, zei eentje. En ik dacht er aan hoe geweldig de Heilige Geest werkt. God kan ook heel eenvoudig op een totaal andere manier mensen benaderen. Maar nu ging het via iemand die een opdracht aan ons gaf. Ik wist echt niet wat voor een verhaaltje het zou moeten worden. Maar tijdens het verwoed krassen van de pen op het papier begon het beeld steeds duidelijker te worden. En uiteindelijk is een ander aangeraakt door wat er voorgelezen werd. De les hieruit vind ik dat het belangrijk is je te willen laten leiden. Voor mij was het de entree deze keer dubbel en dwars waard. |
|||||
|