248818
 
 
 
 
 

     Menu:

> Startscherm
> Schrijvers
> Verhalen
> Open verhalen
> FAQ
> Vintage

Keiharde dromen
8. Koffie
Door: EsQuizzy
Commentaar van de schrijver:
Categorie: Drama / Roman
Geschatte leestijd: ca. 3 minuten

Knipperend tegen de waterlanders, die het alweer op een lopen wilden zetten, vouwde Gabriëlle het afschuwelijke blad nogmaals dubbel en stopte ze het langzaam terug in de enveloppe, die op zijn beurt in de rugtas verdween.
Met ‘de bel’, een nasaal toeterend geluid, werd het einde van dat lesuur aangegeven. Gabriëlle moest even nadenken, voor ze zich herinnerde wat haar volgende les zou zijn: Nederlands, lokaal 23, op de tweede verdieping van het hoofdgebouw. Ze slingerde de rugtas met één hengsel over haar rechter schouder, en slofte even later het lokaal binnen, waar het grootste gedeelte van haar klas al aanwezig was. Tegen de tijd dat de tweede ‘bel’ ging — Belachelijke naam voor dat geluid! vond ze telkens weer — zaten bijna alle leerlingen van 4H2 op hun vaste plaatsen, maar het bleef rumoerig: mevrouw De Wit, hun docente Nederlands, was er nog niet.
Pas toen uiteindelijk de deurklink naar beneden draaide, werd de klas stil.
Gabriëlle werd wit rond haar neus.
Het was een onnatuurlijke verschijning: Ter Heerdt in een lokaal in het hoofdgebouw.
„Laten we dit maar een ‘last minute’ roosterwijziging noemen,” grapte de forse docent, terwijl hij de nog niet zittende 4H2-ers naar hun plaatsen keek. „Zo kom ik óók eens uit mijn natuurlijke habitat. Aan het rumoer te horen, dat jullie kunnen produceren, ben ik in een dierentuin terechtgekomen.”
Had deze opmerking bij minder charismatische leerkrachten een nieuwe kakofonie uitgelokt, Ter Heerdt kon dit zeggen en daarmee juist de gehoorzame stilte uitlokken, die hij verwachtte. Zuchtend werden de lesboeken Nederlandse Taal weggestopt. Sommige leerlingen keken elkaar vragend aan: ze hadden hun aardrijkskundespullen niet bij zich.
„Aangezien wij geen van allen op deze les voorbereid waren,” begon Ter Heerdt, maar toen onderbrak hij zichzelf om met hoopvol opgetrokken wenkbrauwen te schertsen: „Of jullie moeten zó enthousiast zijn dat jullie je boek altijd bij je dragen?”
Er klonk wat gegrinnik.
„Niet?” vervolgde de docent, en hij bromde: „H’m. Enfin, om die reden heb ik besloten een S.O. af te nemen. Pak je repetitieblok en een pen, en schrijf de antwoorden op de volgende vragen: …”
Nu klonk een algemeen geritsel van papier en geklik van pennen, met daar doorheen een zacht gekreun. Maar al snel was het weer stil, en krabbelde de hele klas ijverig de antwoorden op op de vragen, die Ter Heerdt met een fel tikkend krijtje op het bord schreef. „Jullie weten dat korte antwoorden minder punten opleveren dan uitgebreide,” tipte hij nog, voor hij plaatsnam achter het bureau.
Het was een tijdje stil in de klas. Het schuiven van handen over papier, het kraken van een stoel: die geluidjes maakten de stilte.
Gabriëlle probeerde zich te concentreren op de vragen, maar wist, dat ze er bitter weinig van terecht bracht. Ze was zich te zeer bewust van de verlammende aanwezigheid achter het grote bureau voorin de klas, dat al haar gedachten naar hem toe getrokken werden… en naar de enveloppe in haar rugtas.
Een stoel verschoof. Het was de zijne. Zonder op te kijken voelde Gabriëlle hoe hij langzaam tussen de rijen door naar haar tafeltje kwam lopen en zich over haar heen boog.
„Gabriëlle,” fluisterde hij.
Schuchter keek ze op, recht in zijn dwingende ogen.
„Ik heb gisteren bijna een kwartier op je gewacht in de pauze.”
Ze sloeg haar ogen neer. Zijn uitstraling was tè zwaar voor haar blik. Zijn adem rook naar koffie. Koffie en rook.
„Ik hoorde dat je ziek was. Blijf dan na dit uur nog even,” droeg hij haar op, om daarna zijn ronde door de klas te vervolgen.
De letters op haar blaadje waren betekenisloos.
Ze zat te trillen op haar stoel…

Gepost op 16-12-2007 om 11:13 uur
580 keer gelezen
<< Vorige in deze serie

Alle verhalen in deze serie (Keiharde dromen)
Alle verhalen van deze schrijver (EsQuizzy)

Door: Anaranë
Ook weer een leuk deel...

Ik heb me zelf ook afgevraagd waarom sommige dingen heten zoals ze heten, zoals je beschrijft met 'bel'... hehe..

Ben nog steeds benieuwd naar het einde, je maakt het toch wel af, hè? ;)

De Hof van Eden komt nog wel, ik heb het momenteel te druk... (filosofie, wiskunde...) Maar binnenkort kerstvakantie!
Gepost op 17-12-2007 Om 18:55
Kleine tip: we zijn nog maar net met dit verhaal begonnen! *grijns*

Gepost op 17-12-2007 Om 19:22

Door: kiezel
Tegen de tijd dat de tweede ‘bel’ ging — Belachelijke naam voor dat geluid! vond ze telkens weer —
Volgens mij moet die hoofdletter B een kleine letter zijn; verder vraag ik me af of je wel een uitroepteken kunt gebruiken tussen de 'streepjes'. Ik zou het hier niet doen. Ik zou zelfs vond ze telkens weer gewoon weglaten, omdat wel duidelijk is dat het Gabriëlle is die dat vindt.

...alle leerlingen van 4H2 op hun plaatsen; of: op hun plaats. Anders komt het op mij over alsof ieder moment het startschot kan klinken en ze hun NK/EK/WK sprint in Thialf beginnen...

Ze zat te trillen op haar stoeltje… Misschien heeft Gabriëlle een extra klein stoeltje, maar anders zou ik er gewoon stoel van maken.

Mooi stuk weer!!!
Gepost op 18-12-2007 Om 10:02
'Belachelijke … geluid!' is een direct citaat van een gedachte die bij Gabriëlle opkomt. Als ik de hoofdletter een kleine letter maak, en het vraagteken met '…vond ze telkens weer' weglaat, kan het opgevat worden als auctoriaal. En dat is het niet. Om die reden laat ik het zo staan.

Grappig, dat verschillende mensen verschillend naar zaken kijken. Ik ben geen sportmens, dus die 'op hun plaatsen' zou ik nooit met sport hebben geassocieerd. Goed punt, ik maak er een alternatief van. Dank je voor het meedenken!

Stoeltje: je hebt gelijk.

Dank je voor het compliment, kiezel.
Gepost op 18-12-2007 Om 12:48

Door: EsQuizzy
...Vraagteken? nou ja, uitroepteken dan.
Gepost op 18-12-2007 Om 13:21

Door: inem
brr, begint spannend te worden...
Gepost op 27-04-2009 Om 13:50

Door: EsQuizzy
En dat is nog maar het begin...



Gepost op 28-04-2009 Om 16:46

Door: zonnetje241
Prachtig verwoord dit dubbelleven tot nu toe!
Ik ben benieuwd wie degene is die haar doorheeft op school, hoe die het kan weten en wat dat met Gabrielle te maken heeft. Grappig dat het watermensje aan een andere wereld denkt en Gabrielle aan deze wereld. Zijn ze dezelfde? Allebei met dezelfde angst. Maar ja, een wereld anders dan het aardse (maar die je roept als het ware) is angstig he
Gepost op 05-02-2012 Om 15:54

Ha! Ik zie dat je begonnen bent. Veel eer. Dank je!

Er zullen nog wel meer vragen opgeroepen worden tijdens wat je verder nog te lezen gaat krijgen.

Ik hoop dat dit verhaal je heel veel stof tot nadenken zal kunnen geven.

=)

Gepost op 05-02-2012 Om 16:23

Door: zonnetje241
Ik hoop het ook * smiley*
Erg leuk.
Morgen lees ik verder.
Gepost op 05-02-2012 Om 19:02

=)

Gepost op 05-02-2012 Om 19:30

Dit werk is ingezonden op http://www.blocnoot.nl en blijft te allen tijde eigendom van de feitelijke auteur van het werk (of bloCnoot zolang de auteur niet kan worden teruggevonden). Zonder toestemming van de feitelijke auteur mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen. BloCnoot zal nooit toestemming geven indien de auteur niet teruggevonden kan worden. Mocht er sprake zijn van misbruik van de inhoud van het gepubliceerde werk op welke manier ook zullen er (in samenspraak met de auteur) stappen ondernomen worden.